Μελιτζάνες Ιμάμ μπαϊλντί

Μελιτζάνες Ιμάμ μπαϊλντί Πηγή: <a href="http://www.syntages-mageirikhs.gr/" title="Συνταγες Μαγειρικης">Συνταγες Μαγειρικης</a>

Υλικά

6 μεγάλες μελιτζάνες
2 κρεμμύδια κομμένα σε φέτες
3 σκελίδες σκόρδο
1 ματσάκι μαϊντανό ψιλοκομμένο
1 φρέσκια μεγάλη τομάτα τριμμένη
1 φλιτζάνι ελαιόλαδο
αλάτι και πιπέρι

Προετοιμασία

Καθαρίζουμε τις μελιτζάνες από τα πράσινα κομμάτια αφήνοντας το κοτσάνι.

Βάζουμε τις μελιτζάνες στον πάγκο μας και όπου σταθούν κάνουμε δυο μεγάλες χαραξιές χωρίς να τις τρυπήσουμε πέρα ως πέρα.

Βάζουμε τις μελιτζάνες σε νερό με αλάτι για να ξεπικρίσουν για 1-2 ώρες.

Τις πιέζουμε να φύγουν τα υγρά τους και τις τηγανίζουμε ελαφρά (εναλλακτικά μπορούμε να τις βάλουμε στο grill)

Τις ακουμπάμε σε πιάτο με χαρτί κουζίνας για να μαζέψει το λάδι.

βάζουμε στο τηγάνι τα κρεμμύδια και τσιγαρίζουμε για να μαλακώσουν.

Όταν μαλακώσουν ρίχνουμε το σκόρδο, τον μαϊντανό, αλάτι και πιπέρι και τα βγάζουμε απ'; τη φωτιά.

Τακτοποιούμε τις μελιτζάνες σε ένα ταψί με τα χαραγμένα μέρη προς τα πάνω. Με ένα πιρούνι ανοίγουμε το ανοίγματα προσεκτικά να μην τρυπήσουμε το φλοιό.

Τις γεμίζουμε με το μείγμα των κρεμμυδιών και ρίχνουμε από πάνω περιχύνω την τομάτα

Ψήνουμε στους 200° C

Το φαγητό όπως όλοι ξέρουμε τρώγεται η κρύο η το αφήνουμε να ξεκουραστεί και το τρώμε χλιαρό. Παρόλο που περιέχει μόνο λαχανικά είναι βαρύ φαγητό

Από uraniace @ Τρίτη, 23 Φεβρουαρίου 2010 4:38 μμ | Permalink | Σχόλια

Οι παρακάτω συμβουλές θα σας βοηθήσουν

Οι παρακάτω συμβουλές θα σας βοηθήσουν να θωρακίσετε το ανοσοποιητικό σας σύστημα:

· Φροντίζετε το διαιτολόγιό σας να περιλαμβάνει φρούτα και λαχανικά πλούσια σε βιταμίνη C (πορτοκάλια, λεμόνια, πράσινες πιπεριές, μπρόκολο, φράουλες, ακτινίδια).

· Φτιάξτε πολύχρωμες σαλάτες με φρέσκα λαχανικά, λιναρόσπορο ή καρύδια, ελαιόλαδο και χυμό λεμονιού (για βιταμίνες C, E, β-καροτένιο και σίδηρο).

· Φροντίζετε να τρώτε μία φορά την εβδομάδα κάποιο λιπαρό ψάρι όπως σαρδέλα, κολιό, σολωμό, πέστροφα (για ωμέγα 3 λιπαρά).

· Δοκιμάστε για σνακ άψητους και ανάλατους ξηρούς καρπούς και αποξηραμένα φρούτα (βιταμίνη Ε, ωμέγα 3 και ωμέγα 6 λιπαρά, φλαβονοειδή, σελήνιο).

· Προστατεύστε το ανοσοποιητικό σας αποφεύγοντας το φαγητό απέξω, τα τρόφιμα που είναι πλούσια σε λιπαρά και ζάχαρη και το αλκοόλ.

· Μην κάνετε εξαντλητικές δίαιτες-αποδυναμώνουν το ανοσοποιητικό.

-

Γράφει: Κολοτούρου Μαρία, Κλινική Διαιτολόγος - Διατροφολόγος,

Από uraniace @ Τετάρτη, 10 Φεβρουαρίου 2010 2:41 μμ | Permalink | Σχόλια

Φόβους και φοβίες 2 ΜΙΑ ΟΜΟΡΦΗ ΜΕΡΑ ΝΑ ΕΧΕΤΕ!

θα είχαν αυτές οι πλειοψηφίες τέτοια απήχηση, αν δεν υπήρχε σε όλους τους ανθρώπους ένα κοινό υπόβαθρο άγχους;

Αναφέραμε το φαινόμενο της ταύτισης με το θύμα, μιλώντας για την επίδραση της πληροφορίας στο κοινό. Θα ήταν απαραίτητο τώρα να εξετάσουμε τις συνθήκες αυτού του φαινομένου. Φαίνεται ότι η εντύπωση που δημιουργεί η είδηση ενός ατυχήματος, ενός γεγονότος ή μιας κρίσης προέρχεται από τη ρήξη, το σπάσιμο που αποκαλύπτεται: είτε πρόκειται για αναγγελία πολέμου, είτε για περιγραφή διάρρηξης ή επίθεσης, αυτό που εντυπωσιάζει πάντα είναι η επικίνδυνη κατάσταση του θύματος. Ξαφνικά, αυτό που φαινόταν αυτονόητο δε μοιάζει παρά αποτέλεσμα μιας τυχαίας ισορροπίας. Από τη μια στιγμή στην άλλη, τον πλούτο μπορεί να διαδεχθεί η φτώχεια: το άτομο και η περιουσία του μπορούν να καταστραφούν. Τα χαρακτηριστικά επίθετα που περιγράφουν ένα δράμα, μια κατάσταση πολέμου ή, γενικότερα, ένα γεγονός-σοκ, οφείλονται στο ότι το τρομερό, το φρικτό ή το τρομακτικό έχουν τη ρίζα τους στη ρήξη που εμφανίζεται: η εύθραυστη ισορροπία σπάει και ο καθένας βρίσκεται ξαφνικά αντιμέτωπος με κάτι που θα μπορούσε να συμβεί και στον ίδιο. '"

Η εντύπωση ότι είναι ασφαλής αντικαθίσταται από ένα αίσθημα' φόβου μπροστά σε κάθε είδους απειλές που αγγίζουν την «ηρεμία» του. Ο σπασμένος καθρέπτης φέρνει δυστυχία, σύμφωνα με τη λαϊκή παράδοση. Σπάει την εικόνα, χαλάει την ενότητα του ατόμου. Ο απόηχος των γεγονότων βίας έχει το ίδιο αποτέλεσμα: απειλεί την ακεραιότητα και ξυπνά την αγωνία.

Η υπαρξιακή αγωνία, πηγή πολλών φιλοσοφικών προβληματισμών, θα μπορούσε να είναι η έκφραση της αδυναμίας του ανθρώπου, του οποίου η ταυτότητα και η ακεραιότητα απειλούνται αδιάκοπα..

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

Από uraniace @ Πέμπτη, 7 Ιανουαρίου 2010 9:17 πμ | Permalink | Σχόλια

Η επίδραση των μηνυμάτων ΦΟΒΟΥΣ ΚΑΙ ΦΟΒΙΕΣ 1

Η επίδραση των μηνυμάτων που μεταδίδονται από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, στους φόβους του κοινωνικού συνόλου

'Έχουμε συχνά, την εντύπωση .πως ένα γεγονός το οποίο έβλαψε κάποιο άτομο, προκαλεί αυτό που οι δημοσιογράφοι ονομάζουν ψύχωση.

Πράγματι, η συμπεριφορά που υιοθετεί αυτός που πληροφορήθηκε το γεγονός, δείχνει ότι έχει ταυτισθεί με το θύμα.

Φαίνεται ότι αυτή η συμπεριφορά έχει σκοπό την υιοθέτηση μιας αμυντικής στάσης, ώστε το άτομο να αποφύγει κατάσταση παρόμοια με εκείνη που οδήγησε στο δράμα.

Συμβαίνει πολλές φορές, μετά από μια εγκληματική επίθεση σε κάποιο χωριό, οι άνθρωποι να μην τολμούν πια να βγουν από τα σπίτια τους. Αν, όμως, συμβεί να καταστραφούν, από κάποια αιτία, ένα ή περισσότερα σπίτια, οι κάτοικοι θα αντιδράσουν φεύγοντας από τα σπίτια τους, επειδή θα φοβηθούν μήπως συμβεί κάτι

παρόμοιο και σ αυτούς.

Παραδόξως, αυτό που θα κάνει ορισμένους να φύγουν, μπορεί να δημιουργήσει και συγκέντρωση περιέργων στον τόπο του ατυχήματος, με αποτέλεσμα να κινδυνεύουν. Οι υπηρεσίες ασφαλείας γνωρίζουν καλά αυτό το φαινόμενο που δείχνει ότι ο κίνδυνος ασκεί κάποια έλξη. Αυτό μας επιτρέπει να παρατηρήσουμε ότι η μετάδοση μιας είδησης μπορεί σε μερικούς να δημιουργήσει άγχος, ενώ άλλοι θα νιώσουν καθησυχασμένοι, ευχαριστημένοι από τον εαυτό τους και το περιβάλλον τους !

Από uraniace @ Τετάρτη, 6 Ιανουαρίου 2010 4:14 μμ | Permalink | Σχόλια

Το φαινόμενο του θερμοκηπίου

Η συσσώρευση αερίων στην ατμόσφαιρα, τα οποία, σύμφωνα με τις περισσότερες μελέτες, θα είναι η αιτία της αύξησης της θερμοκρασίας του πλανήτη κατά τον επόμενο αιώνα. Αυτό το φαινόμενο ονομάστηκε ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ ΘΕΡΜΟΚΗΠΙΟΥ και είναι από τα κυριότερα στοιχεία περιβαλλοντολογικής ανησυχίας τα τελευταία χρόνια.

Το φαινόμενο αυτό ονομάστηκε έτσι δείχνοντας την ομοιότητα της διαδικασίας θέρμανσης με αυτήν του κλασσικού θερμοκηπίου των φυτών.

Το φαινόμενο του θερμοκηπίου έχει γίνει πλέον ευρύτατα γνωστό στο πλατύ κοινό. Τα Μ.Μ.Ε έπαιξαν βέβαια σημαντικό ρόλο προσπαθώντας να εξηγήσουν τον τρόπο με τον οποίο μερικά αέρια τα οποία αποβάλλονται στην ατμόσφαιρα και είναι αποτέλεσμα ανθρωπογενών δραστηριοτήτων θερμαίνουν την επιφάνεια της Γης. Η αύξηση της συγκέντρωσης των αερίων στο περιβάλλον εκτιμάται ότι ξεκίνησε από την εποχή της βιομηχανικής επανάστασης και συνεχίζεται ακόμα με διαρκώς ταχύτερους ρυθμούς, μέχρι τις μέρες μας. Οι προβλέψεις των ειδικών αναφέρουν

(Περισκόπιο της επιστήμης Νο 140 Μάιος 1991) αν συνεχιστεί αυτός ο ρυθμός αποβολής αερίων του θερμοκηπίου η θερμοκρασία της επιφάνειας του πλανήτη μας θα αυξηθεί κατά 4-5 βαθμούς Κελσίου.

Η εκτίμηση των επιπτώσεων της συγκέντρωσης των αερίων (θερμοκηπίου) στην οικολογική ισορροπία εν γένει, αλλά και σε επί μέρους τομείς ειδικότερα, όπως για παράδειγμα στον υδρολογικό κύκλο, αποτελεί θέμα ύψιστης σημασίας αλλά και πεδίο έντονης επιστημονικής αντιπαράθεσης. Το πρόβλημα, δηλαδή, επικεντρώνεται πλέον όχι στο άμεσο αποτέλεσμα της συσσώρευσης αερίων ανθρωπογενούς προέλευσης στην ατμόσφαιρα, που συνεπάγεται θέρμανση της επιφάνειας του πλανήτη, αλλά στην πρόβλεψη και εκτίμηση των επιπτώσεων που θα επιφέρει. Ποιά θα είναι για παράδειγμα η απόκριση του φυτικού και ζωικού βασιλείου σ'αυτήν την αλλαγή; Ποιές οι πιθανότητες μεταβολής του κλίματος; Αυτά είναι δύο από τα βασικότερα ερωτήματα στα οποία καλούνται οι ειδικοί να δώσουν απάντηση.

Ενα στοιχείο που δυσκολεύει περισσότερο την εξεύρεση ικανοποιητικών απαντήσεων στα ερωτήματα αυτά είναι οι πολλές και διαφορετικές παράμετροι που αλληλεπιδρούν. Δεν είναι δυνατόν να γίνει πρόβλεψη για το κλίμα κάποιας περιοχής χωρίς να συνεκτιμηθούν τα ιδιαίτερα γεωμορφολογικά της στοιχεία. Είναι τεράστια η διαφορά μεταξύ της πρόβλεψης της ανόδου του μέσου όρου της θερμοκρασίας και της πρόβλεψης των επί μέρους κλιματικών αλλαγών.

Ας εξετάσουμε μερικές από τις σημαντικότερες έμμεσες επιπτώσεις της συσσώρευσης αερίων θερμοκηπίου σε φυσικούς παράγοντες. Μια πρώτη πολύ σημαντική πρόβλεψη είναι η άνοδος του επιπέδου του νερού της θάλασσας. Εκτιμάται ότι η τήξη των αρκτικών πάγων θα επιφέρει αύξηση του ύψους των θαλασσών κατά 60-70 μέτρα. Μπορούμε να φανταστούμε βέβαια τις επιπτώσεις στις παράκτιες περιοχές.

Οι θεαματικότερες μεταβολές της θαλάσσιας στάθμης, σε παγκόσμια κλίμακα, είναι εκείνες που συνδέονται με τις περιόδους ψύξης της γης (εποχές παγετώνων) και με τα ελαφρά θερμότερα διαστήματα που ακολουθούν, τις μεσοπαγετωνικές περιόδους, γιατί οι μεταβολές αυτές είναι ταχύτατες -στη γεωλογική κλίμακα του χρόνου- και αφορούν τεράστιες ποσότητες νερού. Η θαλάσσια στάθμη ανέρχεται τα τελευταία 10.000 χρόνια από τη λήξη της τελευταίας εποχής των παγετώνων. Πρόσφατοι υπολογισμοί εκτίμησαν το ρυθμό ανόδου σε 1,5 mm το χρόνο περίπου, με δεδομένα της περιόδου 1880-1920 και σε 2,4 mm το χρόνο με δεδομένα της περιόδου 1920-1980. Τα αποτελέσματα αυτά δείχνουν μια σαφέστατη ενίσχυση της έντασης τοπυ φαινόμενου. Για την ώρα ηξ άνοδος αυτή οφείλεται στη θερμική διαστολή του νερού των ωκεανών και όχι σε μεταβολές όγκου των πάγων στους παγετωνικούς τάπητες.

Η συγκέντρωση του CO στην ατμόσφαιρα, από 260 ppm στο τέλος του 18ου αιώνα, έφτασε τα 315 ppm το 1958 και τα 345 ppm στα 1984. Η τεράστια αυτή αύξηση οφείλεται στην εντεινόμενη χρήση των ορυκτών καυσίμων και στην εκτεταμένη καταστροφή των δασών. Σαν συνέπεια της αύξησης της συγκέντρωσης CO και των άλλων βιομηχανικών καυσαερίων στην ατμόσφαιρα, το εντεινόμενο φαινόμενο ττου θερμοκηπίου απειλεί να αυξήσει τη μέση θερμοκρασία του πλανήτη κατά 2-5 βαθμούς C, τον επόμενο αιώνα. Τα κλιματικά μοντέλα διαφέρουν όσον αφορά τους ρυθμούς θέρμανσης, συμφωνούν όμως ότι κάθε άνοδος της θερμοκρασίας θα είναι μεγαλύτερη στα μεγάλα γεωγραφικά πλάτη.

Η μεγάλη πλειοψηφία των ειδικών πιστεύει ότι η πλούσια σε CO ατμόσφαιρα του πλανήτη στο μέλλον, θα έχει άμεσες και δραματικές επιπτώσεις στη σύνθεση και ανάπτυξη των οικοσυστημάτων. Είναι λοιπόν αναγκαίο, εκτός από τις προσπάθειες μείωσης των ανθρωπογενών εκπομπών αερίων θερμοκηπίου, να συνεχιστούν και να ενταθούν οι έρευνες ώστε να είμαστε σε θέση να προβλέψουμε με τη μεγαλύτερη δυνατή ακρίβεια την πιθανή απόκριση των οικοσυστημάτων σε τέτοιες αλλαγές.

Οι παγετωνολόγοι και οι κλιματολόγοι αντιμετωπίζουν κρίσιμα ερωτήματα: Πώς θα μεταβληθεί η θαλάσσια στάθμη σε ένα θερμότερο κλίμα; Πώς θα ανταποκριθούν οι παγετωνικοί τάπητες στην παγκόσμια θέρμανση; Πόσο γρήγορα θα πραγματοποιηθούν οι μεταβολές;

Η πιθανότητα ανόδου της θερμοκρασίας της γης τον επόμενο αιώνα έχει οδηγήσει, όπως ήδη έχουμε αναφέρει, τους ειδικούς στην εξεύρεση μεθόδων πρόβλεψης των συνθηκών που θα επικρατήσουν σε μια τέτοια περίπτωση.

Μέχρι σήμερα έχουν κατασκευαστεί αρκετά μοντέλα για το σκοπό αυτό. Η μεγαλύτερη δυσκολία που αντιμετωπίζεται είναι η ενσωμάτωση στα μοντέλα παραμέτρων, για τις οποίες δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα. Ο ρόλος των γεωμορφολογικών μετασχηματισμών στη διαμόρφωση του κλίματος είναι πολύ σημαντικός, καθώς και η παρουσία ή όχι των πάγων στη Γροιλανδία, για να αναφέρουμε δύο μόνο από αυτές τις παραμέτρους. Το ύψος για παράδειγμα των οροσειρών ή η ποσότητα των πάγων είναι δύσκολο να προβλεφθούν και να εισαχθούν στα μοντέλα.

Τα τελευταία χρόνια έχει ξεκινήσει μια προσπάθεια μελέτης των συνθηκών που επικρατούσαν στη γη κατά την περίοδο του Πλειόκαινου. Ο σκοπός της μελέτης είναι η σύγκριση κλιματολογικών δεδομένων αυτής της γεωλογικής περιόδου της γης με τις προβλέψεις των μοντέλων, για τη δοκιμή της αξιοπιστίας των τελευταίων. Γιατί όμως επελέγη το Πλειόκαινο σαν εποχή σύγκρισης με τις κλιματολογικές συνθήκες που θα επικρατούν μετά από 50 χρόνια; Ενας αρχικός λόγος είναι ότι η θερμοκρασία που επικρατούσε εκείνη την εποχή, και η οποία ήταν κατά 3-4 βαθμούς Κελσίου υψηλότερη από τη σημερινή, αναμένεται να επικρατήσει στο μέλλον, αν η αποβολή αερίων συνεχιστεί. Το Πλειόκαινο δεν είναι η μόνη περίοδος κατά την οποία η γη ήταν θερμότερη. Παρουσιάζει όμως μερικά σημαντικά πλεονεκτήματα σε σχέση με τις άλλες:

1. Βρίσκεται πλησιέστερα στην εποχή μας.

2. Πολλά ζώα και φυτά δεν έχουν εξελιχθεί ιδιαίτερα έκτοτε και τα απολιθώματά τους μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο σύγκρισης με τη σημερινή πανίδα.

3. Η θέση των ηπείρων -η οποία επηρεάζει τα θαλάσσια και τα αέρια ρεύματα και άρα το κλίμα- είναι η πλησιέστερη προς τη σημερινή, χωρίς να υποτιμώνται βέβαια οι σημαντικές αλλαγές στη μορφολογία του εδάφους μεταξύ του Πλειόκαινου και της σημερινής εποχής, οι οποίες διαφοροποιούν τις αντίστοιχες κλιματολογικές συνθήκες.

Οι ερευνητές μελέτησαν σε έκταση τις συνθήκες που επικρατούσαν την εποχή εκείνη και τα αποτελέσματα, των ερευνών αυτών, αναδεικνύουν πολλές ομοιότητες του κλίματος του Πλειόκαινου με το κλίμα το οποίο προβλέπεται για τα επόμενα 50 χρόνια. Για παράδειγμα, κατά την περίοδο του Πλειόκαινου επικρατούσαν υψηλότερες θερμοκρασίες από τις σημερινές σε μεγάλα γεωγραφικά πλάτη και ότι υπήρχε πολύ μικρότερη κάλυψη απο πάγους στους πόλους.

Αλλο σημαντικό στοιχείο είναι ότι ο άνθρωπος έχει τη δυνατότητα να αντιμετωπίσει πολύ μεγάλες μεταβολές του περιβάλλοντος. Ο ανθρώπινος οργανισμός θα είναι σε θέση να προσαρμοστεί άνετα στις αυξανόμενες θερμοκρασίες του πλανήτη εξαιτίας του φαινόμενου του θερμοκηπίου.
Τα προϊστορικά στοιχεία που αφορούν την Αυστραλία, αποτελούν πρότυπο για τους επιστήμονες που ανησυχούν για τη θέρμανση του πλανήτη μας. Το πιο ενδιαφέρον στοιχείο είναι ότι παρά τις τεράστιες αυξήσεις τστη θερμοκρασία, ο ανθρώπινος οργανισμός παρέμεινε ο ίδιος. Οι περιοχές του Νότιου Ειρηνικού υπέστησαν στο παρελθόν τεράστιες αλλαγές στο κλίμα σε μεγάλη έκταση, ενώ τα ανθρωπολογικά στοιχεία παρέμειναν σχετικά αμετάβλητα.

Οι αλλαγές αυτές επηρέασαν τους ανθρώπους σε τοπικό επίπεδο μόνο. Τα ευρήματα σε προϊστορικούς χώρους, από το Κακαντού στη Β. Αυστραλία μέχρι την Τασμανία στο νότο, αποδεικνύουν ότι το κλίμα είχε μεταβληθεί σημαντικά, ενώ οι άνθρωποι συνέχιζαν να ζουν με τον ίδιο τρόπο για δεκάδες χιλιάδες χρόνια.

Η εγκατάσταση ανθρώπων στην Αυστραλία χρονολογείται πριν από την τελευταία περίοδο των παγετώνων, μέχρι και 60.000 χρόνια πριν, σύμφωνα με πρόσφατες μελέτες. Το πιο ακραίο κλίμα που αντιμετώπισαν οι άνθρωποι εκεί, υπήρξε κατά το μέγιστο της προηγούμενης περιόδου παγετώνων, όταν οι θερμοκρασίες κυμαίνονταν από 8-10 βαθμούς Κελσίου κάτω από τις σημερινές και το επίπεδο των θαλάσσιων υδάτων ήταν 150 μέτρα χαμηλότερα από το σημερινό.

Οι αρχαιολογικές μελέτες στην εποχή του Κακαντού έψειξαν με ποιόν ακριβώς τρόπο η περιοχή αυτή μεταβλήθηκε από μια έκταση ξηράς, κοντά σε έναν ποταμό, πριν από 17.000 χρόνια, σε μια παράκτια περιοχή, όταν ανέβηκε το επίπεδο των θαλάσσιων υδάτων πριν από 7.000 χρόνια. Τα ευρήματα έδειξαν ότι οι κάτοικοί της αντέδρασαν ταχύτατα, καθώς οι κλιματολογικές συνθήκες μεταβάλλονταν. Ετσι, ενώ ήταν παλιότερα κυνηγοί ζώων, άρχισαν να συλλέγουν όστρακα και θαλασσινά, που αναπτύσσονταν στις παράκτιες περιοχές. Το ποσόν της τροφής αυξήθηκε λοιπόν σημαντικά και περισσότεροι άνθρωποι εγκαταστάθηκαν σταδιακά στην περιοχή. Αυτό που πρέπει να τονιστεί είναι ότι οι άνθρωποι της μακρινής εκείνης εποχής είχαν την ευελιξία και την ικανότητα να ανταπεξέλθουν σε έντονες οικολογικές μεταβολές, παραμένοντας μια
αμετάβλητη κοινωνία σε ένα μεταβαλλόμενο περιβάλλον.

Παρά λοιπόν τα απαισιόδοξα συμπεράσματα των ερευνητών που
ασχολούνται με την υγεία, σύμφωνα με τα οποία η θέρμανση του
πλανήτη μας θα έχει σαν αποτέλεσμα την αύξηση των θανάτων από
υψηλή θερμοκρασία, την αύξηση των καρκίνων του δέρματος ή την
εξάπλωση των επιδημιών, φαίνεται ότι ο άνθρωπος έχει τελικά
πάντα την ικανότητα να επιβιώνει.

Βιβλιογραφία:

Περισκόπιο της επιστήμης Νο 140-127-156
David Oliver: A cool solution to global Warming. New scientist,

Από uraniace @ Πέμπτη, 17 Δεκεμβρίου 2009 7:42 μμ | Permalink | Σχόλια

Χοιρινό με δαμάσκηνα

1 κιλό χοιρινό
1 κρεμμύδι
χυμό ντομάτας
500γρ.-1 κιλό δαμάσκηνα
αλάτι-πιπέρι

Κόβομε σε μερίδες το κρέας. Το πλένουμε και το αφήνουμε να στραγγίσει.Κατόπιν το αλατοπιπερώνουμε και το σωτάρουμε σε μεγάλη πλατια κατσαρόλα μέχρι να κοκκινήσει από όλες τις πλευρές. Βγάζουμε το κρέας από την κατσαρόλα και σωτάρουμε το κρεμμύδι για λίγο, και προσθέτουμε το κρέας.

Βάζουμε ένα 1-2 ποτήρια νερό και το αφήνουμε να σιγοβράσει για 15 λεπτά. Κατόπιν προσθέτουμε το χυμό ντομάτας και το αφήνουμε να σιγοβράζει. ΄Εχουμε βγάλει ήδη τα κουκούτσια από τα δαμάσκηνα.΄Οταν το κρέας έχει ψηθεί ρίχνουμε στην κατσαρόλα τα δαμάσκηνα και αφήνουμε να σιγοβράσει το φαγητό μας μέχρι να γίνει η σάλτσα μας όπως ακριβώς θέλουμε.

Το συνοδεύουμε με τηγανητές πατάτες χοντροκομμένες και τηγανισμένες σε μπόλικο λάδι.

Καλή σας όρεξη. Είναι πολύ νόστιμο φαγητό.

Από uraniace @ Πέμπτη, 17 Δεκεμβρίου 2009 4:40 μμ | Permalink | Σχόλια

Το ιδιαίτερα ευαίσθητο παιδί

Το ιδιαίτερα ευαίσθητο παιδί χρειάζεται ειδική - άλλα όχι μεγαλύτερη - προσοχή. Επιλέξτε σωστά περιπτώσεις στις οποίες επιβάλλεται να παρηγορήσετε το παιδί και βοηθήστε το να μην τα παίρνει όλα προσωπικά.

Τα χαρακτηριστικά της συμπεριφοράς των ιδιαίτερα ευαίσθητων παιδιών είναι τα εξής:

- Τα ευαίσθητα παιδιά είναι μερικές φορές τόσο υποχωρητικά, μέχρι που οι γονείς τους ανησυχούν ότι κάτι «δεν πάει καλά».
- Αντιλαμβάνονται πολύ καλά πώς τα βλέπουν οι άλλοι από πολύ μικρή ηλικία.
- Εκδηλώνουν μια ποικιλία συναισθημάτων και μπορούν άνετα να μιλήσουν για το πώς αισθάνονται.
- Παθιάζονται με οτιδήτοτε καταπιάνονται, δίνουν τον καλύτερο εαυτό τους.
- Είναι σε πολύ μεγάλο βαθμό δεκτικά στα συναισθήματα και τη συμπεριφορά των άλλων.

Τα ευαίσθητα παιδιά μπορεί να φαίνεται ότι επιφανειακά δεν παρουσιάζουν δυσκολίες στην ανατροφή τους, αλλά είναι δύσκολο να τα «μανουβράρει» κανείς, επειδή τα θετικά στοιχεία τους είναι πολύ βαθιά κρυμμένα.

- Τα παιδιά αυτά μετράνε συχνά την αυτοεκτίμησή τους σύμφωνα με τη γνώμη που έχουν οι άλλοι γι' αυτά. Η κριτική και το πείραγμα μπορεί να τα καταστρέφει.
- Επειδή τα αισθήματα τους πληγώνονται εύκολα, οι ενήλικες τείνουν να τα υπερπροστατεύουν και τότε τα παιδιά νιώθουν ότι δεν είναι άξια.
- Έχουν τόσο βαθιά κι έντονα συναισθήματα, που παρουσιάζουν προβλήματα στον αυτοέλεγχο τους. Αυτό τα κάνει τρωτά στην εκμετάλλευση από τους άλλους. Για παράδειγμα, είναι εύκολο να φανταστούμε τις επιπτώσεις μιας παρατήρησης όπως: «Ξέρεις ποσό νευριάζω όταν δεν με ακούς. Γι' αυτό, φρόντισε να μη με παρακούσεις ποτέ, αλλιώς θα το μετανιώσεις».
- Η ένταση που νιώθουν τα υπερευαίσθητα παιδιά δεν τα αφήνει να χαλαρώσουν. Ασήμαντα θέματα για τα οποία άλλων παιδιών «δεν ιδρώνει καν τ' αυτί τους» παίρνουν το μέγεθος και τη σπουδαιότητα μιας τραγωδίας. Η «τραγωδία» θα μπορούσε, για παράδειγμα, να συμβεί όταν πέσει περισσότερη κόλλα σε μια χειροτεχνία τους ή όταν μουντζουρωθεί ένα γραπτό τους

Όχι στην υπερπροστασία

Το παιδί σας θα μάθει τι σημαίνει ανεξαρτησία και αυτοπεποίθηση διακινδυνεύοντας καταστάσεις. Για παράδειγμα, αν συμφωνήσει να μείνει σ' ένα πάρτι χωρίς εσάς. Πρέπει όμως κι εσείς να ακολουθήσετε την ίδια τακτική. Αν ενδώσετε σε κάποιο στιγμιαίο φόβο ίου παιδιού σας μπορεί να το κάνετε να βγάλει το συμπέρασμα ότι, κατά κάποιο τρόπο, δεν είναι αρκετά ικανό για να τα βγάλει πέρα μόνο του. Πρέπει να υπάρχει μια ισορροπία στον τρόπο που ανταποκρίνονται οι γονείς σε παρόμοιες περιπτώσεις. Δεν πρέπει να του πουν ότι «τα μεγάλα παιδιά δεν κλαίνε», γιατί κάτι τέτοιο ερμηνεύεται «Τα συναισθήματά σου δεν είναι δικαιολογημένα». Αν πάλι σπεύσουν να το χαϊδολογήσουν, τότε είναι σαν να πείθουν το παιδί ότι είναι ανίκανο να λύσει μόνο του τα προβλήματα του. Αν το παιδί σας κλαίει με το παραμικρό, εξηγήστε του ότι τα άλλα παιδιά δεν θα θέλουν να παίξουν μαζί του, αφού δεν ξέρει να χρησιμοποιεί λόγια αντί για δάκρυα, για να δώσει στους άλλους να καταλάβουν πότε είναι θυμωμένο. Όταν πάλι τρέχει σε σας, θέλοντας να σας πείσει να ζητήσετε από το φίλο του να του επιστρέψει ένα παιχνίδι του, μπορείτε να ρωτήσετε: «Τι πρέπει να λες στους άλλους όταν παίρνουν τα παιχνίδια σου;». Κι αμέσως μετά, δήθεν αδιάφορα, να συνεχίσετε τη δουλειά που κάνατε.

http://www.noikokyra.gr/modules.php?name=News&file=article&sid=671&mode=thread&order=0&thold=0

Από uraniace @ Πέμπτη, 17 Δεκεμβρίου 2009 9:19 πμ | Permalink | Σχόλια

Την πρωτη μου μαρμελαδα

Υλικα

1 ½ κιλο πορτοκαλια .

2 κιλα ζαχαρη

1 κοκκινο μηλο

Χυμος απο 1 λεμονι

3 ποτηρια νερο.

Εκτελεση

Ξεφλουδισα το πορτοκαλι μερος των πορτοκαλιων με το ξεφλουδιστηρι απο τις πατατες και το εκοψα σε λεπτα κορδελακια και κοντουτσικα! Καθαρισα το ασπρο μερος των πορτοκαλιων και περασα την ψιχα απο το μουλτι. Τα εριξα ολα στην καινουργια μου κατσαρολα (ειδικα αγορασμενη για μαρμελαδες και λαχανοντολμαδες) μαζι με το νερο και το επισης περασμενο απο το μουλτι μηλο. Και αρχισα να βραζωωω. Και εβραζα και εβραζα. Μετα απο ωρες η μαρμελαδα αρχισε να πηξει και να δενει. Εριξα το λεμονι και την κατεβασα απο το ματι.

Από uraniace @ Πέμπτη, 17 Δεκεμβρίου 2009 7:20 πμ | Permalink | Σχόλια

ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ ΣΑΣ!!!

Σας ευχαριστώ που τηλεφωνήσατε. Παρακαλώ αφήστε ένα μήνυμα. Σε περίπτωση
που ξεχάσω να τσεκάρω τα μηνύματα μου, στείλτε το μήνυμα σας ως αρχείο
ήχου στο e-mail μου, και μετά στείλτε ένα fax για να μου θυμίσετε να
τσεκάρω το e-mail μου, και μετά ξανατηλεφωνήστε μου για να μου θυμίσετε
να τσεκάρω το fax μου.

Από uraniace @ Τετάρτη, 16 Δεκεμβρίου 2009 7:02 μμ | Permalink | Σχόλια

Χριστουγεννιάτικο κέικ

http://www.stinkouzina.gr/xristougenniatiko-keik/#more-3181

Disney Tinkerbell con coronas de acebo Navidad brillo gif animaciones gratis con texto Feliz Navidad, Tinkerbell de Navidad con texto Feliz Navidad y guirnalda Navideρos.

Από uraniace @ Τετάρτη, 16 Δεκεμβρίου 2009 3:01 μμ | Permalink | Σχόλια

σαλάτα ζυμαρικών

σαλάτα ζυμαρικών
1 πακέτο «βίδες» πολύχρωμες
1 πιπεριά κόκκινη
1 πιπεριά κίτρινη
1 πιπεριά πράσινη
1 πιπεριά πορτοκαλί
Ό ρεγκάτο (όχι τριμμένο)
Μαγιονέζα
Κέτσαπ
1 κεσέ γιαούρτι στραγγιστό

Βράζετε τα μακαρόνια σας και τα στραγγίζετε. Ψιλοκόβετε τις πιπεριές σας και το τυράκι σας σε κυβάκια και τα ανακατεύετε με τα μακαρόνια σας σε ένα μεγάλο μπολάκι.

Σε ένα άλλο μπολ βάζετε 8-9 κουταλιές μαγιονέζα, 2-3 κουταλιές κέτσαπ και το γιαούρτι σας και ανακατεύετε καλά. Περιχύνετε με αυτή τη σάλτσα τα μακαρόνια σας και (πάλι) θα χρειαστεί να βάλετε χέρι!!! Βάζετε όλο το μείγμα στο ψυγείο, σερβίρεται κρύο.
Καλή επιτυχία!

Από uraniace @ Τετάρτη, 16 Δεκεμβρίου 2009 11:26 πμ | Permalink | Σχόλια

Ο ΑΡΑΚΑΣ λαδερό

Εκτυπώθηκε: 25 φορές.

Τι θα χρειαστούμε:

300γρ. κατεψυγμένο αρακά
½ ξερό κρεμμύδι
Λίγο ελαιόλαδο
1 σκελίδα σκόρδο
1 κουτάλι της σούπας τοματοπελτέ (συμπυκνωμένο)
Αλάτι
Πιπέρι μαύρο (ή και πράσινο)
Ελάχιστο άνηθο
Πως το κάνουμε:Αφήνουμε τον αρακά να ξεπαγώσει.
Σε μια μικρή κατσαρόλα (20εκ. διάμετρο) ρίχνουμε λίγο ελαιόλαδο (Ό του ποτηριού και λιγότερο) και τη βάζουμε στη φωτιά.
Καθαρίζουμε και ψιλοκόβουμε το κρεμμύδι και το σκόρδο και τα ρίχνουμε στο καυτό λάδι. Μόλις αρχίσουν να παίρνουν λίγο χρώμα πετάμε μέσα και τον αρακά. Ανακατεύουμε με μια ξύλινη κουτάλα - σπάτουλα ή με το απλό κουτάλι, αν δεν έχουμε ξύλινο. Μόλις αρχίσει και ο αρακάς να ψιλοαλλάζει χρώμα σε ορισμένα σημεία ρίχνουμε στο κατσαρολάκι ένα ποτήρι ζεστό νερό (ζεστό για να αρχίσει να βράζει γρήγορα).
Παίρνουμε ένα κουτάλι της σούπας τοματοπελτέ και τον ανακατεύουμε μέσα στον αρακά μέχρι να λιώσει.
Ρίχνουμε αλάτι (λίγο στην αρχή και από εκεί και πέρα δοκιμάζουμε λίγο το ζουμί και αναλόγως ρίχνουμε κι άλλο), ελάχιστο μαύρο πιπέρι και λίγο λάδι (Ό του ποτηριού). Αν έχουμε άνηθο τον κόβουμε κομματάκια και τον ρίχνουμε. Αν όχι, δεν πειράζει.

Αφήνουμε να βράσει για 15 λεπτά αλλά το ελέγχουμε ανά 5 λεπτά επειδή ανάλογα με το "μάτι" τής κουζίνας μπορεί το νερό να εξατμιστεί πιο γρήγορα. Στα 15 λεπτά ελέγχουμε αν ο αρακάς "τρώγεται". Αν είναι σκληρός συνεχίζουμε το βράσιμο και αν χρειάζεται προσθέτουμε λίγο ζεστό νερό ακόμη. Σε λίγα λεπτά θα είναι έτοιμο.

Με τον ίδιο τρόπο μπορούμε να κάνουμε οποιοδήποτε λαχανικό "λαδερό κοκκινιστό" (πατάτες γιαχνί, φασολάκια κ.ά.) και να έχει αξιοπρεπέστατη γεύση.

pere noel

Από uraniace @ Τετάρτη, 16 Δεκεμβρίου 2009 8:34 πμ | Permalink | Σχόλια

Γαλοπούλα γεμιστή φλαμπέ

Γαλοπούλα γεμιστή φλαμπέ
Μερίδες:	8
Θερμίδες:	- ανά μερίδα
Υλικά:	1 ,4-5 κιλά, Γαλοπούλα ¹/4 κούπας Χυμός λεμονιού ¹/2 κούπας Χυμός πορτοκαλιού ¹/2 κούπα Μαργαρίνη Αλάτι φρεσκοτριμμένο Πιπέρι =ΓΙΑ ΤΗ ΓΕΜΙΣΗ= ¹/3 κούπας φρέσκο Βούτυρο ¹/2 κούπας, για πιλάφι, Ρύζι ¹/4 κιλό Κιμάς μοσχαρίσιος ¹/4 κιλό Κιμάς χοιρινός ¹/4 κούπας τριμμένο Κρεμμύδι(α) τα εντόσθια από τη Γαλοπούλα 1 κούπα ψιλοκομμένα, ψημένα Κάστανα ¹/2 κούπα ψιλοκομμένα Αμύγδαλα ¹/4 κούπας Σταφίδες Ξανθές ¹/2 κούπας Ζωμός κοτόπουλου 1 κουταλάκι Αλάτι λίγο Πιπέρι =ΓΙΑ ΤΗ ΓΑΡΝΙΤΟΥΡΑ= 4 μεγάλα, κομμένα σε φετάκια, Ξινόμηλα 200 γρ. ξερά, χωρίς κουκούτσι Δαμάσκηνα ¹/3 κούπας Βούτυρο 0,13 κουταλάκι Μοσχοκάρυδο 0,13 κουταλάκι Κανέλα 0,13 κούπας Κονιάκ Αλάτι φρεσκοτριμμένο Πιπέρι
Τρόπος παρασκευής
Αφαιρέστε τα εντόσθια από τη γαλοπούλα, πλύντε την καλά μέσα κι έξω κι αφήστε τη να στραγγίσει. Βρέξτε και τρίψτε τη με λίγο από το μείγμα των χυμών λεμονιού και πορτοκαλιού, μέσα στο οποίο έχετε προσθέσει τη μαργαρίνη λιωμένη. Πασπαλίστε την κοιλιά και το άνοιγμα του στήθους με μια κουταλιά αλάτι και λίγο πιπέρι. Ετοιμάστε τη γέμιση. Πλύντε και κόψτε σε κομμάτια τα εντόσθια της γαλοπούλας. Σοτάρετέ τα μαζί με τον κιμά και το κρεμμύδι στο βούτυρο. Ρίξτε το ρύζι και σοτάρετε μερικά λεπτά ακόμη. Προσθέστε τα κάστανα, τα αμύγδαλα, τις σταφίδες, το αλάτι και λίγο πιπέρι. Ρίξτε το ζωμό κότας, ανακατέψτε, αφήστε το μείγμα να κρυώσει και γεμίστε μ' αυτό τη γαλοπούλα. Εάν θέλετε, ετοιμάστε τη γέμιση στην κατσαρόλα και σερβίρετε τη χωριστά. Αφού σοτάρετε τον κιμά, τα εντόσθια και το κρεμμύδι στο βούτυρο, ρίξτε το ρύζι, όλα τα υπόλοιπα υλικά και το ζωμό μέσα στην κατσαρόλα και βράστε το μίγμα, ώσπου να φουσκώσει το ρύζι. Σερβίρετε τη γέμιση ως συνοδευτική της γαλοπούλας. Μ' αυτόν τον τρόπο γλυτώνετε το γέμισμα του πουλιού. Πάρτε λίγη γέμιση και γεμίστε πρώτα το στήθος. Γυρίστε την πέτσα του λαιμού προς την πλάτη και ράψτε με την πέτσα της ράχης. Πιάστε μία μία τις φτερούγες, γυρίστε τες προς τη ράχη και διπλώστε τις άκρες τους κάτω από την πλάτη. Ετσι από τη μία μεριά δε χρειάζεται να δέσετε τις φτερούγες με το σώμα, από την άλλη σχηματίζουν μια βάση για να σταθεί καλύτερα η γαλοπούλα επάνω στη σχάρα. Γεμίστε με την υπόλοιπη γέμιση το άνοιγμα της κοιλιάς και ράψτε το. Μην παραγεμίσετε τη γαλοπούλα, αφήστε λίγο χώρο, γιατί η γέμιση με το ψήσιμο φουσκώνει. Δέστε και στερεώστε καλά τα μπούτια με την ουρά. Βάλτε τη γαλοπούλα επάνω σε σχάρα μέσα στο ταψί με το στήθος προς τα επάνω. Ρίξτε στο ταψί λίγο νερό και προσέξτε να συμπληρώνετε λίγο λίγο όσο η γαλοπούλα ψήνεται. Φτιάξτε από αλουμινόχαρτο ένα καπέλο και σκεπάστε τη γαλοπούλα, έτσι ώστε να καλύπτει το στήθος και τα μπούτια, χωρίς ν' ακουμπά παρά ελάχιστα στις άκρες και να αφήνει ακάλυπτα τα πλευρά του πουλιού. Βάλτε τη σε φούρνο 160 βαρθμών κι αφήστε τη να ψηθεί τόσες ώρες, όσες είναι και τα κιλά της. Κατά τη διάρκεια αυτή ανοίγετε από καιρό σε καιρό το φούρνο κι αλείψτε τη με το υπόλοιπο μείγμα λεμονιού, πορτοκαλιού και μαργαρίνης. Πριν την κατεβάσετε, εάν το χρώμα δεν σας ικανοποιεί, βγάλτε το αλουμινόχαρτο και ψήστε τη 15' ακάλυπτη. Για το γαρνίρισμα της γαλοπούλας σοτάρετε τα φετάκια μήλου στο βούτυρο, σβήστε τα με το κονιάκ και πασπαλίστε τα με το μοσχοκάρυδο και την κανέλα. Τα δαμάσκηνα βράστε τα σε 1 κουπα ζωμό κότας και 2 κουταλιές βούτυρο, ώσπου να φουσκώσουν και να μείνουν σχεδόν με το βούτυρο. Σερβίρετε τα στην πιατέλα με τη γαλοπούλα. Πριν τα παρουσιάσετε περιχύστε τη γαλοπούλα με λίγο ζεστό κονιάκ 7 αστέρων κι ανάψτε την.

Από uraniace @ Τρίτη, 15 Δεκεμβρίου 2009 7:00 μμ | Permalink | Σχόλια

Μους με Λεμόνι

Μους με Λεμόνι
Μερίδες:	-
Θερμίδες:	- ανά μερίδα
Υλικά:	4 κουτ. (λεμόνι) Λικέρ 6 κουτ. έτοιμη κρέμα άνθος αραβοσίτου ή Custard 4 Αυγό(ά) 125 γρ. Ζάχαρη 3 λεμόνια - Ξύσμα λεμονιού 8 κουτ. Χυμός λεμονιού 11 γρ. (σε φακελάκι) Ζελατίνα 300 γρ. ελαφρά χτυπημένη Κρέμα γάλακτος Διακόσμηση: 300 γρ. χτυπημένη Κρέμα γάλακτος 1 κουτ. γλ. Ζάχαρη 1 κουτ. (λεμόνι ή πορτοκάλι) Λικέρ 175 γρ. Ζάχαρη
Τρόπος παρασκευής
Ανακατεύετε το λικέρ με την έτοιμη κρέμα ή την custard. Μοιράζετε σε 6 ποτήρια και βάζετε στο ψυγείο. Χτυπάτε τους κρόκους, τη ζάχαρη, το ξύσμα και 5 κουτ. από τον χυμό, να αφρατέψουν. Διαλύετε στον υπόλοιπο χυμό τη ζελατίνη σε μπολάκι, επάνω από νερό που βράζει. Αφήνετε να κρυώσει. Ανακατεύετε την κρέμα γάλακτος με την κρέμα λεμόνι. Χτυπάτε τα ασπράδια σε σφιχτή μαρέγκα και την ανακατεύετε με τη ζελατίνη, αφού πρώτα κρυώσει. Ανακατεύετε την κρέμα με το μίγμα με τα ασπράδια και μοιράζετε στα 6 ποτήρια. Βάζετε πάλι στο ψυγείο. ΔΙΑΚΟΣΜΗΣΗ: Ανακατεύετε απαλά την κρέμα γάλακτος με τη ζάχαρη και το λικέρ και βάζετε επάνω στα ποτήρια. Μία ώρα πριν σερβίρετε: Λιώνετε σε κατσαρόλα τη ζάχαρη, να γίνει σαν καραμέλα. Με πιρούνι ρίχνετε κλωστές επάνω στα μους. Πήζουν αμέσως καθώς κρυώνουν, γι' αυτό πιέστε τα ελαφρά να καρφωθούν και να στερεωθούν επάνω στην κρέμα.

Muρecos de Nieve Gif Animados, Animacions de Navidad Gratis, Muρeco de Nieve con perro divertido.

Από uraniace @ Τρίτη, 15 Δεκεμβρίου 2009 3:44 μμ | Permalink | Σχόλια

Το Χριστόψωμο

Muρecos de Nieve divertido, Cuadro divertido de un entierro del muρeco de nieve, clipart imagenes dibujo de Navidad gratis, click para grande dibujo.

(Έθιμα)

Το «ψωμί του Χριστού» το έφτιαχνε, την παραμονή των Χριστουγέννων, η νοικοκυρά με ιδιαίτερη ευλάβεια και με ειδική μαγιά (από ξερό βασιλικό κ.λ.π.).
Απαραίτητος επάνω, χαραγμένος ο σταυρός. Γύρω - γύρω διάφορα διακοσμητικά σκαλιστά στο ζυμάρι ή πρόσθετα στολίδια. Αυτά τόνιζαν το σκοπό του χριστόψωμου και εξέφραζαν τις διάφορες πεποιθήσεις των πιστών.

Την ημέρα του Χριστού, ο νοικοκύρης έπαιρνε το χριστόψωμο, το σταύρωνε, το έκοβε και το μοίραζε σ'; όλη την οικογένειά του και σε όσους παρευρίσκονταν στο χριστουγεννιάτικο τραπέζι. (Μερικοί εδώ βλέπουν ένα συμβολισμό της Θείας κοινωνίας. Όπως ο Χριστός έδωσε τον άρτον της ζωής σε όλη την ανθρώπινη οικογένειά του...).

Γύρω από το χριστόψωμο υπάρχουν και άλλες παραδόσεις. Αναφέρονται στην ενότητα της Εκκλησίας και των λαών, με συμβολικό πρότυπο την ένωση των κόκκων του σίτου σ΄ ένα ψωμί. Οι λαοί κάποτε θα ενωθούν μ'; ένα ποιμένα, το Χριστό.

(Από το βιβλίο «Ήθη, έθιμα και ...; άλλα» του Τιμόθεου Κ. Κιλίφη)

...;στη Μάνη

Κάθε οικογένεια στο φούρνο του σπιτιού «ρίχνει» τα χριστόψωμα, για να τα κόψει στο τραπέζι των Χριστουγέννων ο οικοδεσπότης σταυρώνοντάς τα, και ευχόμενος «Χρόνια πολλά και του χρόνου». Τα χριστόψωμα κατασκευάζονται όπως το ψωμί, μόνο που στολίζονται με σταυρούς και ποικίλα στολίδια ανάλογα με την καλαισθησία της νοικοκυράς.

(Από το περιοδικό «Αδούλωτη Μάνη»)

...;στη Σπάρτη

Στη Σπάρτη, σε κάθε σπίτι, δυο τρεις μέρες πριν, ζυμώνουν 1 - 15 καρβέλια ψωμί. Το ένα, που το τρώνε ανήμερα των Χριστουγέννων, είναι το ψωμί του Χριστού και το πλάθουν σε σχήμα σταυρού από ζύμη. Τα'; άλλα χριστόψωμα τα κάνουν με μύγδαλα και καρύδια.

(Από το περιοδικό «Ουράνιο Τόξο»)

...;στους Σαρακατσάνους

Οι Σαρακατσάνοι τσοπάνηδες φτιάχνουν δύο χριστόψωμα. Το πρώτο, το καλύτερο και με τα πιο πολλά κεντίδια, είναι για το Χριστό «για να τους φυλάει και να τους βλογάει». Πάνω του σκαλίζουν ένα μεγάλο σταυρό - φεγγάρι με πέντε λουλούδια.

Το δεύτερο, η τρανή Χριστοκουλούρα ή Ψωμί του Χριστού, είναι για τα πρόβατα. Έτσι τα τιμά ο βοσκός και τα βλογά ο Χριστός. Στη Χριστοκουλούρα παριστάνεται με ζύμη, όλη η ζωή της στάνης, δηλαδή η μάντρα, τα πρόβατα, οι βοσκοί κ.λ.π.

(Από το περιοδικό «Ουράνιο Τόξο»)

...;στην Κεφαλονιά

Χαρακτηριστική είναι μια κεφαλλονίτικη συνήθεια. Όλο το σόι συγκεντρώνεται στο σπίτι του πιο ηλικιωμένου. Στο πάτωμα τοποθετούν τρία δαυλιά «χιαστί» και πάνω τους βάνουν την «κουλούρα».

Όλοι κάνουν ένα κλοιό γύρω ακουμπώντας καθένας με το δεξί του χέρι την κουλούρα. Ύστερα ο νοικοκύρης ψάλλει το «Η γέννησή σου Χριστέ ο Θεός ...;» και ρίχνει λάδι στα δαυλιά, βάζοντάς τα στη φωτιά. Μετά κόβει την κουλούρα, τη μοιράζει και δειπνούν όλοι μαζί.

(Από το περιοδικό «Ουράνιο Τόξο»)

...;στην Κρήτη

Το χριστουγεννιάτικο ψωμί το φτιάχνουν οι γυναίκες με ιδιαίτερη φροντίδα και υπομονή. Η ετοιμασία του είναι ολόκληρη ιεροτελεστία: χρησιμοποιούν ακριβά υλικά, ψιλοκοσκινισμένο αλεύρι, ροδόνερο, μέλι, σουσάμι, κανέλα, γαρίφαλα και καθώς ζυμώνουν λένε: "Ο Χριστός γεννιέται, το φως ανεβαίνει, το προζύμι για να γένει."

Όταν πλάσουν το ζυμάρι, παίρνουν τη μισή ζύμη και φτιάχνουν μια κουλούρα, ενώ με την υπόλοιπη φτιάχνουν ένα σταυρό με λωρίδες και τον τοποθετούν πάνω στο ψωμί. Στο κέντρο βάζουν ένα άσπαστο καρύδι και στην υπόλοιπη επιφάνεια σχεδιάζουν σχήματα με το μαχαίρι ή με το πιρούνι, όπως λουλούδια , φύλλα, καρπούς, πουλάκια.

Για το χριστουγεννιάτικο τραπέζι, το Χριστόψωμο είναι ευλογημένο ψωμί. Το κόβουν ανήμερα τα Χριστούγεννα, ανταλλάσσοντας πολλές ευχές.

(Από το ηλεκτρονικό περιοδικό «Παπάκι»)

Από uraniace @ Τρίτη, 15 Δεκεμβρίου 2009 2:05 μμ | Permalink | Σχόλια

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΓΙΑ ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ

Συνταγή για Βασιλόπιτα

Υλικά:
1 φλιτζάνι τσαγιού γάλα φρέσκο
2 κουταλάκια γλυκού μαγιά
4 αυγά
1 φλιτζάνι βούτυρο γάλακτος
1 ½ φλιτζάνι ζάχαρη
1 φακελάκι μαχλέπι κοπανισμένο
Ξύσμα ενός λεμονιού
1 κουταλάκι γλυκού κοφτό αλάτι
1 κιλό αλεύρι
Λίγα αμύγδαλα

Εκτέλεση:
1. Σε μια μεγάλη λεκάνη βάζουμε μισό φλιτζάνι γάλα χλιαρό και μέσα διαλύουμε τη μαγιά. Προσθέτουμε μισό φλιτζάνι αλεύρι, και το ανακατεύουμε για να γίνει μείγμα.
Το σκεπάζουμε με μια πετσέτα και τ΄ αφήνουμε σε ζεστό μέρος για να φουσκώσει
( 1 ώρα περίπου ).
2. ΄Οταν φουσκώσει, χτυπάμε στο μίξερ τη ζάχαρη με τους κροκούς.
Ρίχνουμε το υπόλοιπο γάλα, τ΄ ασπράδια μαρέγκα, το βούτυρο λιωμένο, το μαχλέπι, και το ξύσμα λεμονιού.
Ζυμώνουμε ρίχνοντας λίγο λίγο το αλεύρι, ώστε η ζύμη να μη γίνει πολύ σφιχτή.
Την πλάθουμε σε μπάλες και τη βάζουμε μέσα σε μια λεκάνη.
Τη σκεπάζουμε πάλι με πετσέτα και την αφήνουμε σε ζεστό μέρος για 3 ώρες περίπου, ώστε να γίνει διπλάσια σε όγκο.
3. Ζυμώνουμε τη ζύμη για 5 λεπτά και την τοποθετούμε σε βουτυρωμένο λαδόχαρτο μέσα σε ταψί στρογγυλό μεγάλο ή σε δύο μικρά.
Τ΄ αφήνουμε σε χλιαρό μέρος 2 ώρες περίπου, σκεπασμένα ώστε να διπλασιαστούν σε όγκο.
4. Πριν τα βάλουμε στο φούρνο, χτυπάμε 1 κρόκο αυγού και 1 κουταλάκι νερό και τ΄ αλείφουμε ελαφρά με πινέλο.
Από πάνω με ασπρισμένα αμύγδαλα μπορούμε να σχηματίσουμε τη νέα χρονολογία.

Συνταγή για Κουραμπιέδες

Υλικά:

2 κιλά αλεύρι μαλακό

1 κιλό βούτυρο

300 γραμ. ζάχαρη άχνη

300 γραμ. αμυγδαλόψιχα

1 ποτηράκι κονιάκ

1 κουταλάκι σόδα

ανθόνερο

Ασπρίζουμε το βούτυρο, δουλεύοντας το μισή ώρα με το χέρι. Ρίχνουμε τη ζάχαρη, το κονιάκ, τα αμύγδαλα καβουρδισμένα και κοπανισμένα και, τέλος, το αλεύρι, εξακολουθώντας να δουλεύουμε μέχρι να γίνουν όλα ένα κατάλληλο μίγμα.

Το πλάθουμε στα γνωστά σχήματα των κουραμπιέδων, τους τοποθετούμε σε λαμαρίνα και τους ψήνουμε σε μέτριο φούρνο 20 λεπτά.

Μόλις βγουν απ' το φούρνο, τους ραντίζουμε με ανθόνερο και τους τυλίγουμε μια-δυό φορές σε άχνη ζάχαρη.

Συνταγή για Μελομακάρονα

Υλικά :
2 φλ. λάδι
1 φλ. ζάχαρη
1 φλ. χυμό πορτοκαλιού
1 φλ. σιμιγδάλι ψιλό
1 κ. περίπου αλεύρι μαλακό
1 ½ κ.γ. σόδα
ξύσμα λεμονιού και πορτοκαλιού

Σιρόπι:
1 φλ. ζάχαρη
1 φλ. μέλι
1 φλ. νερό

Εκτέλεση:
Δουλεύουμε το λάδι αρκετή ώρα με το μίξερ και μετά ρίχνουμε τη ζάχαρη, το ξύσμα, το χυμό, το σιμιγδάλι και τέλος λίγο λίγο το αλεύρι με τη σόδα.
Τα πλάθουμε μικρά γιατί μεγαλώνουν πολύ και τα βάζουμε στο φούρνο αφού έχει φτάσει τους 200 C γιατί αλλιώς απλώνουν.
Όταν κρυώσουν τελείως τα αραδιάζουμε σε ταψί και τα περιχύνουμε με το σιρόπι ζεστό. Πασπαλίζουμε με καρυδόψιχα.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ.

Οι φωτογραφίες και η συνταγή για τους κουραμπιέδες έχουν αντιγραφεί από τη σελίδα του ζαχαροπλαστείου "Το Κάτι Αλλο".

Από uraniace @ Τρίτη, 15 Δεκεμβρίου 2009 12:08 πμ | Permalink | Σχόλια

Καλλιεργήστε φύτρα

Καλλιεργήστε φύτρα

Τα φύτρα είναι νεαροί βλαστοί που βγαίνουν από διάφορους καρπούς και σπόρους και εμπλουτίζουν τη διατροφή σας με πολλά θρεπτικά συστατικά σε επαρκείς ποσότητες. Είναι από τα πλέον ισορροπημένα και υγιεινά τρόφιμα της διατροφικής αλυσίδας. Αν και μπορείτε να τα προμηθευτείτε έτοιμα στο εμπόριο, είναι προτιμότερο να τα παρασκευάσετε μόνοι σας στο σπίτι. Έτσι εκτός από τα θρεπτικά τους οφέλη θα έχετε τη χαρά της δημιουργίας και της αυτάρκειας όταν θερίζετε τα αποτελέσματα της καλλιέργειάς σας!

Τι είναι τα φύτρα

Ο πολλαπλασιασμός των φυτών με σπόρο είναι ο πιο διαδεδομένος τρόπος πολλαπλασιασμού στην φύση αλλά και ο πιο δημοφιλής στους ανθρώπους γιατί εμπεριέχει πλήθος συμβολισμών σχετικά με την διαδικασία της εξέλιξης. Ένας σπόρος μπορεί να βρίσκεται σε λήθαργο για μήνες ή χρόνια περιμένοντας τις κατάλληλες συνθήκες για να βλαστήσει. Αλλά για όσο διάστημα βρίσκεται σε αναμονή κάποια μόρια, οι αναβολείς ενζύμων ελέγχουν τον μεταβολισμό του σπόρου, ώστε αυτός να μην αποσυντεθεί και χαλάσει. Μόλις όμως ο σπόρος έρθει σε επαφή με το νερό οι αναβολείς ενζύμων αδρανοποιούνται και τα ένζυμα αναλαμβάνουν τη δράση τους βοηθώντας την ανάπτυξη του φυτού. Φύτρο λοιπόν ονομάζεται η πρώιμη διαδικασία των πρώτων ωρών-ημερών ζωής ενός σπόρου που ξυπνάει από το λήθαργο (με τη βοήθεια του νερού) και πάει να γίνει φυτό, πετώντας ένας τρυφερό, άσπρο βλασταράκι.

Πού μας ωφελούν τα φύτρα

Τα φύτρα των σπόρων είναι εξαιρετικά πολύτιμη τροφή, ακόμη πιο πλούσια σε θρεπτικά συστατικά από τους ίδιους τους σπόρους. Η αιτία είναι το γεγονός ότι κατά τη διαδικασία του φυτρώματος βελτιώνεται η ποιότητα των πρωτεϊνών, αυξάνεται η ποσότητα των βιταμινών ενώ τα μεταλλικά άλατα γίνονται πιο αφομοιώσιμα από τον οργανισμό. Π.χ. Η βιταμίνη C στο σιτάρι που φυτρώνει αυξάνεται κατά 600% στην αρχή του φυτρώματος. Τα φύτρα είναι η καλύτερη "ζωντανή τροφή", στην πραγματικότητα είναι τόσο ζωντανά που συνεχίζουν να αναπτύσσονται καθώς τα τρώμε. Επομένως, τα φύτρα είναι τροφή εξαιρετικής βιολογικής αξίας, που θα πρέπει να ενταχθεί δυναμικά στη διατροφή μας.

Τα φύτρα περιέχουν λίγες θερμίδες και λιπαρά, αλλά είναι έξοχη πηγή φυτικών ινών, αντιοξειδωτικών και βιταμινών, ειδικά το χειμώνα, που τα φρούτα και τα λαχανικά είναι περιορισμένα. Χάρη σε κάποια χημικά μόρια που περιέχουν, τροφοδοτούν τον οργανισμό με ενέργεια και μας αναζωογονούν. Βοηθούν στην ανανέωση των κυττάρων και καθυστερούν τη γήρανση.

Τα φύτρα είναι γνωστά για τη θρεπτική τους αξία αλλά και τις θεραπευτικές τους ιδιότητες πάνω από 5.000 χρόνια. Κινέζοι γιατροί τα σύστηναν για διάφορες θεραπείες, ενώ υπάρχουν αναφορές και για τη χρήση τους από τους Ινδιάνους. Στη Δύση κατά τα γραφόμενα χρησιμοποιήθηκαν από τον Άγγλο θαλασσοπόρο Τζέιμς Κούκ ο οποίος στην προσπάθεια του να σώσει το πλήρωμά του από το σκορβούτο επέβαλε την κατανάλωση φύτρων.

Άλλα από αυτά είναι τραγανά, άλλα μαλακά, άλλα έχουν ελαφριά γεύση και άλλα πιο πικάντικη. Τα μαλακά φύτρα ταιριάζουν περισσότερο σε σαλάτες και σάντουιτς, γιατί μπορούν να καταναλωθούν και ωμά, ενώ τα πιο σκληρά μπορούν να μαγειρευτούν και να δώσουν ξεχωριστή γεύση, ψιλοκομμένα μέσα σε σούπες, βραστά λαχανικά και λαδερά. Είναι μοναδική τροφή για υγιείς και αρρώστους, καθώς και για τα παιδιά.

Σπόροι για φύτρα μπορούν να φυτευτούν όλο το χρόνο. Μεγαλώνουν σε κάθε κλίμα και δεν χρειάζονται ούτε χώμα ούτε ήλιο. Το πιο σημαντικό είναι ότι τα φύτρα δεν περιέχουν χημικά, δεν παράγουν σκουπίδια, είναι πεντανόστιμα στις σαλάτες και όταν τρώγονται ωμά έχουν εξαιρετικά χαμηλές θερμίδες. Συν του ότι δίνουν τη χαρά της δημιουργίας και της αυτάρκειας όταν θερίζετε τα αποτελέσματα της καλλιέργειάς σας!

Σπόροι για δημιουργία φύτρων

Μπορείτε να δημιουργήσετε φύτρα χρησιμοποιώντας όλων των ειδών τους σπόρους: σιτάρι, πράσινη σόγια, κόκκινη σόγια, τριφύλλι, άλφα άλφα (βίκο), ρεβίθι, κάρδαμο, φακή, φασόλι, καλαματιανό φασολάκι (είναι ακριβώς αυτό που χρησιμοποιούν σαν φύτρα οι Κινέζοι: Mung Beans), σινάπι, ηλιόσπορο, σουσάμι, σέλινο, ραπανάκι, κ.λπ. Αποφύγετε την κατανάλωση φύτρων από σπόρους σολανίδων (ντομάτα, πατάτα), γιατί περιέχουν το αλκαλοειδές σολανίνη που είναι τοξική ουσία. Προμηθευτείτε σπόρους στην φυσική τους μορφή, δηλαδή όχι κατεργασμένους και όχι ροδισμένους. Επίσης αποφύγετε να χρησιμοποιήστε πολυκαιρισμένους σπόρους. Ακόμη, χρησιμοποιήστε σπόρους που προέρχονται από βιολογικές καλλιέργειες, στις οποίες δεν χρησιμοποιούνται χημικά λιπάσματα. Ο κάθε σπόρος θέλει το δικό του χρόνο στο μούσκεμα και στο φύτρωμα.

Πώς θα καλλιεργήσετε τα φύτρα

Πλύντε καλά τους καρπούς ή τους σπόρους που έχετε επιλέξει. Βάλτε σ' ένα πιάτο την ποσότητα των σπόρων που θέλετε να χρησιμοποιήσετε (20-50 γραμμάρια). Ξεδιαλέξτε και αφαιρέστε τους σπασμένους ή όσους έχουν στίγματα. Στη συνέχεια, βάλτε τους σπόρους σ' ένα σουρωτήρι και ξεβγάλτε τους με άφθονο χλιαρό νερό. Έπειτα, απλώστε τους στον πάτο ενός ευρύχωρου δοχείου ή σ' ένα γυάλινο βάζο. Φροντίστε το σκεύος που θα χρησιμοποιήσετε να είναι αρκετά μεγάλο ώστε να γίνεται εύκολα η κυκλοφορία του αέρα και επιπλέον να υπάρχει αρκετός χώρος για να αναπτυχθούν τα φύτρα και να μπορείτε να τα βγάλετε με ευκολία.

Βάλτε το σκεύος κάτω από τη βρύση και αφήστε το νερό να τρέξει, χωρίς πίεση και να ξεχειλίσει το δοχείο για τουλάχιστον ένα λεπτό. Μ' αυτό τον τρόπο οι υγιείς σπόροι θα μείνουν στον πάτο ενώ οι ακατάλληλοι θα αποβληθούν. Η ποσότητα νερού που θα απομείνει στο δοχείο πρέπει να είναι 4-5 δάχτυλα πάνω από το επίπεδο των σπόρων. Σκεπαστέ το δοχείο μ' ένα άσπρο πανί αραιής ύφανσης (ή γάζα) και σταθεροποιήστε το μ' ένα λάστιχο. Εναλλακτικά μπορείτε να χρησιμοποιήσετε βάζο με ειδικό καπάκι (με σίτα). Αφήστε τους σπόρους να μουλιάσουν στο νερό, σε σκοτεινό μέρος, με θερμοκρασία 15-25 βαθμούς Κελσίου για 6-12 ώρες.

O χρόνος που απαιτείται για να φυτρώσουν οι σπόροι είναι διαφορετικός. Έτσι, λοιπόν 6 ώρες είναι αρκετές για το σπόρο του σιταριού, της μηδικής, του μοσχοσίταρου κ.λπ., ενώ 10-12 ώρες χρειάζονται τα φασόλια, η σόγια, κ.λπ. Λαμβάνοντας υπόψη σας τις ειδικές αυτές περιπτώσεις, θα βρείτε ποιες είναι οι κατάλληλες συνθήκες για να βλαστήσουν οι σπόροι που έχει διαλέξει.

Κατά τη διάρκεια του μουλιάσματος των σπόρων αναποδογυρίστε το βάζο για να αδειάσει το νερό. Αμέσως ξεπλύντε τους σπόρους με χλιαρό νερό, ακολουθώντας την εξής διαδικασία: τοποθετήστε το στόμιο του βάζου κλεισμένο όπως είναι με τη γάζα στο τρεχούμενο νερό της βρύσης και στη συνέχεια αναποδογυρίστε το με προσοχή μέχρι ν' αδειάσει όλο το νερό.

Οι σπόροι χρειάζονται ξέπλυμα 2 φορές την ημέρα για τις πρώτες 2-3 ημέρες, μετά 1 φορά την ημέρα είναι αρκετή, με μόνη εξαίρεση τους σπόρους της σόγιας και των ρεβιθιών που χρειάζονται ξέπλυμα 3 ή και περισσότερες φορές. Μετά από κάθε ξέπλυμα οι σπόροι πρέπει να φυλάσσονται σε μέρος σκοτεινό (σε ντουλάπι ή σε μπουφέ). Συνεχίστε να ξεπλένετε τους σπόρους για 3-5 ημέρες (ανάλογα με το σπόρο) μέχρι να φτάσουν τα φύτρα τους τα 3-4 εκ. μήκος. Όταν τα φύτρα μεγαλώσουν στο επιθυμητό ύψος τότε μπορείτε να τα χρησιμοποιήσετε. Mην τα αφήσετε πάνω από 7 μέρες, γιατί οι ρίζες τους θα μεγαλώσουν πολύ και θα αποκτήσουν πικρή γεύση.

Πώς θα τα συντηρήσετε

Για να επωφεληθείτε στο έπακρο από τα θρεπτικά τους συστατικά, το ιδανικό θα ήταν να τα καταναλώσετε αμέσως μόλις τα συγκεντρώσετε. Πριν καταναλώσετε τα φύτρα ακολουθήστε την παρακάτω διαδικασία για να τα εμπλουτίσετε με την πολύτιμη χλωροφύλλη. Αφήστε το βάζο εκτεθειμένο στο φυσικό φως, σε έμμεσο -πλάγιο φωτισμό για 6-7 ώρες. Με τη μέθοδο αυτή αναπτύσσονται μικρά φυλλαράκια. Αν δεν τα καταναλώσετε αμέσως, μπορείτε να τα διατηρήσετε στο ψυγείο για 1 εβδομάδα περίπου αφού πρώτα τα βγάλετε από το δοχείο και τα τοποθετήσετε σε ειδικό σακουλάκι ψυγείου.

Μιχάλης Πολίτης

Από uraniace @ Τρίτη, 15 Δεκεμβρίου 2009 8:16 πμ | Permalink | Σχόλια

Η ΣΩΣΤΗ ΔΙΑΤΡΟΦΗ ΣΑΝ ΒΑΣΗ

Η ΣΩΣΤΗ ΔΙΑΤΡΟΦΗ ΣΑΝ ΒΑΣΗ ΓΙΑ ΜΙΑ ΚΑΘΑΡΗ. «ΥΓΙΗ»,
ΚΑΙ ΑΠΑΛΛΑΓΜΕΝΗ ΑΠΟ ΤΟΞΙΝΕΣ ΙΡΙΔΑ

Ο ανθρώπινος οργανισμός, όπως και κάθε υλικό σώμα, αποτελείται από μόρια και άτομα. Ο ανθρώπινος όμως οργανισμός, σε αντίθεση με την άψυχη, τη μη ζώσα ύλη, χρειάζεται ορισμένα συστατικά για να τον βοηθή¬σουν να διατηρηθεί στη ζωή και να λειτουργήσει κανο¬νικά. Κάθε συστατικό του οργανισμού μας παίζει ένα πολύ σπουδαίο ρόλο. Έχει τη δική του αποστολή.
Η βάση του ανθρώπινου οργανισμού είναι το κύττα¬ρο. Το κύτταρο είναι το κέντρα της ζωής. Συνδυασμός κυττάρων δίνει τους ιστούς. Οι ιστοί όταν συνδυάζονται δημιουργούν τα όργανα. Όλα τα όργανα που λειτουρ¬γούν αρμονικά αποτελούν τον οργανισμό.
Για να ζήσουν και να διατηρηθούν ακμαία τα διάφο¬ρα κύτταρα του οργανισμού, χρειάζονται μια σταθερή παροχή ενέργειας. Η ενέργεια αυτή παρέχεται στα κύτ¬ταρα με την τροφή που τρώμε. Όταν εισάγεται στον οργανισμό μια τροφή υποβάλλεται σε μια σειρά χημικών διεργασιών που την μετατρέπουν σε «υλικό» τροφοδο¬σίας των κυττάρων. Τέτοιο υλικό είναι τα ένζυμα, δηλαδή οι ουσίες που επιταχύνουν τις διάφορες χημικές διεργασίες του οργανισμού, οι ορμόνες, που παίζουν τον ρόλο των μεταφορέων μηνυμάτων, τα αντισώματα, που αποτελούν το αμυντικό σύστημα του οργανισμού ενάντια στους «εισβολείς».
Για να χρησιμοποιηθεί η ενέργεια που περικλείουν οι τροφές όταν εισάγονται στον οργανισμό, θα πρέπει πρώτα να διασπαστεί στα βασικά της συστατικά. Το πε¬πτικό σύστημα είναι το σύστημα επεξεργασίας των τροφών. Μέσα στα πέντε περίπου μέτρα του πεπτικού σωλήνα η τροφή διασπάται σε μικρότερα τμήματα ώστε να μπορεί να αφομοιωθεί. Τα χρήσιμα συστατικά των τροφών απορροφώνται απ' τα έντερα και κατ' αυτό τον τρόπο η τροφή του οργανισμού «μπήκε» στον οργανι¬σμό.
Η διαδικασία της πέψης των τροφών αρχίζει μέσα στο στόμα. Με την μάσηση η τροφή τεμαχίζεται σε μι¬κρότερα κομμάτια, αλέθεται και αναμειγνύεται με το σάλιο που τη βοηθάει να περάσει ομαλά απ' τον λάρυγ¬γα. Το σάλιο περιέχει κάποιο ένζυμο που βοηθάει στη μετατροπή του αμύλου σε σάκχαρο. Μετά την μάσηση η τροφή κατεβαίνει στο στομάχι.
Στο στομάχι η τροφή διασπάται ακόμη περισσότερο προτού διοχετευθεί στο επόμενο τμήμα του πεπτικού σωλήνα. Το στομάχι εκκρίνει υδροχλωρικό οξύ το οποίο διασπάει τα τοιχώματα των κυττάρων της τροφής και την μετατρέπει σε παχύρρευστη μάζα (= χυλός). Στη συνέχεια η πεψίνη, ένα ένζυμο που εκκρίνεται από κά¬ποιους αδένες που βρίσκονται στα τοιχώματα των εν¬τέρων, διασπάει τις πρωτεΐνες σε μικρότερα κομμάτια. Μετά από δυο - τρεις ώρες το στομάχι διοχετεύει την επεξεργασμένη τροφή στο λεπτό έντερο.
Μέσα στο λεπτό έντερο οι πρωτεΐνες κι οι υδατάν¬θρακες υποβάλλονται στην τελική επεξεργασία. Σ' αυτή τη φάση τα υγρά του παγκρέατος και του συκωτιού, που είναι ένζυμα, διασπούν ακόμη περισσότερο την τροφή ώστε να μπορεί να απορροφηθεί εύκολα.
Απ' το λεπτό έντερο το αίμα παραλαμβάνει τα θρε¬πτικά συστατικά και τα μεταφέρει στο συκώτι όπου και αποθηκεύονται (λίπη, λιποδιαλυτές βιταμίνες κ.ά.). Ό¬σες όμως ουσίες είναι βλαβερές για τον οργανισμό α¬πομονώνονται.
Η ποσότητα της τροφής που δεν απορροφάται απ'; το λεπτό έντερο οδηγείται στο παχύ έντερο κι από κει μέσω της λειτουργίας της κένωσης του εντέρου απο¬βάλλεται απ' τον οργανισμό.
Τα υλικά εκείνα που απαιτεί ο οργανισμός για να δώσει ενέργεια στα όργανα, στους ιστούς και τα κύττα¬ρα του και για ν' αποκαταστήσει τις φθορές τους απ'; τη χρήση τους λέγονται θρεπτικά συστατικά.
Τα θρεπτικά συστατικά που είναι απαραίτητα στον ανθρώπινο οργανισμό είναι: το νερό, οι πρωτεΐνες, τ' αμινοξέα, οι υδατάνθρακες, τα λίπη, οι βιταμίνες, τα μεταλλικά στοιχεία.
Το νερό: Όσο και αν μας φαίνεται περίεργο, το νερό είναι βασικότατο στοιχείο θρέψης για τον ανθρώπινο οργανισμό. Αυτό φαίνεται καθαρά απ1 το γεγονός ότι το 60% του συνολικού μας βάρους είναι νερό. Το νερό μπορεί να διαλύσει πολλές ουσίες. Το μόριο του νερού αποτελείται από δυο άτομα υδρογόνου κι ένα άτομο οξυγόνου. Το νερό επομένως όχι μόνο βοηθάει στη με¬ταφορά των θρεπτικών ουσιών τις οποίες διαλύει, αλλά εμπλουτίζει με οξυγόνο τα κύτταρα του οργανισμού. Οι διάφορες χημικές αντιδράσεις που συμβαίνουν στον οργανισμό μας βοήθιονται και διευκολύνονται λόγω της παρουσίας του νερού. Επίσης, το νερό βοηθάει στη διατήρηση της φυσιολογικής θερμοκρασίας του σώμα¬τος, και βοηθάει στην πέψη των τροφών.
Οι πρωτεΐνες: Οι πρωτεΐνες είναι βασικό στοιχείο του δέρματος, των μυών, των τριχών, της κυτταρικής μεμβράνης, των συνδετικών ιστών, των αρθρώσεων. Οι ορμόνες και τα ένζυμα είναι πρωτεΐνες. Η αιμογκλομπίνη, που είναι βασικό συστατικό των ερυθρών αιμο¬σφαιρίων του αίματος, είναι πρωτεΐνη. Στις πρωτεΐνες οφείλεται η ικανότητα του αίματος να πήζει, των πλη¬γών να επουλώνονται, η διατήρηση της χημικής ισορ¬ροπίας του οργανισμού.
Τα αμινοξέα: Μέσα στον εντερικό σωλήνα, οι πρω¬τεΐνες διασπώνται σε αμινοξέα. Τ' αμινοξέα είναι υπομονάδες πρωτεϊνών που βοηθούν στο σχηματισμό ε¬κτεταμένων πρωτεϊνικών αλύσεων. Για να γίνει η διαδι¬κασία του μεταβολισμού φυσιολογικά, χρειάζονται 21 αμινοξέα. Ο ανθρώπινος οργανισμός μπορεί να κατα¬σκευάσει τα 12 απ' αυτά. Επομένως τα υπόλοιπα 9 πρέ¬πει να τα παίρνει απευθείας απ' τις τροφές. Οι περισσό¬τερες ζωικές πρωτεΐνες περιέχουν τα 9 αυτά βασικά αμινοξέα. Οι φυτικές πρωτεΐνες έχουν τα 7 αμινοξέα και γι'; αυτό όσοι ακολουθούν χορτοφαγική δίαιτα θα πρέπει να εναλλάσσουν τακτικά τις τροφές που κατα¬ναλώνουν για να μπορούν να εξασφαλίσουν όλα τα α¬παραίτητα αμινοξέα.
Οι υδατάνθρακες: Για να υπάρξει και να διατηρηθεί η ζωή χρειάζεται ενέργεια. Οι υδατάνθρακες είναι η βασική πηγή ενεργείας για τον ανθρώπινο οργανισμό Αποτελούνται από άνθρακα, υδρογόνο και οξυγόνο. Γιο να εκλυθεί η ενέργεια που περικλείουν πρέπει να δια¬σπασθούν σε νερό και διοξείδιο του άνθρακα.
Οι πιο γνωστοί και απλοί υδατάνθρακες είναι τα σάκχαρα. Τα σάκχαρα βρίσκονται, κατά κύριο λόγο, στο) φρέσκα φρούτα και τα λαχανικά. Το πιο σημαντικό απ'; τα σάκχαρα είναι η γλυκόζη ή σάκχαρο του αίματος. Απορροφάται πολύ εύκολα απ' τα κύτταρα και μετατρέπεται σε ενέργεια. Η σουκρόζη ή κοινή ζάχαρη, είναι ένας συνδυασμός σακχάρων: της γλυκόζης, και της φρουκτόζης, που βρίσκεται σε πάρα πολλά φρούτα. Άλλοι τύποι σακχάρων είναι η λακτόζη, που βρίσκεται στο γάλα και η δεξτρόζη που βρίσκεται σε πολλά λαχα¬νικά.
Τα απλά σάκχαρα μπορούν να ενωθούν και να σχη¬ματίσουν σύνθετα σάκχαρα. Ένας σύνθετος υδατάν¬θρακας είναι το άμυλο που υπάρχει σε πολλά λαχανικά και φυτά. Η γλυκόζη αποθηκεύεται στο γλυκογόνο των ζώων.
Τα λίπη: Τα λίπη δεν μπορούν να διαλυθούν στο νε¬ρό. Τα περισσότερα λίπη ή λιπίδια περιέχουν άνθρακα και υδρογόνο, και γι' αυτό το λόγο δεν μπορούν να δια¬λυθούν στο νερό.
Στον ανθρώπινο οργανισμό υπάρχουν τρεις τύποι λιπιδίων: τα φωσφολιπίδια, τα στεροειδή, και τα ουδέ¬τερα λίπη. Τα φωσφολιπίδια είναι συστατικό της κυττα¬ρικής μεμβράνης. Τα στεροειδή, όπως είναι η χοληστε¬ρίνη, είναι η βάση για κάποιες ορμόνες του οργανισμού, στις οποίες συγκαταλέγονται κι οι αντρικές κι οι γυναικείες γεννητικές ορμόνες. Τα ουδέτερα λίπη διακρίνονται σε ακόρεστα και σε κεκορεσμένα. Η βασική αποστολή των ουδετέρων λιπών είναι να αποθηκεύουν ενέργεια. Οι θερμίδες που δεν καταναλίσκονται μετα¬τρέπονται σε λίπη. Τα λίπη αυτά αποθηκεύονται ή στο συκώτι ή σε άλλα μέρη του σώματος μας.
Οι βιταμίνες: Οι βιταμίνες είναι απαραίτητες στον οργανισμό. Για την αφομοίωση τους απ1 τον οργανισμό δεν χρειάζεται να διασπασθούν. Τέσσερις απ1 τις γνω¬στές βιταμίνες (η A, D, Ε και Κ) είναι λιποδιαλυτές. Δη¬λαδή διαλύονται σε λίπη. Για την αφομοίωση τους χρειάζεται η ένωση τους με λίπη ή με τα υγρά του συ¬κωτιού. Μπορούν ν' αποθηκευθούν μέσα σε λίπη. Σε αντίθεση με τις υδατοδιαλυτές βιταμίνες που διαλύο-νται στο νερό και οι οποίες χρειάζεται να αντικαθίστα¬νται τακτικά με τη διατροφή, οι λιποδιαλυτές βιταμίνες παραμένουν πολύ καιρό αποθηκευμένες.
Οι καλύτερες και πλουσιότερες πηγές βιταμινών εί¬ναι τα λαχανικά και τα φρούτα. Βιταμίνες παρασκευά¬ζονται και στα έντερα μας απ' τα βακτηρίδια που υπάρ¬χουν εκεί, αλλά δεν έχουν μεγάλη διάρκεια ζωής. Το συκώτι είναι μια πλούσια πηγή λιποδιολυτών βιταμινών γιατί εκεί πηγαίνουν και αποθηκεύονται με το που εισα¬χθούν στον οργανισμό μας με κάποια τροφή. Στο συκώ¬τι όμως αποθηκεύονται και πολλές άχρηστες ουσίες. Επομένως δεν θα πρέπει να βασιζόμαστε μόνο στις βι¬ταμίνες που αποθηκεύονται στο συκώτι.
Τα μεταλλικά στοιχεία: Τα μεταλλικά στοιχεία είναι απαραίτητα στον οργανισμό όπως κι οι βιταμίνες. Οι βι¬ταμίνες είναι οργανικά μόρια ενώ τα μεταλλικά στοιχεία ανόργανα.
Τα περισσότερα μεταλλικά στοιχεία είναι συστατικά σε ένζυμα και βοηθούν στην ρύθμιση των λειτουργιών του οργανισμού. Άλλα μεταλλικά στοιχεία βοηθούν στην ανάπτυξη του οργανισμού, όπως είναι το ασβέστιο κι ο φώσφορος που χρησιμεύουν στα οστά και στα δό¬ντια.
Η έλλειψη μεταλλικών στοιχείων απ' τον οργανισμό μας μπορεί να προκαλέσει διάφορες ασθένειες ή προ¬βλήματα. Αλλά, προβλήματα υγείας μπορεί να προκλη¬θούν κι απ' την υπερβολική δόση μεταλλικών στοιχείων. Επομένως, η λήψη των μεταλλικών στοιχείων, όπως και των βιταμινών, δεν πρέπει να γίνεται αλόγιστα γιατί μπορεί να προκαλέσει σοβαρά προβλήματα στην υγεία μας.
Όλα αυτά τα θρεπτικά συστατικά έχουν ένα και βα¬σικό στόχο: Τη διατήρηση της υγείας μας σε ικανοποιη¬τικά επίπεδα. Μια σωστή, μετρημένη και μελετημένη διατροφή είναι επομένως αναγκαία για κάθε άνθρωπο.
Ο ρόλος της Ιριδολογίας στο κεφάλαιο «Διατήρηση της καλής υγείας» είναι πολύ σημαντικός. Ο ασθενής ή ακόμη κι αυτός που δεν αισθάνεται κάποια ενόχληση, όταν επισκεφθεί έναν ιριδολόγο για να του κάνει μια ιριδοσκόπηση - εξέταση, θα μπορέσει να μάθει τις αδυ¬ναμίες και τις ελλείψεις του οργανισμού του και θα του υποδειχθούν μέθοδοι για τη βελτίωση τους.
Η ιριδοσκόπηση είναι σε θέση να «δει» την κατάσταση στην οποία βρίσκονται τα διάφορα όργανα και συστήματα του οργανισμού μας και να εκτιμήσει το βαθμό σοβαρότητας του προβλήματος του ασθενούς με το να μελετήσει ο ιριδολόγος την πυκνότητα των ιριδικών ινών, τη διάταξη τους, το χρώμα τους κλπ Επίσης με την ιριδοσκόπηση μπορεί ο ιριδολόγος να παρακολουθεί, κατά τακτά χρονικά διαστήματα, την πορεία βελτίωσης των πασχόντων οργάνων, παρατηρώ¬ντας τη δομή των ιριδικών ινών στο σημείο εκείνο που αντικατοπτρίζει το πάσχον όργανο.
Ένας συνδυασμός Ιριδολογίας, Οστεοπαθητικής, Χειροπρακτικής και Φυσικής Αφαρμάκου Θεραπευτικής, είναι μια ιδανική λύση για κάθε ασθενή αλλά και υγιή για την αποκατάσταση της υγείας του ή τη διατήρηση της. Διότι όλες αυτές οι φυσικές (αφάρμακες) θερα¬πευτικές επιστήμες αντιμετωπίζουν τον άνθρωπο πρώτα απ' όλα σαν άνθρωπο... Στοχεύουν στο να του φανούν χρήσιμες. Στοχεύουν στο να του δώσουν τις κατάλλη¬λες κατευθύνσεις για μια καλή υγεία. Είναι επιστήμες αλληλοσυνεργαζόμενες, και αρμονικά συμβιβαστές. Στηρίζονται στις αρχές και τα δόγματα των πρώτων ια¬τρών και θεωρούν ότι το υπέρτατο αγαθό στον κόσμο είναι η υγεία. Και αυτή την υγεία υπηρετούν.

ΠΩΣ ΤΑ ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΠΗΡΕΑΖΟΥΝ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΟΥ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ ΜΑΣ

Τα φάρμακα είναι διαδεδομένα. Αυτό είναι αναμφισβή¬τητο. Τα παίρνουμε για να μας διώξουν τον πόνο, να μας ανακουφίσουν καινά μας γιατρέψουν. Τουλάχιστον έτσι νομίζουμε. Δεν είναι όμως έτσι. Κάθε φάρμακο πί¬σω απ' τα επιφανειακά του καλά έχει πολύ κακές και βαθιές ρίζες. Δεν υπάρχει φάρμακο που να μην έχει μακροχρόνιες ή βραχυχρόνιες παρενέργειες. Αυτό α¬ποδεικνύεται καθημερινά με την κατάργηση παλαιότε¬ρων φαρμακευτικών σκευασμάτων και την αντικατά¬σταση τους από καινούργια!! Τα φάρμακα όμως δεν γιατρεύουν. Απλώς καταστέλλουν τον πόνο, κουκουλώ¬νουν τα συμπτώματα, αλλά δεν χτυπούνε το κακό στη ρίζα του. Γιατί η υγεία χρειάζεται υποβοήθηση κι όχι καταστολή των φυσιολογικών της επαναστάσεων που είναι ο πυρετός, ο εμετός, η διάρροια, κ.ά. Αυτές οι φυσιολογικές «επαναστάσεις» του ανθρώπινου οργανι¬σμού έχουν την βάση τους, κρύβουν κάποια αξία, και ως εκ τούτου δεν θα πρέπει να τις καταστέλλουμε. Ο ανθρώπινος οργανισμός διαθέτει εγγενείς μηχανισμούς άμυνας και αποβολής των τοξινών που συσσω¬ρεύονται μέσα του εξαιτίας των κακών διαιτητικών μας συνηθειών ή γενικά του κακού τρόπου ζωής. Όταν α¬φήσουμε τον οργανισμό μας ανεπηρέαστο και χωρίς να του κάνουμε «επεμβάσεις» με το να παίρνουμε τα διά¬φορα φάρμακα, θα οδηγηθεί μόνος του προς την υγεία. Μην περιμένουμε όμως θεραπεία ή καλυτέρευση αν δεν ακολουθούμε τους νόμους της Ορθοβιονομίας και της Φύσης.
Ο οργανισμός μας είναι μια καλά ρυθμισμένη μηχα¬νή που φτιάχτηκε για να επιτελέσει κάποιο έργο. Κάθε του όργανο ή σύστημα κάνει κάποια δουλειά η οποία, όμως, δεν είναι τυχαία ή ξεκομμένη απ'; όλο το άλλο σύστημα του οργανισμού, αλλά αντίθετα πολύ συνδε¬δεμένη και εναρμονισμένη με τη λειτουργία κάποιου άλλου συστήματος ή οργάνου. Αυτό επομένως σημαίνει ότι η καλή λειτουργία κι η θεραπεία του οργανισμού μας πρέπει να μελετάται και να επιδιώκεται συνολικά κι όχι κομματιαστά. Εδώ ακριβώς έχει εφαρμογή το γνω¬στό «ενιαίο της νόσου» του Ιπποκράτη.
Δυστυχώς όμως, στη σημερινή εποχή νομίζουμε ότι ο πονοκέφαλος είναι απλώς ένας πονοκέφαλος κι όχι τίποτε περισσότερο. Κάνουμε λάθος!! Ο πονοκέφαλος μπορεί να κρύβει πολλές ατέλειες ή προβλήματα του οργανισμού μας που έτυχε να χτυπήσουν το κουδούνι του κινδύνου παίρνοντας τη μορφή του πονοκέφαλου. Το να πάρουμε μια ασπιρίνη ή ένα άλλο οποιοδήποτε φαρμακευτικό σκεύασμα ή παυσίπονο, το μόνο που θα καταφέρουμε είναι να διώξουμε τον πόνο. Εντάξει ως εδώ. Με την αιτία που προκάλεσε τον πονοκέφαλο τι γίνεται;
Οι παρενέργειες των φαρμάκων άλλοτε είναι σοβα¬ρές, κι άλλοτε μικρότερης έκτασης και κινδύνου. Τα φάρμακα είναι δηλητήρια σοβαρής ή ήπιας μορφής που εισάγονται στον οργανισμό μας με τη θέληση μας. Κι όμως καταστρέφουν τους υποδοχείς των κυττάρων. Αν ξέραμε πράγματι το πόσο κακό μας κάνουν ούτε να τα σκεφτούμε δεν θα θέλαμε.
Τα φάρμακα όταν εισάγονται στον οργανισμό κατα¬στρέφουν κατά κάποιο τρόπο τις θρεπτικές ουσίες των τροφών. Επίσης επεμβαίνουν στις φυσιολογικές λει¬τουργίες των διαφόρων οργάνων και συστημάτων του οργανισμού και τις βγάζουν απ'; τον «ίσιο δρόμο». Ας πάρουμε για παράδειγμα τα χάπια κατά της δυσκοιλιό¬τητας ή τα χάπια και τα ποτά που τα ονομάζουν «χω¬νευτικά». Τα χάπια της δυσκοιλιότητας έχει αποδειχθεί ότι ερεθίζουν τα έντερα και πάνω στην αντίδραση τους εκείνα αναγκάζονται να κάνουν τις γνωστές διασταλτι¬κές και συσταλτικές τους κινήσεις για να κενωθούν. Η τακτική χρήση φαρμάκων ενάντια στη δυσκοιλιότητα κάνει τα έντερα να αδρανοποιούνται. Του λοιπού χρειά¬ζονται σχεδόν καθημερινά «δεκανίκια» για να φέρουν σε πέρας το έργο τους. Η συνήθεια καταλήγει να γίνε¬ται επικίνδυνη για την υγεία μας. Επίσης, τα «χωνευτι¬κά» ποτά ή παρασκευάσματα που υπόσχονται ξεφούσκωμα ή ξαλάφρωμα του στομαχιού επιταχύνουν τη λειτουργία της πέψης σκοτώνοντας πολλές χρήσιμες βιταμίνες των τροφών και δημιουργούν μια καινούργια κατάσταση στο εσωτερικό του στομάχου. Τα πεπτικά υγρά παθαίνουν σύγχυση. Σε πολλές περιπτώσεις α-δρανοποιούνται. Τα τοιχώματα του στομάχου γίνονται πιο ευαίσθητα, ερεθίζονται και διατρέχουμε πολλούς κινδύνους. Από απλό έλκος μέχρι και σοβαρό έλκος. Από γαστρίτιδα μέχρι και καρκίνο, σύμφωνα με τις ε¬μπειρίες πολλών ιατρών.
Τι είναι όμως αυτό που μας οδηγεί στην λήψη φαρ¬μάκων για να βοηθήσουμε τον οργανισμό μας να κάνει σωστά κι αποτελεσματικά τις διάφορες λειτουργίες του; Αυτό που φταίει κυρίως είναι η κακή διατροφή και οι κακές μας διαιτητικές και καθημερινές συνήθειες. Η αδρανοποίηση του εντέρου που σημαίνει δυσκοιλιότη¬τα, δεν έρχεται από μόνη της. Οφείλεται στην κακή μας διατροφή. Στη σημερινή εποχή που ζούμε οι φυσικές τροφές έχουν παραμερισθεί και τη θέση τους πήραν οι τεχνητές, οι συντηρημένες, οι αφύσικες, οι βιομηχανο¬ποιημένες τροφές. Αυτές είναι επί το πλείστον φτωχές σε θρεπτικά συστατικά και νεκρές γιατί δεν βοηθούν τον οργανισμό μας να τις αφομοιώσει όπως θα γινόταν στην περίπτωση των φυσικών (φρέσκων) τροφών. Έτσι λοιπόν αρχίζει ένας φαύλος κύκλος που ξεκινάει απ' τη μη φυσιολογική διατροφή, οδηγείται στην αδυναμία των διαφόρων οργάνων και συστημάτων του οργανι¬σμού ν1 ανταποκριθούν στο έργο τους και στη συνέχεια καταφεύγουμε στη χρήση «επιβοηθητικών σκευασμά¬των» για να κάνουν τα όργανα μας κάτι που είναι φυσι¬κό και όφειλαν να το κάνουν από μόνα τους χωρίς κα¬μιά άλλη βοήθεια ή παρέμβαση.
Δεν σταματάει όμως το κακό μέχρι αυτό το σημείο. Έχει και συνέχεια. Η τακτική χρήση φαρμάκων που βοηθούν την επιτέλεση κάποιων φυσιολογικών οργανι¬κών λειτουργιών οδηγεί στην φθορά ή την χειροτέρευ¬ση των ιστών των οργάνων και σταδιακά τα όργανα αυ¬τά οδηγούνται σε αχρηστία. Η αχρηστία σημαίνει επιβάρυνση κάποιων άλλων οργάνων ή συστημάτων που κάτω από φυσιολογικές συνθήκες συνεργάζονταν με αυτό που πάσχει και μπήκε σε αχρηστία. Έτσι βλέπουμε ότι μια κακή αρχή οδηγεί σταδιακά αλλά σίγουρα σ'; ένα πολύ πιο κακό τέλος: τον θάνατο!!

ΧΡΗΣΙΜΕΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ

Χρησιμοποιείτε φυσικό αλάτι αντί του κοινού.
Χρησιμοποιείτε ωμή ζάχαρη αντί λευκής.
Χρησιμοποιείτε μέλι όπου είναι δυνατόν αντί της ζάχαρης
Χρησιμοποιείτε μαύρο ψωμί αντί λευκό.
Χρησιμοποιείτε σκούρο αλεύρι αντί λευκό.
Χρησιμοποιείτε λεμόνι στη θέση του ξυδιού.
Χρησιμοποιείτε ρύζι με φλούδια κι όχι καθαρισμένο.
Χρησιμοποιείτε κριθάρι με φλούδα και όχι ξεφλουδισμέ¬νο.
Χρησιμοποιείτε καφέ χωρίς καφεΐνη.
Να προτιμάτε ξερά σύκα, χουρμάδες ή δαμάσκηνα αντί καραμέλες.
Να πίνετε χυμούς φρούτων δύο ώρες μετά τα γεύματα, ως επίσης και τα φρούτα, και μόνο ένα είδος για κάθε γεύ¬μα.
Το γάλα είναι τροφή και δεν πρέπει να χρησιμοποιείται κατά την ώρα των γευμάτων.
Το γάλα θα πρέπει να χρησιμοποιείται με οικονομία από τους ενηλίκους. Χρησιμοποιείτε γιαούρτι αντί γάλα.
Οι μπανάνες θεωρούνται αμυλώδης τροφή και όχι φρού¬τα.
Πίνετε τουλάχιστον 8 ποτήρια υγρών ημερησίως.
Πλένετε καλά όλα τα φρούτα και τα λαχανικά.
Τα λαχανικά είναι προτιμότερο να τρώγονται ωμά ή σε χυμούς. Εάν τα λαχανικά πρέπει να μαγειρευτούν, αχνιστέ τα.
Μην παραβράζετε ποτέ τις τροφές.
Χρησιμοποιείτε το ζουμί απ' ό, τι έχετε βράσει για σάλτσες κ.τ.λ.
Αποφεύγετε τις τηγανισμένες και λιπαρές τροφές. Ψήνετε όλα τα κρέατα.
Χρησιμοποιείτε μόνο ψαχνά από φρέσκα κρέατα, τα όποια έχουν καθαρισθεί εντελώς από το αίμα, ή κατσικίσιο κρέας.
Να αναπαύεσθε πριν από το γεύμα.
Να τρώτε σε ορισμέ¬νες ώρες.
Να σερβίρετε την τροφή με τρόπο που να «ανοίγει» την όρεξη
Μην είστε βιαστικοί στο φαγητό σας, τρώτε αργά-αργά.
Μασάτε καλά την τροφή σας. Το σάλιο είναι απαραίτητο για τη χώνευση.
Τα άμυλα αρχίζουν τη χώνευση τους από το στόμα.
Τελειώσετε το γεύμα σας, πριν χορτάσετε εντελώς.
Πίνετε περί τις 2 ώρες μετά τα γεύματα, όχι κατά την διάρκεια των ή μισή ώρα πριν.
Τακτοποιείστε τη δίαιτα σας, έτσι, ώστε να αρμόζει με τις πνευματικές και σωματικές σας ανάγκες. Ο όστεοπαθητικός σας θα σας συμβουλεύσει. Να κάνετε πολλές ασκήσεις. Το περπάτημα σας να είναι ζωηρό. Περπατάτε όσο μπορείτε ξυπόλητοι στο χώμα, στο χόρτο, στην άμμο, στην άσφαλτο, όχι στο τσιμέντο ή μάρμαρο.
Αναπνέετε βαθειά. Βοηθά τη χώνευση, την αφομοίωση και την αφόδευση.
Προσέχετε πάντα τη δίαιτα σας.
Τρώτε πάντοτε κάθε τι στην εποχή του.

Ο, ΤΙ ΤΡΟΜΕ, ΕΙΜΕΘΑ

Είναι αδύνατο να δοθούν οι συνδυασμοί όλων ή πολλών φαγητών, γιατί θα χρειασθούν πολλές σελίδες. Δύο ή τρία παραδείγματα συνδυασμών είναι τα κυριότερα σε γενικές γραμμές.

ΚΑΛΟΙ ΣΥΝΔΥΑΣΜΟΙ

Οι Πρωτεΐνες συνδυάζονται καλά με όλες τις σαλάτες, τα πράσινα φυλλώδη λαχανικά, τρυφερά ριζώδη λαχανικά (όπως τα παντζάρια κ.α.) ή με ξινά φρούτα εκτός πατάτες.
Τα Άμυλα συνδυάζονται καλά με όλες τις σαλάτες, όλα τα λαχανικά και γλυκά ξερά φρούτα, όπως τα μήλα, ροδάκι¬να, αχλάδια και βερίκοκα. Ένας πολύ καλός συνδυασμός είναι ξηροί καρποί (αμύγδαλα σουσάμι, φουντούκια, καρύ¬δια) ωμά, με σταφίδες ή μέλι.

ΚΑΚΟΙ ΣΥΝΔΥΑΣΜΟΙ

Πρωτεΐνες με άμυλα: Ό συνδυασμός αυτός επιφέρει ρευ¬ματισμούς, αρθριτικά, πίεση, ασθένειες της καρδιάς και δια¬βήτη.
Άμυλα με ξινά φρέσκα φρούτα: Προξενούν ζύμωση, γα¬στρίτιδες, φουσκώματα, δυσπεψία και έλκη στομάχου.
Άμυλα με γάλα και σακχαρώδη: Ευνοούν την αμυγδαλίτιδα, συνάχι, δυσκοιλιότητα και σκωληκοειδίτιδα.
Δύο ή περισσότερες πρωτεΐνες. Μην τρώτε περισσότερο από ένα είδος πρωτεΐνης σε κάθε φαγητό, π.χ. ψάρι και κρέας, αυγά και τυρί, αυγά με γάλα, επιφέρουν συμφόρηση στα νεφρά και στο συκώτι οδηγώντας σε σοβαρές ασθένειες. Είναι ο χειρότερος συνδυασμός.
Σημείωση: Ορισμένα φρούτα δεν ταιριάζουν, και είναι πολύ καλό να τρώγονται μόνα τους. Όχι δύο μαζί.
Τα κυριότερα είναι: Σταφύλια και καρπούζι, μπανάνα και πορτοκάλι, αχλάδι και μήλο.
Οι Πρωτεΐνες είναι: Το κρέας, το ψάρι, το τυρί, το αυγό, οι ξηροί καρποί: αμύγδαλα, φουντούκια, καρύδια. Οι ξηροί καρποί μπορούν να συνδυασθούν με τα άμυλα, γιατί είναι φυτικές πρωτεΐνες.
Άμυλα είναι: Ψωμί, ρύζι, πατάτες, μακαρόνια, μπανάνες
Ξινά φρούτα είναι: Το πορτοκάλι, το λεμόνι, ή ντομάτα, οι φράουλες.
Όσοι πάσχουν από κολίτιδα και αμοιβάδες, θα πρέπει τα λαχανικά και τα όσπρια να τα συνοδεύουν πάντοτε με πατά¬τες, δίχως να βάλουν στα χορταρικά ή στα όσπρια λεμόνι ή ξύδι.
Μη τρώτε ζάχαρη, είναι ό κλέφτης του ασβεστίου. Άτομα με νευροφυτικές διαταραχές ΔΕΝ πρέπει να τρώνε ζάχα¬ρη.
Για πυρετό: Μισό λεμόνι σε μισό ποτήρι ζεστό νερό και λίγο μέλι κάθε 3 ώρες μέχρις ότου πέσει ό πυρετός. Επίσης ό υποκλυσμός παίζει μεγάλο ρόλο στο πυρετό.
Μολάσσα: (Molasses) είναι εξαιρετική για την αναιμία και τη κακή λειτουργία των εντέρων. Μία κουταλιά του γλυκού πρωί και βράδυ.
Το κρέας δεν είναι καλό να τρώγεται κατά τους μήνες του θέρους.
Όσο πιο λίγο κρέας τρώτε, τόσο καλύτερα είναι.
Όταν έχετε πικρό, στεγνό στόμα και φούσκωμα, πί¬νετε 1 φλιτζάνι ζεστό νερό μία ώρα προ του φαγητού μεση¬μέρι και βράδυ επί 30 ήμερες, θα έχετε άριστα αποτελέσμα¬τα.

ΒΙΤΑΜΙΝΕΣ ΚΑΙ ΙΡΙΔΟΛΟΓΙΑ

ΒΙΤΑΜΙΝΕΣ ΠΟΥ ΒΟΗΘΟΥΝ ΔΙΑΦΟΡΑ ΟΡΓΑΝΑ ΚΑΙ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ

ΚΑΡΔΙΑ: Βιταμίνη Ε, Βιταμίνη C Ινοσιτόλη, Βιταμίνη Β1 Χολίνη, Βιταμίνη Β12
ΣΥΚΠΤΙ: Χολίνη, Βιταμίνη Κ, Βιταμίνη Ε, Βιταμίνη Β1.
ΝΕΦΡΑ: Βιταμίνη C, Χολίνη, Βιταμίνη Β6, Βιταμίνη Ε.
ΕΝΤΕΡΑ: Βιταμίνη Β1, Βιταμίνη Β6, Βιταμίνη Β12, Ινοσι¬τόλη. Χολίνη.
ΣΤΟΜΑΧΙ: Φολικό οξύ, Ινοσιτόλη, Βιταμίνη Β1, Βιταμίνη Β6, Βιταμίνη Β12.
ΕΓΚΕΦΑΛΟΣ: Βιταμίνη Ε, Βιταμίνη F, Βιταμίνη Β1, Βι¬ταμίνη B6, Βιταμίνη Β12.
ΟΣΤΑ: Βιταμίνη D, Βιταμίνη C, Βιταμίνη Ε, Βιταμίνη Β12.
ΝΕΥΡΙΚΟΣΥΣΤΗΜΑ: Βιταμίνη Β1, Βιταμίνη Β6, Βιταμίνη Β12, Χολίνη, Φολικό οξύ, Βιταμίνη F, Βιταμίνη D, Βιταμίνη Ε.
ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ: Βιταμίνη Ε, Βιταμίνη F, Βιτα¬μίνη Κ, Βιταμίνη Β6, Βιταμίνη Β12, Ινοσιτόλη, Φολι¬κό οξύ.
ΜΑΤΙ: Βιταμίνη C, βιταμίνη Β6, βιταμίνη Β12, ινοσιτόλη. χολίνη.
ΣΠΑΗΝΑ: Βιταμίνη C, βιταμίνη Β1, βιταμίνη Β6, βιταμίνη Β12
ΔΕΡΜΑ: Βιοτίνη, χολίνη, φολικό οξύ, βιταμίνη Ε, βιταμί¬νη D, βιταμίνη F, βιταμίνη Κ.

ΜΕΤΑΛΛΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΚΑΙ ΙΡΙΔΟΛΟΓΙΑ

ΜΕΤΑΛΛΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΠΟΥ ΒΟΗΘΟΥΝ ΔΙΑΦΟΡΑ ΟΡΓΑΝΑ ΚΑΙ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ

ΚΑΡΔΙΑ: Κάλιο, Κοβάλτιο, Χλώριο, Ασβέστιο, Χαλκός, Πυρίτιο, Μαγγάνιο, Ιώδιο, Φώσφορος, Σίδηρος.
ΣΥΚΩΤΙ: Κάλιο, Χαλκός, Νάτριο, Ιώδιο, Σίδηρος, Μαγνήσιο, Χλώριο.
ΝΕΦΡΑ: Ασβέστιο, Κάλιο, Μαγγάνιο, Ιώδιο.
ΕΝΤΕΡΑ: Μαγνήσιο, Φώσφορος, Κάλιο, Θείο, Ασβέστιο, Σίδηρος, Χλώριο.
ΣΤΟΜΑΧΙ: Σίδηρος, Νάτριο, Θείο, Χλώριο, Μαγνήσιο.
ΕΓΚΕΦΑΛΟΣ: Μαγγάνιο, Μαγνήσιο, Πυρίτιο, Ψευδάρ¬γυρος, Ιώδιο, Ασβέστιο, Σίδηρος.
ΟΣΤΑ: Ασβέστιο, Φθόριο, Μαγνήσιο, Κάλιο, Χαλκός.
ΝΕΥΡΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ: Ασβέστιο, Φθόριο, Ιώδιο, Θείο, Πυρίτιο,
ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ: Ιώδιο, Θείο, Φωσφόρος, Πυρίτιο, Μαγγάνιο, Ψευδάργυρος, Μαγνήσιο.
ΜΑΤΙ: Πυρίτιο, Θείο, Νάτριο, Ασβέστιο, Φθόριο.
ΣΠΛΗΝΑ: Νάτριο, Μαγνήσιο, Σίδηρος, Φθόριο, Ψευ¬δάργυρος, Χλώριο.
ΔΕΡΜΑ: Κάλιο, Μαγνήσιο, Πυρίτιο, Σίδηρος, Χλώριο, Χαλκός, Θείο.

ΒΟΤΑΝΑ ΚΑΙ ΙΡΙΔΟΛΟΓΙΑ

ΒΟΤΑΝΑ ΠΟΥ ΒΟΗΘΟΥΝ ΔΙΑΦΟΡΑ ΟΡΓΑΝΑ ΚΑΙ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ

ΚΑΡΔΙΑ: Σπαράγγια, Στύφνα, Γκι
ΣΥΚΩΤΙ: Αφάνα, Σκυλόχορτο, Δίκταμο.
ΝΕΦΡΑ: Αγιάγκαθο, Αγριάδα, Αγριοσέληνο, Μολόχα, Πι¬κραγγουριά, Σπαράγγια, Φασκομηλιά.
ΕΝΤΕΡΑ: Αγριολέζα, Γλιστρίδα, Μυρτιά, Πικραγγουριά, Απήγανος.
ΣΤΟΜΑΧΙ: Αγριάδα, Αμυγδαλόλαδο, Λούπινα, Πεντανεύρι, Δίκταμο.
ΕΓΚΕΦΑΛΟΣ: Λεμονιά, Μαντζουράνα, Θυμάρι.
ΟΣΤΑ: Μυρτιά, Τσουκνίδα.
ΝΕΥΡΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ: Αμυγδαλόλαδο, Μαντζουράνα, θυμάρι, Φασκομηλιά.
ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ: Αφάνα, Νεροκάρδαμο, Σπαράγγια, Γκι.
ΜΑΤΙ: Πεντανεύρι, Στύφνα, Χαμομήλι, Γκι
ΔΕΡΜΑ: Αγιάγκαθο, Αμυγδαλόλαδο, Γλιστρίδα, Λούπι¬να, Μολόχα, Μυρτιά, Στύφνα, Απήγανος.

Oi κακοί συνδυασμοί:

1) Πρωτεΐνες με άμυλα {προκαλούν πίεση, αρθριτικά, διαβήτην κλπ.).
2) Άμυλα με ξινά φρούτα (γαστρίτιδα, δυσπεψία, φου¬σκώματα, έλκος).
3) Δυο ή περισσότερες πρωτεΐνες (ψάρι, κρέας, αυγά, τυριά). Πολλά είδη μαζί προκαλούν συμφόρηση νεφρών και ήπατος, με συνέπεια σοβαρές ασθένειες.
Σημ.: Το σταφύλι, τα καρπούζια, τα πεπόνια, καλό θα είναι να τρώγονται μόνα τους. Εάν θέλετε μπορείτε να τρώ¬τε ένα είδος κάθε 2 ώρες.

ΤΡΟΦΕΣ ΣΕ ΣΕΙΡΑ ΣΠΟΥΔΑΙΟΤΗΤΑΣ ΓΙΑ ΕΠΙΛΟΓΗ ΜΕΝΟΥ

1) Φρούτα: Σταφύλια, καρπούζι, πεπόνι, ροδάκινα, βερίκοκα, τζάνερα - μούσμουλα, κεράσια, βύσσινα, αχλάδια, σύκα, πορτοκάλια, λεμόνια, μανταρίνια, δαμάσκηνα, κυδώ¬νια.
2) Ξηροί καρποί: Αμύγδαλα, καρύδια, φιστικιά, φουν¬τούκια (ακαβούρντιστα) κουκουνάρια, σταφίδες, χουρμά¬δες, δαμάσκηνα, σύκα, βερίκοκα.
4) Σαλάτες ωμές και αρωματικά: Ντομάτες, μαρούλι, δυόσμος, ρίγανη, θυμάρι, άνηθο, πιπεριά κόκκινη, ζαρζαβατικά, σαλάτα, χόρτα, λάχανο, κλπ..
5) Χόρτα: Ωμά και βραστά ραδίκια και όλα τα χόρτα του βουνού, καυκαλίθρες, σπανάκι, σέσκουλα, σπανάκι, βλίτα, στύφνος, ρόκα, κάρδαμο, αντράκλα, (τα τελευταία για τις ωμές σαλάτες).
6) Αφεψήματα χρησιμότατα: Τσάι βουνού, δεντρολίβανο, δυόσμος, ρίγανη, θυμάρι, δίκταμο, μέντα, φασκόμηλο, (χαμομήλι όχι νηστικός) με μέλι ή μαύρη ζάχαρη ή σκέτα.
7) Ζαρζαβατικά: Ωμά, βραστά και μαγειρευτά: αγκινάρες, αρακάς, μπιζέλια, φασολάκια, κολοκυθάκια, μελιτζάνες, πράσα, λάχανο, κουνουπίδι, μπρόκολα, σέλινο, καρώτα, ραπανάκια, λαχανίδα, παντζάρια, αγγούρια, παραπούλια.
Δημητριακά: Πατάτες, ρύζι, σίκαλη, βρώμη, καλαμπό¬κι, σιτάρι, πλιγούρι.
9)Διάφορα: Λάδι, τυρί, ελιές, χορτόπιτες.
10) Όσπρια: Φασόλια, ρεβιθιά, φακές, αρακάς, μπιζέ¬λια, φάβα, σόγια.
11) Ζυμαρικά: Αν είναι δυνατόν με πλήρη άλευρα και μαύρο ψωμί ή σικαλίσιο.
12) Ψάρι: Μαρίδα, σαρδέλα, λαυράκι, μελανούρι, τσι¬πούρα, λυθρίνι, μπαρμπούνι, σφυρίδα (έχει πολύ φώσφο¬ρο), συναγρίδα, σαργός, μουρμούρες, (ψητά φούρνου), ρο-φός, σκορπιός, φαγκρί, μαγιάτικο (βραστά), γαλέος, πέστροφα.
13) Κρέας: Κατσίκι, μοσχάρι, βοδινό, μπριτζόλες (ψητό ή βραστό) ή κοτόπουλο και κουνέλι χωριάτικο. Όχι περισ¬σότερο κρέας από μια μέτρια μερίδα μια φορά την εβδομά¬δα.

ΕΝΑ ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΟ ΜΕΝΟΥ ΥΓΙΕΙΝΗΣ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ ΓΙΑ ΜΗ ΦΥΤΟΦΑΓΟΥΣ

ΔΕΥΤΕΡΑ
Πρωινό: Φρούτα της εποχής
Μεσημέρι: 1. Σαλάτα ωμή ποικιλία. 2. Βραστά στον ατμό πράσινα
λαχανικά. 3. Βραστές ή ψητές πατάτες {ψημένες με τα
φλούδια τους) και λίγο μαύρο ψωμί.
Βραδινό: Φρούτα, λαχανικά, ωμά και βραστά και λίγο ανάλατο τυ¬ρί άσπρο (γύρω στα 100-120 γρ.).
ΤΡΙΤΗ
Πρωινό: Φρούτα της εποχής
Μεσημέρι: 1. Σαλάτα ωμή ποικιλία. 2. Βραστά πράσινα λαχανικά. 3. Ρύζι σκούρο βραστό πηκτό (όχι νερουλό) βρασμένο με ψιλοκομμένα λαχανικά.
Βραδινό: Φρούτα φρέσκα εποχής και μετά τα φρούτα ακολουθεί μια χούφτα μέχρι περίπου 60 γραμμάρια άψητους ξη¬ρούς καρπούς (αμύγδαλα).
ΤΕΤΑΡΤΗ
Πρωινό: Φρούτο της εποχής
Μεσημέρι: 1. Λαχανικά ωμά και βραστά. 2. Φασόλια ξερά μαυρο¬μάτικα βραστά (στεγνά).
Βραδινό: Φρούτα + σαλάτα + 1-2 αυγά βραστά μελάτα ή ψάρι ψη¬τό ή βραστό και λίγο πιτυρούχο ψωμί.
ΠΕΜΠΤΗ
Πρωινό: Φρούτα ή φρέσκο στυμμένος χυμός φρούτων.
Μεσημέρι: 1. Σαλάτα ωμή. 2. Βραστά λαχανικά. 3. Γεμιστές ντομά¬τες ή κολοκύθια ή μελιτζάνες με σκούρο ρύζι.
Βραδινό: Φρούτο, λαχανικά ωμά και βραστά και λίγο τυρί με μαύ¬ρο ψωμί.
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ
Πρωινό: Φρούτα της εποχής
Μεσημέρι: 1. Σαλάτα ωμή. 2. Βραστά λαχανικά ή χορτόσουπα. 3. Μπλιγούρι ή χωριάτικο τραχανά ή υγιεινές (με πλήρη υλικά) χυλοπίτες ή φασόλια ξερά ή ρεβίθια ή φάβα.
Βραδινό: Φρούτα, σαλάτα και ξηρούς καρπούς.
ΣΑΒΒΑΤΟ
Πρωινό: Φρούτα της εποχής
Μεσημέρι: 1. Λαχανικά ωμά και βραστά και πατάτες στον ατμό ή
ψητές.
Βραδινό: Φρούτα, σαλατούλα και σταφίδες ή σύκα και αβοκάντο ή παραδοσιακό γιαούρτι.
ΚΥΡΙΑΚΗ
Πρωινό: Φρούτα της εποχής
Μεσημέρι: 1. Βραστά λαχανικά + σαλάτα και ψητό ή βραστό κοτό¬πουλο ελευθέρας βοσκής.
Βραδινό: Φρούτα, σαλάτα και πατάτες ψητές με ανάλατες ελιές ή μισό αβοκάντο.

ΔΙΑΒΗΤΗΣ

Πώς να προφυλάξετε το παιδί σας από το ΔΙΑΒΗΤΗ

Τα παχύσαρκα παιδιά κινδυνεύουν από μία πολύ ύπουλη ασθένεια, το σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2, δηλαδή τη μορ¬φή που χτυπά τους υπέρβαρους και τους ηλικιωμένους.

Συνήθως όταν σκε¬φτόμαστε το δια¬βήτη έχουμε στο μυαλό μας την τυ¬πική εικόνα του παιδιού με διαβή¬τη τύπου 1 το οποίο καθημε¬ρινά χρειάζεται ενέσεις ινσου¬λίνης; και τους ενήλικες με υ¬περβολικό βάρος σώματος που πάσχουν από διαβήτη τύπου 2. Τα δεδομένα αυτά τώρα αλ¬λάζουν. Ο αριθμός των παιδιών που παρουσιάζουν διαβήτη τύ¬που 2 αυξάνεται σημαντικά. Εκεί που παλαιότερα η ασθέ¬νεια αυτή ήταν τυπική στους ε¬νήλικες, τώρα παρατηρείται όλο και περισσότερο και στα παιδιά ή στους εφήβους.
Ο διαβήτης τύπου 1 προκαλεί τυπικά συμπτώματα στα παιδιά όπως πολυουρία, πολυδιψία και απώλεια βάρους. Ο διαβήτης τύπου 2 στα παι¬διά εγκαθίσταται με πιο ύ-πουλο τρόπο.
Τα παιδιά αυτά είναι συνήθως υπέρβαρα και μπορεί να έχουν ήπιας μορφής ή καθό¬λου πολυουρία ή πολυδιψία. Τα παιδιά που έχουν υψηλούς παράγοντες κινδύνου για δια-βήτη πρέπει να ελέγχονται για την πάθηση. Ιδιαίτερη προ¬σοχή χρειάζεται για τα παιδιά αυτά μετά την ηλικία των 10 ετών όταν αρχίζει η εφηβεία. Πράγματι τα περισσότερα πε¬ριστατικά διαβήτη εμφανίζο¬νται κατά το μέσο ή το τέλος της εφηβείας.
Τα παιδιά που κινδυνεύουν πε¬ρισσότερο από διαβήτη είναι αυτά που είναι υπέρβαρα ή πα¬χύσαρκα που παρουσιάζουν και άλλους παράγοντες κινδύνου όπως οικογενειακό ιστορικό διαβήτη τύπου 2 σε συγγενείς πρώτου ή δεύτερου βαθμού, υψηλή πίεση, προβλήματα λι¬πιδίων στο αίμα με αυξημένη χοληστερόλη ή τριγλυκερίδια. Το οικογενειακό ιστορικό δια¬βήτη σε συγγενείς πρώτου και δεύτερου βαθμού είναι ένας σημαντικός παράγοντας κιν¬δύνου για την εμφάνιση δια¬βήτη τύπου 2 σε παιδιά.
Σε αντίθεση με το τι παρα¬τηρείται στα παιδιά με δια¬βήτη τύπου 1, όπου υπάρχει μόνο 5% πιθανότητα να έχουν ένα μέλος της οικογένειας τους να πάσχει από διαβήτη, οι δια¬βητικοί τύπου 2 έχουν 74% -100% πιθανότητες να έχουν κά¬ποιο μέλος της οικογένειας τους με διαβήτη.
Ο παιδίατρος θα αποφασί¬σει ανάλογα με την κρίση του ύστερα από την κλινική εξέταση για την αναγκαιότητα διερεύ¬νησης του παιδιού για την α¬νίχνευση διαβήτη.

Εξετάσεις

Οι εξετάσεις για την ανί¬χνευση διαβήτη τύπου 2 πε¬ριλαμβάνουν μέτρηση σακχά¬ρου αίματος νηστείας, την α¬ναζήτηση σακχάρου στα ούρα του παιδιού, τη μέτρηση της HbA1c (αιμοσφαιρίνη που εί¬ναι συνδεδεμένη με τη γλυκό¬ζη). Κατά τις εξετάσεις αυτές είναι καλό να ελέγχεται και η χοληστερόλη ιδιαίτερα σε παιδιά που είναι υπέρβαρα.
Σε περίπτωση που οι εξε¬τάσεις είναι φυσιολογικές αλ¬λά το παιδί έχει υπερβολικό βά-ρος σώματος, θα πρέπει να προσεχθεί η διατροφή του και να αυξηθεί ο χρόνος σωματι¬κής του άσκησης.
Επιπρόσθετα είναι καλό να επαναλαμβάνεται ο γενικός έ¬λεγχος ανάλογα με την περί-πτωση και συμφωνά με την ε¬ξέλιξη του παιδιού, περίπου κά¬θε δυο χρόνια.

Παχυσαρκία

Είναι σημαντικό να τονί¬σουμε ότι στην εποχή μας, που η παχυσαρκία έχει γίνει επιδημία πρέπει οι γονείς οι ίδιοι να δίνουν το καλό πα¬ράδειγμα. Πρέπει να τρώνε λι-γότερα και με μέτρο, να α¬σκούν το σώμα τους με διά¬φορους τρόπους, όπως περ-πάτημα, τρέξιμο, ποδηλασία, κολύμπι και γυμναστική.
Τα παιδιά πρέπει να ενθαρ¬ρύνονται να βγαίνουν έξω, να παίζουν και να μη μένουν κα-θηλωμένα στην τηλεόραση ή στον ηλεκτρονικό υπολογιστή.
Τα αναψυκτικά με τις μεγά¬λες ποσότητες σακχάρου που περιέχουν είναι σημαντικός παράγοντας πρόκλησης πα¬χυσαρκίας στα παιδιά και γι'; αυ¬τό πρέπει να περιορίζονται και να επιλέγονται εναλλακτικές λύσεις φτωχές σε σάκχαρο.

Ο σακχαρώδης διαβήτης

Ο σακχαρώδης διαβήτης είναι μια ύπουλη πάθηση που μπο¬ρεί για χρόνια να προκαλεί φθορές σε διάφορα όργανα του σώ¬ματος χωρίς ο ασθενής να αντιλαμβάνεται τίποτα. Έτσι, όταν εμφανισθούν τα πρώτα συμπτώματα, οι βλάβες πολλές φορές είναι μη αναστρέψιμες. Τα καλά νέα είναι ότι ο διαβήτης των ενηλίκων μπορεί και να προληφθεί αλλά και να διαγνωσθεί όταν βρίσκεται ακόμα στα αρχικά του στάδια.

Ανάλογα με τις αιτίες που τον προκαλούν διακρίνουμε δύο τύπους σακχαρώδους διαβήτη:
Α) Διαβήτης τύπου 1 ή ινσουλινοεξαρτώμενος, που εμφανίζεται συνήθως σε παιδιά και ενήλικες κάτω των τριάντα ετών και παλαιότερα αναφερόταν και ως νεανικός, Στον τύπο αυτό του διαβήτη τα β-κύτταρα του παγκρέατος έχουν εκφυλιστεί και δεν παράγουν καθόλου ινσουλίνη.
Β) Διαβήτης τύπου 2 ή μη ινσουλινοεξαρτώμενος που είναι γνωστός και ως διαβήτης των ενηλίκων. Στον τύπο αυτό, που είναι και ο πιο διαδεδομένος, έχουμε κυρίως ανάπτυξη αντοχής των Ιστών απέναντι στη δράση της ινσουλίνης, αλλά και μειωμένη παραγωγή της.

Ο διαβήτης τύπου 2 προκαλείται κυρίως εξαιτίας της ανάπτυξης μιας μορφής "αναισθησίας" των ιστών απέναντι στη δράση της ινσουλίνης. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα η ινσουλίνη που κυκλοφορεί στο αίμα να μην εξασκεί τη δράση της, η γλυκόζη να μην εισέρχεται στα κύτταρα και τα επίπεδα της στο αίμα να ανεβαίνουν. Μe την πάροδο των χρόνων τα κύτταρα του παγκρέατος εξαντλούνται και τελικά έχουμε μείωση και της παραγωγής της ινσουλίνης. Τα αίτια αυτής της μορφής του διαβήτη είναι κυρίως η παχυσαρκία και η καθι¬στική ζωή.

Στα αρχικά στάδια, για την αντιμετώπιση του διαβήτη τύπου 2, απαραίτητη είναι η υιοθέτηση ενός ισορροπημένου διαιτολογίου, η απώλεια βάρους (στους υπέρβαρους και παχύσαρκους ασθε¬νείς) και η αύξηση της σωματικής δραστηριότητας. Σημαντικός παράγοντας σε αυτό το στάδιο είναι να πιστέψει ο ασθενής ότι μπορεί να τα καταφέρει.

Αν και είναι αυτονόητο ότι όλοι μας θα πρέπει να προσέχουμε τη διατροφή μας και να ακο¬λουθούμε κάποια σωματική δραστηριότητα, ακόμα πιο προσεκτικοί θα πρέπει να είναι όσοι ανήκουν σε κάποια ομάδα υψηλού Κινδύ¬νου για την εμφάνιση διαβήτη. Περισσότερο λοιπόν κινδυνεύουν:
" Όσο; έχουν συγγενή πρώτου βαθμού που εμφανίζει τη νόσο
" Οι παχύσαρκοι
" Όσοι έχουν αυξημένα τριγλυκερίδια ή πολύ χαμηλές τιμές της HDL (καλήχοληστερίνη)
" Οι γυναίκες που παρουσίασαν σακχαρώδη διαβήτη κατά την κύηση
" Οι γυναίκες με σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών.

Όταν ο Αρεταίος έδινε την ονομασία "διαβήτης" στην πά¬θηση που κύριο σύμπτωμα της ήταν η γρήγορη αποβολή με τα ούρα των υγρών που έπιναν οι ασθενείς (τα υγρά "διάβαιναν" μέσα από το σώμα), δεν φανταζόταν ότι η πάθηση αυτή θα έφτανε κάποια εποχή που θα ήταν η πιο διαδεδομένη μη λοι¬μώδης ασθένεια στον κόσμο. Ο σακχαρώδης διαβήτη$ είναι μια ύπουλη πάθηση που μπορεί για χρόνια να προκαλεί φθορές σε διάφορα όργανα του σώματος χωρίς ο ασθενής να αντιλαμβάνε¬ται τίποτα. Έτσι, όταν εμφανισθούν τα πρώτα συμπτώματα, οι βλάβες πολλές φορές είναι μη αναστρέψιμες. Τα καλά νέα είναι ότι ο διαβήτης των ενηλίκων μπορεί και να προληφθεί αλλά και να δια¬γνωσθεί όταν βρίσκεται ακόμα στα αρχικό του στάδια. Aς γνωρίσουμε λοιπόν λίγο καλύτερα αυτόν τον ύπουλο εχθρό της υγείας μας.

Το πάγκρεας, η ινσουλίνη και η γλυκόζη
Το πάγκρεας είναι ένας αδένας που βρίσκεται στην κοιλιά πίσω από το συκώτι και το στομάχι. Εξειδικευμένα κύτταρα (β-κύτταρα) του αδένα αυτού που σχηματίζουν ομάδες (νησίδα του Lagherans) παράγουν μια ορμόνη, την ινσουλίνη, η οποία κυκλοφορεί στο αίμα και βοηθά τα κύτταρα του σώματός μας να προσλαμβάνουν την γλυκόζη, ένα σάκχαρο που τους παρέχει την ενέργεια που χρει¬άζονται προκειμένου να επιτελέσουν τις διάφορες λειτουργίες τους. Τα προβλήματα αρχίζουν όταν στο αίμα υπάρχει μεν άφθονη γλυκόζη, αυτή όμως δεν μπορεί να μπει μέσα στα κύτταρα εξαιτίας ανωμαλιών στη πα¬ραγωγή ή στη δράση της ινσουλίνης.

Οι τύποι του διαβήτη

Ανάλογα με τις αιτίες που τον προκαλούν διακρίνουμε δύο τύπους σακχαρώδους δια-βήτη:
Α) Διαβήτης τύπου 1 ή ινσουλινοεξαρτώμενος, που εμφανίζεται συνήθως σε παιδιά και ενήλικες κάτω των τριάντα ετών και πα¬λαιότερα αναφερόταν και ως νεανικός. Στον τύπο αυτό του διαβήτη τα β-κύτταρα του παγκρέατος έχουν εκφυλιστεί και δεν πα-ράγουν καθόλου ινσουλίνη,
Β) Διαβήτης τύπου 2 ή μη ινσουλινοεξαρτώμενος που είναι γνωστός και ως διαβατής των ενηλίκων. Στον τύπο αυτό, που εί¬ναι και ο πιο διαδεδομένος, έχουμε κυρίως ανάπτυξη αντοχής των ιστών απέναντι στη δράση της ινσουλίνης, αλλά και μειωμένη παραγωγή της.

Διαβήτης τύπου 1

Στον τύπο αυτό του διαβήτη υπάρχει πλήρης έλλειψη παραγωγής ινσουλίνης και η χορήγηση της (ινσουλινοεξαρτώμενος) είναι απαραίτητη προκειμένου τα επίπεδα του σακχάρου στο αίμα των ασθενών να πα¬ραμένουν σε φυσιολογικά επίπεδα. Η νόσος εκδηλώνεται στις περισσότερες περι¬πτώσεις (90%) πριν την ηλικία των 20 ετών (νεανικός διαβήτης). Συνήθως εμφανίζεται στις ηλικίες μεταξύ 6 έως 8 και 13 έως 15 ετών.
Ο τύπος αυτός του διαβήτη δεν σχετίζεται με την παχυσαρκία. Τα αίτια εμφάνισης του δεν έχουν διευκρινιστεί. Η κληρονομικότητα φαίνεται ότι παίζει κάποιο σημαντικό ρόλο, αν και έχουν ενοχοποιηθεί και ορισμένοι ιοί {της ερυθράς, ο ιός Coxsakie B4 και ο κυτταρομεγαλοιός), χημικές ουσίες και διάφο¬ροι περιβαλλοντικοί παράγοντες. Η ύπαρξη αντισωμάτων (αμυντικά κύτταρα του οργα¬νισμού) κατά των β-κυττάρων του παγκρέ¬ατος στο αίμα των ασθενών, ενισχύει την άποψη ότι ο διαβήτης τύπου 1 πιθανόν ανή¬κει στα αυτοάνοσα νοσήματα (στα νοσή¬ματα αυτά ο οργανισμός επιτίθεται στα ίδιο του τα κύτταρα και τα καταστρέφει). Σήμερα πιστεύουμε ότι η ύπαρξη κάποιας γενετικής προδιάθεσης, σε συνδυασμό με τη δράση κάποιων περιβαλλοντικών παραγόντων, πυ¬ροδοτούν την εκδήλωση της αυτσάνοσης αντίδρασης του οργανισμού που καταστρέφει τα β-κύτταρα του παγκρέατος και οδηγεί στην εμφάνιση του διαβήτη τύπου 1.

Συμπτώματα και θεραπεία

Ο διαβήτης τύπου 1 εκδηλώνεται κλινικά όταν το 90% των β-κυττάρων έχει κατα-στραφεί. Η καταστροφή των β-κυττάρων γί¬νεται σ' ένα σχετικά μεγάλο χρονικό διά-στημα. Τα συμπτώματα είναι πολυδιψία (διψάμε και πίνουμε πολύ νερό), πολυου¬ρία (μεγάλη ποσότητα ούρων) που στα παι¬διά εκδηλώνεται συνήθως με τη μορφή νυ-χτερινής ούρησης, πολυφαγία, απώλεια βάρους και αδυναμία. Σε πιο σπάνιες περι-πτώσεις, όταν έχουμε πλήρη έλλειψη ιν¬σουλίνης εκδηλώνεται κετοξικό κώμα, κατάσταση πολύ επικίνδυνη που χρειάζεται άμεση αντιμετώπιση. Η θεραπεία βασίζεται στη καθημερινή χορήγηση ινσουλίνης, ώστε να διατηρούνται τα επίπεδα της γλυκόζης στο αίμα σε φυσιολογικό επίπεδα.

Διαβήτης τύπου 2

Η πιο συνηθισμένη μορφή σακχαρώδους διαβήτη που απειλεί την υγεία εκατομμυ-ρίων ανθρώπων σε όλο τον κόσμο. Ο δια¬βήτης τύπου 2 προκαλείται κυρίως εξαιτίας της ανάπτυξης μιας μορφής "αναισθησίας" των ιστών απέναντι στη δράση της ινσουλίvns. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα η ινσουλίνη που κυκλοφορεί στο αίμα να μην εξασκεί τη δράση της, η γλυκόζη να μην εισέρχεται στα κύτταρα και τα επίπεδα της στο αίμα να ανεβαίνουν. Με την πάροδο των χρόνων τα κύτταρα του παγκρέατος εξαντλούνται και τελικά έχουμε μείωση και της παραγω¬γής της ινσουλίνης. Τα αίτια αυτής της μορφής του διαβήτη είναι κυρίως η παχυσαρ¬κία και η καθιστική ζωή. Το μεγάλο πρόβλημα με τον σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 είναι ότι μπορεί να παραμένει για χρόνια αδιάγνωστος, καθώς τα συ¬μπτώματα που προκαλεί στα αρχικά στάδια δεν προκαλούν ανησυχία στον ασθενή. Τα συμπτώματα αυτά είναι: πολυδιψία, πολυ¬ουρία, αίσθηση πείνας, απώλεια βάρους, κόπωση και διαταραχές στην όραση.

Οι επιπλοκές

Όταν τα επίπεδα του σακχάρου παραμέ¬νουν για χρόνια έστω και λίγο αυξημένα στο αίμα, τότε διάφορες βλάβες μπορεί να εκ¬δηλωθούν σε διάφορα όργανα του σώμα¬τος,

As δούμε τις κυριότερες από αυτές.

Αμφιβληστροειδοπάθεια
Πρόκειται για μια από τις κυριότερες αιτίες απώλειας της opaons στον δυτικό κόσμο. Σε πολλές περιπτώσει, όταν τίθεται η διά¬γνωση του διαβήτη, αυτή έχει είδη προκα-λέσει τις πρώτες βλάβες στον αμφιβλη¬στροειδή. Συχνά οι ασθενείς καταφεύγουν πρώτα στον οφθαλμίατρο εξαιτίας προβλη¬μάτων που αντιμετωπίζουν με την όραση τους και είναι αυτός που τους παραπέμπει για εξετάσεις σακχάρου. Τι είναι όμως η πά-θηση αυτή; Πρόκειται στην ουσία για μία μικροαγγειοπάθεια, για βλάβες δηλαδή που προκαλούνται στα αγγεία μικρής διαμέτρου και έχουν σαν συνέπεια να μην αιματώνονται καλά διάφορες περιοχές του αμφιβλη¬στροειδή, να προκαλούνται μικροαιμορραγίες, να δημιουργείται ινώδης συνθετικός ιστού και στα τελικά στάδια να έχουμε απο¬κόλληση του αμφιβληστροειδούς. Η απο¬κόλληση είναι μια πολλή σοβαρή επιπλοκή που μπορεί να οδηγήσει σε μόνιμη απώ¬λεια της όρασης. Δυστυχώς τα πρώτα συ¬μπτώματα (θολή όραση) εκδηλώνονται όταν η πάθηση έχει ήδη προχωρήσει. Άλλες επιπλοκές του σακχαρώδη διαβήτη στα μάτια είναι ο καταρράκτης (ο φακός του ματιού χάνει την διαφάνεια του) και το γλαύ¬κωμα (αύξηση της πίεσης στο εσωτερικό του ματιού με αποτέλεσμα βλάβες στο οπτικό νεύρο).

Διαβητική νεφροπάθεια
Από τις πιο σοβαρές επιπλοκές του διαβήτη, που προκαλείται και αυτή από βλάβες των αγγείων μικρής διαμέτρου, που έχουν σαν αποτέλεσμα τα νεφρά να χάνουν την ικα-νότητα τους να φιλτράρουν το αίμα.

Επίδραση στην καρδιά
Ο σακχαρώδης διαβήτης προκαλεί βλάβες στα σ αγγεία που είναι υπεύθυνα για την αιμάτωση της καρδιάς, τα στεφανιαία αγγείο. Φαίνεται ότι η διαταραγμένη κυκλοφορία λιπιδίων και αιμοπετα¬λίων που εμφανίζεται στους ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη προ¬καλεί βλάβες στα τοιχώματα των στεφανιαίων αγγείων (αρτηριο¬σκλήρυνση) και αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης θρομβώσεων.

Προβλήματα μυκητιάσεων και λοιμώξεων του δέρματος
Λόγω της μειωμένης αμυντικής ικανότητας που εμφανίζουν οι ασθε¬νείς με διαβήτη, γίνονται ιδιαίτερα ευάλωτοι σε μυκητιάσεις του δέρματος (ιδίως όπου υπάρχουν δερματικές πτυχές) και σε λοι¬μώξεις από βακτήρια.

Διαβητικό πόδι
Εξαιτίας βλαβών που προκαλούν τα αυξημένα επίπεδα της γλυκό¬ζης στο αίμα στα νεύρα, παρατηρούνται διαταραχές στην αισθητι¬κότητα και στη νεύρωση των μυών του ποδιού. Αυτό σε συνδυα¬σμό με τις βλάβες στα αγγεία, έχει ως αποτέλεσμα την δημιουργία ελκών (πληγών) που κλείνουν δύσκολα.

Θεραπεία
Στα αρχικά στάδια, για την αντιμετώπιση του διαβήτη τύπου 2, απα¬ραίτητη είναι η υιοθέτηση ενός ισορροπημένου διαιτολογίου, η απώλεια βάρους (στους υπέρβαρους και παχύσαρκους ασθενείς) και η αύξηση της σωματικής δραστηριότητας. Σημαντικός παράγοντας σε αυτό το στάδιο είναι να πιστέψει ο ασθενής ότι μπορεί να τα καταφέρει. Δυστυχώς πολλοί ασθενείς αντιμετωπίζουν την πάθηση μοιρολατρικά, θεωρώντας ότι δεν μπορούν να κάνουν τί¬ποτα για να την αντιμετωπίσουν και έτσι αδιαφορούν για τις οδη¬γίες του γιατρού.
Εφόσον ο διαβήτης δεν μπορεί να ελεγχθεί με τα παραπάνω μέ¬τρα, τότε χορηγούνται αντιδιαβητικά δισκία και εφόσον κριθεί απα¬ραίτητο και ινσουλίνη. Σε κάθε περίπτωση βέβαια θα πρέπει να αντιμετωπίζονται και οι πιθανές επιπλοκές που έχει προκαλέσει ο διαβήτης σε άλλα όργανα ή συστήματα.

Πρόληψη
Το κλειδί στην πρόληψη του διαβήτη είναι η ισορροπημένη δια¬τροφή σε συνδυασμό με τη σωματική άσκηση. Η παχυσαρκία και η καθιστική ζωή αποτελούν τους κυριότερους προδιαθεσικούς πα¬ράγοντες για την εμφάνιση της νόσου. Αυτός είναι και ο λόγος εξάλ¬λου που η νόσος κάνει θραύση στον δυτικό κόσμο. Το έτοιμο φα¬γητό, η υπερβολική κατανάλωση κόκκινου κρέατος, τα άστατα ωράρια και τα διάφορο σνακ που καταναλώνουν οι περισσότεροι από εμάς κατά τη διάρκεια της μέρας, κάθε άλλο παρά συμβάλ¬λουν σε μια υγιεινή διατροφή. Ταυτόχρονα η έλλειψη σωματικής δραστηριότητας επιβαρύνει ακόμα περισσότερο τα πράγματα. Αν και είναι αυτονόητο ότι όλοι μας θα πρέπει να προσέχουμε τη διατροφή μας και να ακολουθούμε κάποια σωματική δραστη¬ριότητα, ακόμα πιο προσεκτικοί θα πρέπει να είναι όσοι ανήκουν σε κάποια ομάδα υψηλού κινδύνου για την εμφάνιση διαβήτη. Περισσότερο λοιπόν κινδυνεύουν:
" Όσοι έχουν συγγενή πρώτου βαθμού που εμφανίζει τη νόσο
" Οι παχύσαρκοι
" Όσοι έχουν αυξημένα τριγλυκερίδια ή πολύ χαμηλές τιμές της HDL (καλή χοληστερίνη)
" Οι γυναίκες που παρουσίασαν σακχαρώδη διαβήτη κατά την κύηση
" Οι γυναίκες με σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών.
Όσοι και όσες ανήκουν σε κάποια από τις παραπάνω κατηγορίες θα πρέπει να είναι ιδιαίτερα ευαισθητοποιημένοι και πέρα από όλα τα άλλα, καλό είναι, να ελέγχουν ανά τακτά χρονικά διαστή¬ματα τα επίπεδα του σακχάρου στο αίμα τους.

Ο διαβήτης της κύησης

Τελειώνονται για τον σακχαρώδη διαβήτη θα ανα¬φερθούμε στον διαβήτη της κύησης, μια ιδιαίτερη περίπτωση δια¬βήτη που εμφανίζεται σε εγκυμονούσες γυναίκες κατά την 24-28 εβδομάδα ins κύησης και συνήθως εξαφανίζεται μετά τον τοκετό. Πρόκειται για μια μορφή διαβήτη που μπορεί να εμφανιστεί σε όλες τις εγκύους, περισσότερο όμως κινδυνεύουν οι γυναίκες που:
" στην οικογένεια τους υπήρξαν και άλλες γυναίκες που εμφάνι¬σαν αυτή τη μορφή του διαβήτη
" είναι παχύσαρκες
" είναι πιο μεγάλες σε ηλικία
" είχαν γεννήσει μεγαλόσωμα παιδιά, είχαν πολυϋδράμνιο (πολύ αμνιακό υγρό) ή είχαν πολλές αποβολές.

Μια νόσος που μπορεί να νικηθεί

Η μοιρολατρία είναι δυστυχώς ο μεγαλύτερος σύμμαχος του δια¬βήτη. Παρασυρόμενοι από τους γρήγορους ρυθμούς που επι¬βάλλει ο σύγχρονος τρόπος ζωής, παραμελούμε βασικούς τομείς της ζωής μας και ένας από αυτούς είναι η υγεία μας. Ο διαβήτης τύπου 2 μαζί με την παχυσαρκία αποτελούν δύο ασθένειες που έχουν λάβει πλέον τις διαστάσεις παγκόσμιας επιδημίας. Και όμως, είναι τόσο εύκολο να προληφθούν. Ακόμα όμως και όταν τα πρώτα σημάδια ταυ διαβήτη κάνουν την εμφάνιση τους κρούοντας τον κώδωνα του κινδύνου και πάλι πολλοί άνθρωποι αδιαφορούν, βάζοντας σε κίνδυνο την υγεία τους αλλά και την ποιότητα της ζωής τους. Ο τακτικός έλεγχος του σακχάρου και η άμεση κινη¬τοποίηση με την εμφάνιση των πρώτων ύποπτων συμπτωμάτων (πολυουρία - πολυδιψία - αίσθηση πείνας -απώλεια βάρους) θα μας προφυλάξουν από τις επικίνδυνες επιπλοκές. Σε μια εποχή που π επιστήμη κάνει θεαματικές προόδους στην πρόληψη και στην αντι¬μετώπιση του διαβήτη τύπου 1, είναι κρίμα εκατομμύρια άνθρωποι να κινδυνεύουν από τον σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2.

Το χαρακτηριστικό του σακχαρώδη διαβήτη είναι τα αυξημένα επίπεδα της γλυκόζης που κυκλοφορεί στο αίμα, με συνέπεια διάφορες βλάβες σε όργανα και ιστούς, όπως για παράδειγμα στα μάτια και το δέρμα.

Βλάβες στα μάτια

Διαβητική ομφιβληστροειδοπάθεια: Από τις κυριότερες αι¬τίες απώλειας της όρασης στον Δυτικό κόσμο. Οφείλεται στη χρόνια υπεργλυκαιμία, η οποία προκαλεί αλλοιώσει στα τοιχώματα των μικρών αγγείων του αμφιβληστροειδή, οι οποίες οδηγούν σε μικροαιμορραγίες και δημιουργία ουλών, που σε προχωρημένα στάδια μπορεί να οδηγή¬σουν σε αποκόλληση του αμφιβληστροειδούς. Το κυριό¬τερο πρόβλημα με αυτή την πάθηση είναι ότι γίνεται αντι¬ληπτή όταν ήδη έχει προκαλέσει κάποιες βλάβες, που πολλές φορές είναι μη αναστρέψιμες. Πολύ συχνά μάλιστα ο ασθε¬νής αγνοεί ότι πάσχει και από σακχαρώδη διαβήτη..
Καταρράκτης: Έχουμε μείωση ή συνολική απώλεια της δια¬φάνειας του κρυσταλλοειδούς φακού του ματιού.
Γλαύκωμα: Χαρακτηρίζεται από αύξηση της πίεσης στο εσωτερικό του οφθαλμικού βολβού, με συνέπεια να δη¬μιουργούνται βλάβες στο οπτικό νεύρο. Τα συμπτώματα είναι ο έντονος πόνος και η μείωση της όρασης.

Βλάβες στο δέρμα
Προσβολή των νεύρων: θεωρείται υπεύθυνη για συμπτώματα όπως είναι ο κνησμός (φαγούρα) και η ξηρότητα του δέρ¬ματος.
Λοιμώξεις του δέρματος: Εμφανίζονται πολλές φορές πριν ακόμα αντιληφθεί ο ασθενής ότι πάσχει από διαβήτη, εί¬ναι αρκετά σοβαρές και χρειάζονται ισχυρή θεραπεία για να αντιμετωπιστούν.
Μυκητιάσεις: Ο κύριος υπεύθυνος είναι ο μύκητας κάντιντα (Candida). Προσβάλλει ιδίως τη γεννητική περιοχή (και στα δύο φύλα), το στόμα και περιοχές που το δέρμα πα¬ρουσιάζει πτυχές (π.χ. κάτω από τους μαστούς και μεταξύ των μηρών), ειδικά σε παχύσαρκα άτομα. Τα συμπτώματα είναι ερυθρότητα, πρήξιμο, φυσαλίδες, κνησμός, κ.α.
Ξανθώματα: Οφείλονται στην αύξηση των λιπιδίων (χο¬ληστερίνης και τριγλυκεριδίων) στους διαβητικούς ασθε¬νείς. Σχηματίζονται κίτρινες σκληρές πλάκες στο δέρμα, σε διάφορα σημεία του σώματος (γλουτοί, γόνατα, αγκώνες, κλπ). Μπορεί να παρουσιάσουν φλεγμονή, κνησμό (φα¬γούρα) ή πόνο.
Καροτιναιμία: Είναι η αιτία του κίτρινου χρώματος που μπο¬ρεί να έχει το δέρμα των διαβητικών ασθενών, ιδίως στις παλάμες και τα πέλματα, καθώς διαταράσσεται ο μεταβο¬λισμός μιας φυσικής χρωστικής του οργανισμού, του καροτένιου.

Έγκαιρη διάγνωση και ρύθμιση του διαβήτη
Ο καλύτερος τρόπος για να προλάβουμε τις βλάβες που προκαλεί ο διαβήτης στα διάφορα όργανα είναι να τον δια¬γνώσουμε έγκαιρα, όταν ακόμα είναι στα αρχικά του στά¬δια. Στη συνέχεια με την κατάλληλη δίαιτα αλλά και την και φαρμακευτική αγωγή (όποτε αυτό κρίνεται απαραίτητο), θα γίνει ρύθμιση του σακχάρου του αίματος και οι περαι¬τέρω βλάβες θα αποφευχθούν.

"Ο σακχαρώδης διαβήτης είναι μια ύπουλη πάθηση που μπορεί για χρόνια να προκαλεί φθορές σε διάφορα όργανα του σώματος χωρίς ο ασθενής να αντιλαμβάνεται τίποτα. Έτσι, όταν εμφανισθούν τα πρώτα σοβαρά συμπτώματα, οι βλάβες πολλές φορές είναι μη αναστρέψιμες."

Το πάγκρεας, η ινσουλίνη και η γλυκόζη
Στο πάγκρεας, ένα όργανο που βρίσκεται στην κοιλιά, πα¬ράγεται η ινσουλίνη, μια ορμόνη η οποία κυκλοφορεί στο αίμα και βοηθά ία κύτταρα του σώματος μας να προσλαμβάνουν την γλυκόζη, ένα σάκχαρο που τους παρέχει την ενέργεια που χρειάζονται προκειμένου να επιτελέσουν τις διάφορες λειτουργίες τους. Τα προβλήματα αρχίζουν όταν στο αίμα υπάρχει μεν άφθονη γλυκόζη, αυτή όμως δεν μπορεί να μπει μέσα στα κύτταρα εξαιτίας ανωμαλιών στη παραγωγή ή στη δράση της ινσουλίνης.

Διαβήτης τύπου 1
Στον τύπο αυτό του διαβήτη υπάρχει πλήρης έλλειψη παραγωγής ινσουλίνης. Η νόσος εκδηλώνεται στις περισσό¬τερες περιπτώσεις (90%) πριν την ηλικία των 20 ετών (νεανικός διαβήτης). Ο τύπος αυτός του διαβήτη δεν σχετίζεται με την παχυσαρκία. Η θεραπεία του βασίζεται στη καθη¬μερινή χορήγηση ινσουλίνη, ώστε να διατηρούνται τα επί¬πεδα ins γλυκόζης στο αίμα σε φυσιολογικά επίπεδα.
Διαβήτης τύπου 2
Προκαλείται κυρίως εξαιτίας της ανάπτυξης μιας μορφής "αναισθησία" των ιστών απέναντι στη δράση της ινσουλί¬νης, με αποτέλεσμα η γλυκόζη να μην εισέρχεται στα κύτ¬ταρα και τα επίπεδο της στο αίμα να ανεβαίνουν. Με την πάροδο των χρόνων, τα κύτταρα του παγκρέατος εξα¬ντλούνται και τελικά έχουμε μείωση και της παραγωγής της ινσουλίνης. Τα αίτια αυτής της μορφής του διαβήτη είναι κυρίως η παχυσαρκία και η καθιστική ζωή. Τα συμπτώματα της νόσου είναι: πολυδιψία, πολυουρία, αίσθηση πείνας, απώλεια βάρους, κόπωση και διαταραχές στην όραση. Η μορφή αυτή του διαβήτη μπορεί να παρα¬μένει για χρόνια αδιάγνωστη με αποτέλεσμα να προκα¬λούνται βλάβες σε διάφορα όργανα του σώματος, όπως στα μάτια, τα νεφρά, τα αγγεία και το δέρμα.
θεραπεία
Στα αρχικά στάδια, για την αντιμετώπιση του διαβήτη τύ¬που 2, απαραίτητη είναι η υιοθέτηση ενός ισορροπημένου διαιτολογίου, η απώλεια βάρους (στους υπέρβαροι και παχύσαρκους ασθενείς) και η αύξηση της σωματικής δραστηριότητας.
Εφόσον ο διαβήτης δεν μπορεί να ελεγχθεί με τα παρα¬πάνω μέτρα, τότε χορηγούνται αντιδιαβητικά δισκία και εφόσον κριθεί απαραίτητο και ινσουλίνη.

Μια νόσος που μπορεί να νικηθεί
Το κλειδί στην πρόληψη του διαβήτη είναι η ισορροπημένη διατροφή σε συνδυασμό με τη σωματική άσκηση. Ταυτό¬χρονα ο τακτικός έλεγχος του σακχάρου και η άμεση κι¬νητοποίηση με την εμφάνιση των πρώτων ύποπτων συ¬μπτωμάτων (πολυουρία -πολυδιψία-αίσθηση πείνας-απώλεια βάρους) θα μας προφυλάξουν από τις επικίνδυνες επιπλοκές.

Η διάτα που ρίχνει το «ΖΑΧΑΡΟ»

Πολλοί είναι οι παράγοντες που μπορεί να παίξουν ρόλο στη ρύθμιση των τιμών του σακχάρου και του διαβήτη. Η συνεπεία στις βασικές αρχές της διάτας για τον σακχαρώδη διαβήτη και η αποφυγή συχνών αποκλίσεων, η προσπάθεια για μια όσο γίνεται πιο τακτική και συστηματική άσκηση, η ρύθμιση του σωματικού βάρους και ο τακτικός έλεγχος του σακχάρου αίματος, αποτελούν έναν συνδυασμό που είναι σίγουρο ότι θα επιφέρει τα επιθυμητά αποτελέσματα

O ρόλος της σωστής διατροφής - και από άποψη ποιότητας, αλλά και ποσότητας - για ανθρώπους με διαβήτη είναι καθοριστικός και μπορεί να Βοηθήσει στην πρόληψη των μακροχρόνιων επι¬πλοκών που συσχετίζονται με τη νόσο. Ακολουθώντας έναν υγιεινό τρό¬πο διατροφής ο πάσχων από διαβήτη μπορεί:
" Να συμβάλει στη διατήρηση των επιπέδων της γλυκόζης στο αίμα σε φυσιολογικά επίπεδα.
" Να περιορίσει στο ελάχιστο τον κίνδυνο υπογλυκαιμίας.
" Να διατηρήσει καλή κατάσταση θρέψης και να Βελτιώσει τη γενικότε¬ρη κατάσταση ms υγείας του, διατηρώντας την απόλαυση του φαγητού.
" Να προκαλέσει την επιθυμητή απώλεια βάρους, όταν αυτή κρίνεται απαραίτητη.
" Να μειώσει τον κίνδυνο στεφανιαίας νόσου μέσω της μείωσης των λιπιδίων (χοληοτερόλης, τριγλυκεριδίων) στο αίμα και να συμβάλει στη ρύθ¬μιση της αρτηριακής πίεσης. Η διατροφή που θα ακολουθήσει ένας πάσχων από διαβήτη θα πρέπει:
" Να παρέχει ενέργεια (θερμίδες) που να ανταποκρίνονται στις απαιτή¬σει του συγκεκριμένου ατόμου και το επίπεδο δραστηριότητας του.
" Να παρέχει μια σχετικά υψηλή αναλογία υδατανθράκων, με μειωμένα το απλά σάκχαρα και αυξημένους τους σύνθετους υδατάνθρακες (π.χ. φυτικές ίνες).
" Να περιέχει αναλογικά λίγο λίπος και κυρίως περιορισμένο κορεσμέ¬νο λίπος (από ζωικές τροφές) και περισσότερο με μορφή μονοακόρεστου λίπους από το ελαιόλαδο.
" Να μην είναι υπερβολικά πλούσια σε πρωτεΐνες.
" Να είναι χαμηλή σε αλάτι.

Όσοι πάσχουν από σακχαρώδη διαβήτη πρέπει να λαμβάνουν 3 κύρια γεύματα και 2 έως 3 ενδιάμεσα γευματίδια (snacks)

ΣΥΧΝΑ ΓΕΥΜΑΤΑ

Η Βασικότερη οδηγία που απευθύνεται σε όλους τους ανθρώπους με διαβήτη και έχει άμεση σχέση με τον τύπο και κυρίως με τον τρόπο λήψης της φαρμακευτικής αγωγής (δισκία από το στόμα ή ινσουλίνη) είναι η κατα¬νομή των γευμάτων.
Στην πλειονότητα των περιπτώσεων τα άτομα με διαβήτη πρέπει να λαμβάνουν 3 κύρια γεύματα και 2 έως 3 ενδιάμεσα γευματίδια (snacks), ενώ η συνολική ημερήσια πρόσληψη των υδατανθράκων πρέπει να μοιρά¬ζεται σε όλο τα γεύματα,
Τα ενδιάμεσα γευματίδια μπορεί να χορηγούνται ως δεκατιανό, ως απογευματινό σνακ, καθώς και προ του ύπνου, ανάλογα με τις ανάγκες και το είδος της θεραπείας του διαβητικού. Ειδικά στις περιπτώσει των εντατικόποιημένων σχημάτων και στις περιπτώσεις όπου υπάρχει αντλία, υπάρχει η δυνατότητα μιας μεγαλύτερης ευελιξίας και ελευθερίας στα γεύματα και στα σνακ, και γι'; αυ¬τό και τα τελευταία χρόνια γίνονται ιδιαίτερα δημοφιλή, κυρίως για τους νέους ανθρώπους.

ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΤΟ ΑΔΥΝΑΤΙΣΜΑ

Η ρύθμιση του σωματικού βάρους στα ιδανικά επίπεδα είναι πολύ ση¬μαντική για κάθε τύπο διαβήτη. Οι ενεργειακές ανάγκες κάθε ατόμου εξαρτώνται από την ηλικία, το φύλο, το ύψος και από τη φυσική του δραστηριότητα.
Ο σωστός υπολογισμός των ενεργειακών αναγκών των ατόμων με δια¬βήτη έχει μεγάλη σημασία, δεδομένου ότι οι περισσότεροι άνθρωποι με διαβήτη τύπου 2 είναι υπέρβαροι ή παχύσαρκοι (έχουν Δείκτη Μάζας Σώματος 25-30 kg/m2 και πάνω από 30 kg/m2 αντίστοιχα). Για τα άτομα με διαβήτη που έχουν ΔΜΣ πάνω από 25 συνιστάται η μείωση του σωματικού βάρους, ώστε ο ΔΜΣ να επανέλθει εντός των φυσιολογικών ορίων (18,5 έω3 25) και να μειωθεί η πιθανότητα επανάκτησης του χαμένου βάρους. Η μείωση του σωματικού βάρους συ¬νοδεύεται με σημαντική βελτίωση του μεταβολικού ελέγχου. Μια μικρή απώλεια Βάρους της τάξεως του 5% -10% είναι ιδιαίτερα ωφέλιμη για τα άτομα με διαβήτη, κυρίως τύπου 2. Μπορεί να βελτιώ¬σει την αντίσταση στη δράση της ινσουλίνης, να μειώσει τα επίπεδα σακ¬χάρου στο αίμα, να Βελτιώσει τη χοληστερόλη και να μειώσει την αρτη¬ριακή πίεση.
Ο ΔΜΣ υπολογίζεται όταν διαιρεθεί το νυν βάρος (σε κιλά) με το τε¬τράγωνο του ύψους (σε μέτρα).

ΥΔΑΤΑΝΘΡΑΚΕΣ: 0Ι ΣΥΝΗΘΕΙΣ ΥΠΟΠΤΟΙ

Οι υδατάνθρακες εξακολουθούν ακόμα και σήμερα να αποτελούν το βασικότερο πρόβλημα για τη διατροφή των διαβητικών, δεδομένου ότι μπορεί να αυξήσουν τα επίπεδα γλυκόζης (σακχάρου) στο αίμα -και γι'; αυτό πολλοί τους κατατάσσουν στις «απαγορευμένες» τροφές. Ακόμα και στον διαβήτη, όμως, αποτελούν τη Βάση ms διατροφής: από αυτούς πρέπει να προέρχεται το 45% - 60% των συνολικών ημερήσιων θερμίδων. Λαχανικά, φρούτο, όσπρια, δημητριακά ολικής αλέσεως,
αμυλούχες τροφές και γαλακτοκομικά προϊόντα αποτελούν τις κυριότερες πηγές υδατανθράκων - και το 90% από αυτούς καταλήγουν σε γλυκό¬ζη, που είναι το βασικό καύσιμο για το σώμα και τον εγκέφαλο μας.
Οι σύνθετοι υδατάνθρακες (από τροφές με άμυ¬λο και πλούσιες σε φυτικές ίνες) απορροφώνται Βραδύτερα και έτσι δεν προκαλούν μεγάλες διακυμάνσεις στα επίπεδα γλυκόζης του αίματος. Γι'; αυτό πρέπει να αποτελούν βασικό κομμάτι στο
γενικότερο διαιτολόγιο των διαβητικών, οι οποίοι πρέπει καθημερινά και σε όλα τα γεύματα να καταναλώνουν φρούτα, λαχανικά, όσπρια ή/και δημητριακά ολικής αλέσεως. Οι τροφές αυτές εξασφαλίζουν στους διαβητικούς φυτικές ίνες και θρεπτικά συστατικά, παρέχουν κο¬ρεσμό της πείνας και συμβάλλουν στην απώλεια Βάρους χωρίς αύξη¬ση στα τριγλυκερίδια.
Η πλούσια σε φυτικές ίνες διατροφή μειώνει τα επίπεδα της γλυκόζης στο αίμα και συμβάλλει στη γενικότερη ρύθμιση του σακχάρου, γεγονός που αποτυπώνεται και στις τιμές της γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης (HbA1c).

ΟΙ ΓΛΥΚΑΝΤΙΚΕΣ ΟΥΣΙΕΣ

Οι γλυκαντικές ουσίες ασπαρτάμη, σακχαρίνη, ακεσουλφάμη-Κ και σουκραλόζη έχουν διαπιστωθεί ότι είναι ασφαλείς για κατανάλωση από άτομα με διαβήτη (και κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης), επει¬δή δεν επηρεάζουν τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα. Η σορβιτόλη και η μαννιτόλη επηρεάζουν το σάκχαρο, αν και σε μι¬κρότερο βαθμό από τη ζάχαρη, αλλά καλό είναι να καταναλώνονται σε περιορισμένες ποσότητες λόγω της υπακτικής δράσης τους.

ΟΙ ΠΡΩΤΕΪΝΕΣ

Υπάρχουν ενδείξείς ότι η υπερβολική κατανάλωση πρωτεϊνών αυξά¬νει τη μικρολευκωματινουρία - ένα πρώιμο στάδιο διαβητικής νεφρικής βλάβης. Η ελάττωση της πρόσληψης πρωτεϊνών και ενδεχομένως η μερική υποκατάσταση των ζωικών πρωτεϊνών με φυτικές, θα μπο¬ρούσαν να ελαττώσουν την πρωτεϊνουρία που παρουσιάζεται στον διαβήτη και να εμποδίσουν την εξέλιξη μίας αρχόμενης νεφρικής βλάβης σε νεφρική ανεπάρκεια.
Η περιεκτικότητα της δίαιτας σε πρωτεΐνες καλύπτει το 10% - 20% των ημερήσιων θερμίδων. Από τα πρωτεϊνούχο τρόφιμα συνιστάται συ¬χνότερα η κατανάλωση ψαριού, αλλά ταυτόχρονα και η κατανάλωση κοτόπουλου (χωρίς δέρμα), γαλοπούλας και άπαχου μοσχαρίσιου ή χοιρινού κρέατος.
Ειδικά οι διαβητικοί με αρχόμενη ή εγκατεστημένη νεφρική βλάβη, πρέπει να περιορίζουν την κατανάλωση πρωτεϊνών σε 0,7 έω3 0,9 γραμμάρια ανά κιλό σωματικού βάρους την ημέρα.

ΤΑ ΛΙΠΗ

Είναι σημαντικό να μειωθεί η πρόσληψη κορεσμένου (ζωικού) λίπους που περιέχεται στο κόκκινο κρέας, στο πλήρες γάλα και στα πλήρη γα¬λακτοκομικά προϊόντα, με στόχο την πρόληψη των καρδιοαγγειακών

ΤΡΟΦΙΜΑ ΓΙΑ ΔΙΑΒΗΤΙΚΟΥΣ

Τα τρόφιμα που έχουν την επισήμανση «κατάλληλο για διαβητικούς» έγιναν γνωστά στη δεκαετία του '60, όταν οι συστάσεις για τη δίαιτα του διαβήτη στηρίζονταν σε μια διατροφή χωρίς ζάχαρη και με μειωμένους υδατάνθρακες. Έκτοτε, άλλαξαν πολλά και σήμερα οι διαιτητικές συστάσεις είναι οι ίδιες για τους διαβητικούς και για τον γενικό πληθυσμό.
Είναι συχνό φαινόμενο κάποια άτομα με διαβήτη διαβάζοντας την ένδειξη «διαβητικά τρόφιμα» ή «τρόφιμα κατάλληλα για διαβητικούς» να τα θεωρήσουν ευεργετικά ή ακόμα και απαραίτητα για τη ρύθμιση του διαβήτη τους. Η χρήση του όρου «διαβητικό τρόφιμο» στην ετικέτα των τροφίμων χρησιμοποιείται κυρίως σε γλυκά, μπισκότα και παρόμοια τρόφιμα, που αν και θεωρούνται «επιβαρυντικά» για τον σακχαρώδη διαβήτη, εν τούτοις δεν πρέπει να αποκλείονται πλήρως από τη διατροφή ενός διαβητικού. Τα τρόφιμα αυτά, αν και προσφέρουν το πλεονέκτημα ms ανουσίας ζάχαρης, παράλληλα μπορεί να παρουσιάζουν στοιχεία που να μην τα καθιστούν υγιεινά για ένα διαβητικό άτομο. Έτσι, μπορεί να είναι πλούσια σε κορεσμένο λίπος ή σε άλλους απλούς υδατάνθρακες όπως η φρουκτόζη.
Όπως συμβαίνει και με τα προϊόντα τύπου λάιτ, έτσι και τα τρόφιμα για τους διαβητικούς πολλές φορές οδηγούν σε υπερκατανάλωση. Αυτό συμβαίνει τόσο επειδή διαφημίζονται ή προβάλλονται ως «κατάλληλα» για τους ανθρώπους aurous, αλλά κυρίως επειδή είναι τρόφιμα που οι άνθρωποι αυτοί στερούνται, onus τα γλυκά.
Πέρα από τη χρηστικότητα των προϊόντων αυτών, υπάρχει ένα μεγάλο θέμα που αφορά το κόστος. Τα ειδικά τρόφιμα για διαβητικούς συνήθως κοστίζουν περισσότερο από τα συμβατικά προϊόντα που είναι χαμηλά σε ζάχαρη ή χωρίς ζάχαρη.
Παρ'; όλα αυτά, δεν θα πρέπει να απορρίπτουμε όλα αυτά τα προϊόντα, δεδομένου ότι κάποια από αυτά έχουν σαφές όφελος για τον διαβήτη και έτσι μπορούν να καταναλώνονται από τα διαβητικά άτομα νοσημάτων τα οποία είναι πολύ συχνά στους διαβητικούς. Το κορεσμένο λίπος πρέπει να μειωθεί σε ποσοστό κάτω από το 10% των ημερήσιων θερμίδων, ενώ το ίδιο ισχύει και για τα πολυακόρεστα λίπη που υπάρχουν κυρίως στα σπορέλαια.
Το ελαιόλαδο έχει σχετισθεί με χαμηλό δείκτη στεφανιαίας νόσου, ενώ τα διαβητικά άτομα χρειάζονται και τακτική κατανάλωση ωμέγα-3 λιπαρών οξέων που περιέχονται στο ψάρια, επειδή και αυτά προ¬φυλάσσουν από τη στεφανιαία νόσο. Εν τούτοις δεν συνιστάται η χο¬ρήγηση ω-3 λιπαρών οξέων με τη μορφή διαιτητικών συμπληρωμάτων (ιχθυέλαια κ.ά.).

ΒΙΤΑΜΙΝΕΣ ΚΑΙ ΑΛΑΤΙ

Έχει διαπιστωθεί πως πολλοί ασθενείς με διαβήτη έχουν πολύ χαμη¬λά επίπεδα αντιοξειδωτικών ουσιών στο σώμα τους. Είναι σημαντικό λοιπόν να ενθαρρύνουμε τους διαβητικούς να καταναλώνουν φυσικές τροφές πλούσιες σε βιταμίνες και ιχνοστοιχεία, όπως τα καροτενοειδή, η βιταμίνη C, τα φλαβονοειδή, οι πολυφαινόλες και οι τοκοφερόλες, που προστατεύουν από καρδιαγγειακά νοσήματα και είναι καλύτερα να λαμβάνονται από την καθημερινή, φυσική τροφή και λιγότερο από συμπληρώματα. Καλές πηγές των προαναφερθέντων είναι τα φυτικής προέλευσης τρόφιμα (φρούτα, λαχανικά). Όσον αφορά το αλάτι, η γενική σύσταση είναι μείωση του προστιθεμένου αλατιού στο μαγείρεμα και αποφυγή των επεξεργασμένων ετοίμων τροφών - κυρίως για την αποφυγή της υπέρτασης και των καρδιαγγειακών επεισοδίων που σχετίζονται με αυτήν.
Συνιστώνται λιγότερα από 6 γραμμάρια αλάτι (συχνά αναγράφεται στις συσκευασίες των τροφίμων ως NaCI ή νάτριο) την ημέρα. Εάν όμως ένας διαβητικός έχει υπέρταση πρέπει να κατανα¬λώνει λιγότερο από 2,4 γραμμάρια αλάτι την ημέρα, ενώ αν έχει ήπια νεφροπάθεια 2 γραμμάρια.

ΑΛΚΟΟΛ

Η μέτρια κατανάλωση αλκοόλ συνιστάται στους ανθρώπους με σακχαρώ¬δη διαβήτη, σε επίπεδα έως 10 γραμμαρίων αλκοόλης την ημέρα για τις γυναίκες και έως 20 γραμμαρίων την ημέρα για τους άνδρες. Πρακτικά, αυ¬τό σημαίνει 1 ποτό την ημέρα για τις γυναίκες και 2-3 για τους άνδρες. Ειδικά στους ινσουλινοεξαρτώμενους διαβητικούς, το αλκοόλ πρέπει να καταναλώνεται πάντα με συνοδεία φαγητού. Αν πάντως πρόκειται γιο υπέρβαρο διαβητικό, για υπερτασικό ή πά¬σχοντα από αυξημένα επίπεδα τριγλυκεριδίων στο αίμα, συνιστάται η αποφυγή της κατανάλωσης αλκοόλ.

ΜΥΘΟΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΤΙΔΙΑΒΗΤΙΚΗ ΔΙΑΙΤΑ

Είναι δύσκολο να ακολουθηθεί η δίαιτα νια τον διαβήτη, γιατί είναι ιδιαίτερα στερητική.

Η αλήθεια είναι ότι πλέον η συνιστώμενη διατροφή προσεγγίζει σε μεγάλο βαθμό τις συστάσεις της υγιεινής διατροφής, η οποία απευθύνεται και στον γενικό πληθυσμό.

Στα άτομα με διαβήτη απαγορεύονται μόνο η ζάχαρη και τα γλυκά.

Εκτός από τον περιορισμό - και όχι την απαγόρευση - της ζάχαρης, είναι σημαντικό να περιοριστεί και η συνολική πρόσληψη λίπους (ιδίως η πρόσληψη κορεσμένων και τρανς λιπαρών).

Τα άτομα με διαβήτη πρέπει να τρώνε πολλές πρωτείνες.

Τα άτομα με διαβήτη δεν πρέπει να υπερκαταναλώνουν τρόφιμα όπως κρέας ή τυρί, ώστε να αποφύγουν την πρόσληψη κορεσμένου λίπους και να προστατεύσουν τη νεφρική τους λειτουργία.

Οι ασθενείς δεν χρειάζεται να ανησυχούν για τα λίπη διότι δεν επηρεάζουν το σάκχαρο.

Πολλοί ασθενείς, στην προσπά¬θεια τους να αποφύγουν την κατανάλωση υδατανθρακούχων τροφίμων, καταναλώνουν περισσότερο λίπος (είτε κορε¬σμένο από κρέας - τυρί είτε μονοακόρεστο από το ελαιόλα¬δο). Αυτό όμως έχει ως συνέ¬πεια να προσλαμβάνουν πιο πολλές θερμίδες, με αποτέλε¬σμα την αύξηση του σωματικού Βάρους τους, αλλά καινά ανε¬βάζουν τα επίπεδα των λιπιδίων τους στο αίμα (χοληστερίνη -τριγλυκερίδια}.

Οι ασθενείς δεν πρέπει να κάνουν ενδιάμεσα γεύματα.

Ισχύει ακριβώς το αντίθετο. Απλώς ο αριθμός και το μέγεθος των σνακ εξαρτάται από το είδος της θεραπείας, αλλά και τις ανάγκες σε θερμίδες κάθε ανθρώπου ξεχωριστά (στα εντατικοποιημένα θερα¬πευτικά σχήματα λ.χ. ο διαβητικός μπορεί να κάνει μόνο τρία βασικά γεύματα, δίχως σνακ).

Για να αδυνατίσει ένας διαβητικός πρέπει να κάνει αυστηρή δίαιτα.

Ένα αυστηρά υποθερμιδικό διαιτολόγιο είναι πιθανό να ο¬δηγήσει σε επεισόδια υπογλυκαιμίας ή στην απώλεια βάρους μέσα από πρωτεϊνικό υ¬ποσιτισμό (δηλαδή απώλεια μυϊκής μάζας και όχι λίπους). Ο σωστός τρόπος αδυνατίσματος ενός υπέρβαρου ή παχύ¬σαρκου διαβητικού είναι με έ¬να λογικό διαιτολόγιο που θα επιφέρει αργή και υγιεινή απώ¬λεια Βάρους και θα συνδυάζε¬ται με 30-45 λεπτά αερόβια ά¬σκηση (λ,χ. περπάτημα) κάθε μέρα.

Οι διαβητικοί δεν πρέπει να πίνουν αλκοόλ.

Επιτρέπεται η μέτρια κατανά¬λωση, αρκεί να μην συνυπάρ¬χει άλλη πάθηση που να την κα¬θιστά απαγορευτική, να μην υ¬πάρχει παχυσαρκία, να γίνεται πάντα παράλληλα με την κατα¬νάλωση τροφής σε κάποιο γεύ¬μα για να αποφεύγονται οι υπογλυκαιμιές και να συνυπολογί¬ζονται οι θερμίδες. Συνιστώνται ένα ποτό την ημέρα στις γυναίκες και 2-3 στους άντρες.

Τα μόνα φρούτα που μπορεί να καταναλώσει ένας διαβητικός είναι το γκρέιπ φρουτ και το ξυνόμηλο.

Οι διαβητικοί μπορούν να καταναλώνουν όλα τα φρούτα, διαλέγοντας όμως φρούτα εποχής, μετρίου μεγέθους και μέσης ωρίμασης.
Επιπλέον, επιλογές όπως το μήλο, το αχλάδι και το ακτινίδιο είναι πιο ασφαλείς ενώ φρούτα όμως η μπανάνα, το καρπούζι, το σύκο ή το σταφύλι, θα πρέπει να καταναλώνονται πιο αραιά.

Οι διαβητικοί δεν πρέπει να τρώνε ντομάτες.

Είναι λάθος να αποφεύγεται η κατανάλωση ντομάτας. Απλώς, δεν πρέπει να καταναλώνονται όταν είναι πολύ ώριμες, να αποφεύγονται μαγειρεμένες (π.χ. στα γεμιστά, διότι λόγω θέρμανσης γίνονται πιο γλυκές) και βέβαια να συνδυάζονται με άλλα τρόφιμα - πηγή φυτικών ινών.

Από uraniace @ Παρασκευή, 27 Νοεμβρίου 2009 1:52 μμ | Permalink | Σχόλια

Βασιλόπιτα Τούρτα

Βασιλόπιτα Τούρτα
Μερίδες:	-
Θερμίδες:	- ανά μερίδα
Υλικά:	250 γρ. μαλακό Βούτυρο 8 Αυγό(ά) 900 γρ. Αλεύρι 80 γρ. Κονιάκ 500 γρ. Ζάχαρη 6 -7 πορτοκάλια - Χυμός πορτοκαλιού 1 κουτ. γλ. Σόδα 1 κουτ. γλ. Ξύσμα πορτοκαλιού 1 κουτ. γλ. Μπέικιν Πάουντερ Αχνη Ζάχαρη
Τρόπος παρασκευής
Σε γυάλινο μπολ χτυπάτε το βούτυρο να ασπρίσει. Σε άλλο μπολ βάζετε τους κρόκους των αυγών με τη ζάχαρη και χτυπάτε να αφρατέψουν. Ρίχνετε στο βούτυρο και ανακατεύετε. Προσθέτετε το κονιάκ. Σε μπολ βάζετε τον χυμό με τη σόδα. Μόλις αφρίσουν ρίχνετε στο μπολ με το βούτυρο. Σε καθαρό μπολ χτυπάτε τα ασπράδια σε σφιχτή μαρέγκα. Ρίχνετε σιγά - σιγά στο μίγμα με το βούτυρο. Προσθέτετε το ξύσμα και το μπέικιν και ανακατεύετε καλά. Ρίχνετε σιγά - σιγά το αλεύρι ανακατεύοντας, να γίνει απαλός και πηχτός χυλός. Αδειάζετε σε βουτυρωμένο στρογγυλό ταψί και ψήνετε στους 200 βαθμούς για 50 - 60 λεπτά. (Βεβαιωθείτε ότι έχει ψηθεί καλά βυθίζοντας ένα μαχαίρι στο κέντρο του, που πρέπει να βγει στεγνό). Αφήνετε να κρυώσει λίγο και ξεφορμάρετε. Πασπαλίζετε με ζάχαρη άχνη και σερβίρετε. ΣΗΜ.: Για να κάνετε σχέδια με την άχνη, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε δαντελένιο δισκάκι από χαρτί που θα ζητήσετε από ζαχαροπλαστείο.

Από uraniace @ Πέμπτη, 26 Νοεμβρίου 2009 2:30 μμ | Permalink | Σχόλια

ΚΕΦΤΕΔΑΚΙΑ ΜΕ ΧΥΛΟΠΙΤΕΣ ΚΑΙ

Εκτυπώθηκε: 39 φορές.

Τι θα χρειαστούμε:
500γρ χυλοπίτες
Για τα κεφτεδάκια:
½ κιλό κιμά ανάμικτο (μοσχάρι - χοιρινό)
1 κρεμμύδι ψιλοκομμένο
2 φέτες ψωμί μουλιασμένες και στραγγισμένες καλά
2 κουταλιές φρυγανιά τριμμένη
1 αυγό
1 κουταλάκι κύμινο
½ κουταλάκι ρίγανη
½ κουταλάκι σόδα του φαγητού σε σκόνη
Λίγο ξύδι
Λίγο ελαιόλαδο
Αλάτι
Πιπέρι
Για τη σάλτσα:
1 μελιτζάνα φλάσκα, ξεφλουδισμένη και κομμένη σε κυβάκια
2 κουτιά ντομάτα κονκασέ ή 1 κιλό φρέσκιες ντομάτες κομμένες σε κύβους
1 κύβο λαχανικών
1κουταλιά ζάχαρη
1 κουταλιά κέτσαπ
1/2φλτζ ελαιόλαδο
1 σκελίδα σκόρδο
1 κρεμμύδι ψιλοκομμένο
Αλάτι
Πιπέρι

Πως το κάνουμε:
Βράζουμε τις χυλοπίτες, τις σουρώνουμε και τις αφήνουμε στην άκρη. Ζυμώνουμε τον κιμά με όλα τα υλικά μαζί, προσθέτοντας και τη σόδα του φαγητού και σβήνοντας τη με λίγο ξύδι. Πλάθουμε το κιμά σε μικρά κεφτεδάκια σαν μπαλίτσες. Τηγανίζουμε τα κεφτεδάκια ελαφρώς αλευρωμένα μέχρι να χρυσίσουν και όχι να ροδοψηθούν. Σε μια κατσαρόλα αχνίζουμε πολύ καλά με το λάδι τους κύβους της μελιτζάνας, το κρεμμύδι και το σκόρδο ψιλοκομμένο. Αφού μαραθούν καλά, ρίχνουμε τη ντομάτα και τα υπόλοιπα υλικά της σάλτσας και σιγοβράζουμε μέχρι να πήξει. 5 λεπτά πριν σβήσουμε τη φωτιά, ρίχνουμε και τα κεφτεδάκια και συνεχίζουμε το βράσιμο. Σερβίρουμε τις χυλοπίτες με τη σάλτσα με τα κεφτεδάκια και τη μελιτζάνα και πασπαλίζουμε με τριμμένο κεφαλοτύρι.

Από uraniace @ Πέμπτη, 26 Νοεμβρίου 2009 12:14 πμ | Permalink | Σχόλια

Φάβα ΚΑΛΗ ΜΑΣ ΟΡΕΞΗ!

Χρόνος

Χρόνος Προετοιμασίας: 20 λεπτά
Χρόνος Μαγειρέματος: 1 ώρα
Μερίδες: 4

Υλικά

φάβα Σαντορίνης: 1/2 κιλό
κρεμμύδια ξερά: 3 ψιλοκομμένα
ελαιόλαδο: 1/2 φλιτζάνι και λίγο επιπλέον για το σερβίρισμα
αλάτι: λίγο φρεσκοτριμμένο
πιπέρι: 2 ώριμες, σφιχτές
ντομάτες: ψιλοκομμένες 1 στυμμένο λίγη
λεμόνι: φρέσκια ή τουρσί
κάππαρη: 3 κουταλιές της σούπας
μαϊντανός: ψιλοκομμένος
παξιμαδάκια κρίθινα: για το σερβίρισμα

Βήματα παρασκευής

1	Ζεσταίνετε το ελαιόλαδο σε μικρή κατσαρόλα και σοτάρετε τα ψιλοκομμένα κρεμμύδια μέχρι να μαραθούν. Αλατοπιπερώνετε και τα αφήνετε να τσιγαριστούν μέχρι να ξανθύνουν, ανακατεύοντας συχνά.

2	Σε άλλη κατσαρόλα βράζετε τη φάβα σύμφωνα με τις οδηγίες της συσκευασίας της. Προσθέτετε προς το τέλος του μαγειρέματος αλάτι και πιπέρι. Κατά τη διάρκεια του μαγειρέματος ανακατεύετε με ξύλινη κουτάλα. Όταν η φάβα γίνει σαν κρέμα, είναι έτοιμη.

3	Βράζετε την κάππαρη σε λίγο νερό για 2'; - 3'; για να ξαλμυρίσει (αν είναι τουρσί). Σερβίρετε τη φάβα σε ατομικά μπολ, περιχύνετε με το χυμό του λεμονιού και λίγο ελαιόλαδο, ανακατεύετε και γαρνίρετε τη φάβα σε κάθε μπολ με μαϊντανό και παξιμαδάκια.

4	Σερβίρετε χωριστά τα σοταρισμένα κρεμμύδια, μαζί με ψιλοκομμένη ντομάτα και λίγη κάππαρη. Περιχύνετε με το χυμό του λεμονιού και λίγο ελαιόλαδο και ανακατεύετε.

Από uraniace @ Πέμπτη, 26 Νοεμβρίου 2009 7:42 πμ | Permalink | Σχόλια

Florentines ΓΙΑ ΝΑ ΣΕ ΓΛΥΚΑΙΝΩ ΛΙΓΑΚΙ ΕΧΕΧΕΧΧΕ ΦΙΛΙΑ

1κουταλια σουπας βουτυρο

75 γρ αχνη

10γρ αλευρι

½ φλυτζανι γαλα

55 γρ αμυγδαλα φιλε

50γρ αμυγδαλα ασπρισμενα χοντροκομενα

100γρ κερασακια γλασε.

Εβαλα το βουτυρο, την αχνη και το αλευρι σε μια κατσαρολιτσα και τα ζεστανα μεχρι να λιωσουν καλα. Προσθεσα το γαλα ανακατευοντας καλα και οταν εγινε ενα λειο μιγμα εριξα και τα υπολοιπα υλικα. Αφησα το μιγμα λιγο να κρυωσει και μετα εβαλα κουταλιες σε ενα ταψι απλωμενο με λαδοκολα. Εψησα τις φλορεντινες για 15 λεπτα στους 190ο C. Τους ταιριαζει και μια λεπτη στρωση σοκολατας, αλλα δεν το εκανα, τα αφησα ετσι πολυχρομα και τραγανα.

Από uraniace @ Κυριακή, 8 Νοεμβρίου 2009 3:20 μμ | Permalink | Σχόλια

ΣΗΜΕΡΑ ΘΑ ΦΑΜΕ Αλμυρη ταρτα

Ζυμη

1 ½ φλιτζανι αλευρι (και λιγο παραπανω αν χρειαστει)

½ πλακα βιταμ

2 αυγα

Μια γερη πρεζα αλατι

Γεμιση (αυτα υπηρχαν-αυτα βαλαμε)

4 φετες μπεικον

2 φετες καλο ζαμπον

½ φλιτζανι τριμενη μοτσαρελα

1 κρεμμυδι κομενο λεπτα φετακια

6 αυγα

Ενα σπλας γαλα (περιπου Ό φλιτζανιου)

Περιπου ½ φλυτζανιου τριμμενο κεφαλοτυρι (Ελασσονας)

Αλατοπιπερο

Για την ζυμη, ετριψα το βιταμ με το αλευρι μεχρι να γινει σαν ψιχουλα, προσθεσα και το αλατι. Ανοιξα μια λακουβιτσα και εσπασα τα αυγα. Ανακατεψα και εφτιαξα μια μπαλιτσα. Ανοιξα την ζυμη σε χοντρο φυλο και καλυψα τον πατο και τα τοιχωματα απο το αγαπημενο μου στρογγυλο ταψακι. Αφησα την ζυμη να προεξεχει ατσαλα (χωριατικα?). Ετσι και αλλιως θα διπλωνα τις ακρες, δεν εφτιαχνα κις λορεν.

Εκοψα το μπεικον μικρα κοματακια και το τηγανισα λιγακι χωρις λαδι σε δυνατη φωτια. Προσθεσα και το λεπτοκομμενο κρεμμυδι και το μαραινα πολυ ελαφρα. Αραδιασα το μπεικον με το κρεμμυδι πανω στο φυλλο και προσθεσα το ζαμπον και την τριμμενη μοτσαρελα. Ανακατεψα καλα τα αυγα με το γαλα και το αλατοπιπερο και εριξα το μιγμα στην ταρτα. Διπλωσα τις ακρες και πασπαλισα την επιφανια με το κεφαλοτυρι.

Εψησα την ταρτα στους 180 βαθμους για 50λεπτα περιπου.

Από uraniace @ Κυριακή, 8 Νοεμβρίου 2009 11:13 πμ | Permalink | Σχόλια

Τα κουλουρακια kletskoppen

Τα κουλουρακια kletskoppen ειναι μια Ολλανδεζικη σπεσιαλιτε. Δεν εχουν μεγαλη σχεση με τα δικα μας τριφτα κουλουρακια; γινονται σκληρα, πολυ γλυκα και καραμελωμενα. Αρεσουν πολυ και, οπως αποδειχτηκε, συνοδευουν θαυμασια τα βιντεοπαιχνιδια.

Υλικα

250 γρ ζαχαρη

125 γρ αλευρι

85 γρ βουτυρο φρεσκο

75 γρ ασπρισμενα και ψιλοκομμενα αμυγδαλα

Πρεζα αλατι

Εκτελεση

Ανακατεψα ολα τα υλικα μαζι και προσπαθησα να τα ζυμωσω. Δεν τα καταφερα, βγηκε κατι που εμοιαζε βρεγμενη αμμος. Δεν ειχα ξανακανει την συνταγη οποτε δεν ειχα ιδεα πως θα επρεπε να ειχε γινει. Επλασα'; μπαλακια και τα εβαλα στην λαμαρινα του φουρνου αφηνωντας αρκετο περιθοριο για να απλωσουν στο ψησιμο. Τα εψησα σε δυνατο φουρνο ( 200 C), πανω πανω και για περιπου 5 λεπτα. Στο ψησιμο απλωσαν, αρχισαν να καραμελωνουν και να μοιαζουν με τα kletskoppen που ειχα φαει αλλου. Το αποτελεσμα μετραει λοιπον, και οντως η ζυμη για kletskoppen μοιαζει με βρεμμενη αμμος

Από uraniace @ Κυριακή, 8 Νοεμβρίου 2009 9:06 πμ | Permalink | Σχόλια

ΣΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΜΑΣ ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ!!!

Για όσες θέλουν να δοκιμάσουν κάτι διαφορετικό, να μια συνταγή που φτιάχνω τελευταία και έχει μεγάλη πέραση!!

Υλικά (για ένα πυρέξ μεσαίου μεγέθους)

κρεμμύδι
κολοκύθι
μελιτζάνα
1-2 καρότα
1-2 πιπεριές
250-300γρ. μανιτάρια φρέσκα
100-150γρ. ντομάτα αλεσμένη (ή κονσέρβα)
Λαζάνια φούρνου (φύλλα)
1 φακελάκι Πουρέ πατάτας (ή αντίστοιχη δόση "αληθινού" πουρέ)
λίγο βιτάμ
λίγο λάδι
αλάτι
πιπέρι
λίγο σκόρδο

Εκτέλεση

Κόβετε τα λαχανικά σε μικρά κομματάκια ή λεπτές φετούλες και τα σωτάρετε με λίγο λάδι σε ένα τηγάνι (εκτός από τα μανιτάρια) και μόλις μαραθούν προσθέτετε τη ντομάτα, αλάτι, πιπέρι και ό,τι άλλο μπαχαρικό σας αρέσει. Αφήνετε να σιγοβράσει ώστε να πιει το ζουμί του.
Σε άλλο σκεύος ετοιμάζετε τον πουρέ (με ή χωρίς γάλα - εξαρτάται από το άν νηστεύετε) και προσθέτετε λίγο βιτάμ και αλατοπίπερο.
Σε ένα πυρέξ ή άλλο σκεύος αλείφετε την επιφάνεια με λίγο βιτάμ ή λάδι και τοποθετείτε μια στρώση λαζανιών (άβραστα). Στρώνετε από πάνω τη γέμιση των λαχανικών και τα ωμά φετάκια μανιταριών. Συμπληρώνετε μια στρώση λαζανιών και από πάνω στρώνετε τον πουρέ (αν δε νηστεύετε, μπορείτε να τρίψετε και λίγο ρεγκάτο ή γραβιέρα ή γκούντα - γίνεται ακόμη καλύτερο!).
Το αφήνετε για κανένα μισάωρο να "δέσουν" μεταξύ τους τα υλικά και μετά τπ ψήνετε στους 180-200 βαθμούς για 45 λεπτά περίπου.
Το σερβίρετε όπως το παστίτσιο.
Ταιριάζει πολύ με πράσινη σαλάτα και ένα καλό κρασάκι.

ΣΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΜΑΣ ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ!!!

Από uraniace @ Παρασκευή, 6 Νοεμβρίου 2009 12:06 πμ | Permalink | Σχόλια

Συνταγή για Τυρόψωμο με γιαούρτι

Από uraniace @ Παρασκευή, 6 Νοεμβρίου 2009 7:57 πμ | Permalink | Σχόλια

Συνταγή για Σαλάτα του Σεφ

Από uraniace @ Πέμπτη, 5 Νοεμβρίου 2009 2:40 μμ | Permalink | Σχόλια

Φακές με μακαρόνια

Από uraniace @ Πέμπτη, 5 Νοεμβρίου 2009 11:41 πμ | Permalink | Σχόλια

Η tiramissu της Λουίζας

Από uraniace @ Πέμπτη, 5 Νοεμβρίου 2009 10:21 πμ | Permalink | Σχόλια

Σταματά την εσωτερική αιμορραγία

Η ανακάλυψη ενός αντισώματος , από αμερικανούς επιστήμονες, που φαίνεται ότι σταματά την εσωτερική αιμορραγία, δίνει ελπίδες για τη σωτηρία σοβαρά τραυματιών, αλλά και για νέες θεραπείες που σχετίζονται με τον διαβήτη ή τις μολύνσεις.

Οι ερευνητές του Ιδρύματος Ιατρικής Έρευνας της Οκλαχόμα, υπό τον δρα Τσαρλς Έσμον, ανακάλυψαν ότι η πρωτεΐνη ιστόνη είναι κυρίως υπεύθυνη για τη ζημιά της αιμορραγίας και βρήκαν ένα συγκεκριμένο τύπο αντισώματος, που μπορεί να μπλοκάρει την ικανότητα της ιστόνης να προκαλεί το πρόβλημα.

Όπως ανέφεραν οι ερευνητές, η ανακάλυψη μπορεί να οδηγήσει σε νέους τρόπους θεραπείας και άλλων ασθενειών, αλλά και σοβαρών τραυματισμών.

Η ανακάλυψη, που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Nature, σύμφωνα με το BBC, βασίστηκε αρχικά σε πειράματα σε ποντίκια και τα αποτελέσματά της στη συνέχεια πρόκειται να επιβεβαιωθούν σε πιθήκους και ανθρώπους.

Επειδή οι ιστόνες είναι παρόμοιες σε όλα τα θηλαστικά, οι επιστήμονες περιμένουν ότι θα έχουν εξίσου ευεργετικά αποτελέσματα και στις αιμορραγίες των ανθρώπων.

Σημειώνεται ότι η ιστόνη συνήθως βρίσκεται στον πυρήνα του κυττάρου, γύρω από το μόριο του DNA, βοηθώντας το τελευταίο να διπλώνει και να αποκτά το χαρακτηριστικό σχήμα της διπλής έλικας. Όταν το κύτταρο υφίσταται ζημιά από τραύμα ή ασθένεια, η ιστόνη απελευθερώνεται στην κυκλοφορία του αίματος, επιτείνοντας τη ζημιά, καθώς καταστρέφει τα αιμοφόρα αγγεία και επιδεινώνει την αιμορραγία, καθιστώντας την ανεξέλεγκτη και απειλητική για τη ζωή του ασθενούς.

Επίσης έχει παρατηρηθεί από τους επιστήμονες ότι ασθενείς με αυτό-άνοσα νοσήματα δημιουργούν αντισώματα κατά της ιστόνης στον πυρήνα των κυττάρων τους, χωρίς να είναι γνωστό γιατί αυτό συμβαίνει. Οι αμερικανοί ερευνητές δοκίμασαν αυτά τα αντισώματα σε ποντίκια που έπασχαν από σήψη (μόλυνση του αίματος) και διαπίστωσαν ότι όντως σταμάτησε η τοξική δράση της ιστόνης και τα ποντίκια ανέκαμψαν.

(Πληροφορίες ΑΠΕ-ΜΠΕ)

ΟΧΙ ΤΣΙΓΑΡΟ

Από uraniace @ Πέμπτη, 5 Νοεμβρίου 2009 8:21 πμ | Permalink | Σχόλια

Συνταγή για πέννες στον φούρνο με πιπεριά

Από uraniace @ Τετάρτη, 4 Νοεμβρίου 2009 4:05 μμ | Permalink | Σχόλια

Συνταγές μαγειρικής Στην υγεια μας !!!!!

Από uraniace @ Τετάρτη, 4 Νοεμβρίου 2009 2:53 μμ | Permalink | Σχόλια

καρκίνου του μαστού

Τα καροτενοειδή μειώνουν τον κίνδυνο καρκίνου του μαστού πριν την εμμηνόπαυση


health.in.gr
Νέα Υόρκη: Οι γυναίκες που θέλουν να προστατευθούν από την εκδήλωση καρκίνου του μαστού πριν την εμμηνόπαυση θα πρέπει να φροντίζουν να τρώνε πολλά καρότα, σύμφωνα με έρευνα που δημοσιεύεται στο επιστημονικό έντυπο International Journal of Cancer. Η Δρ Λάουρα Μιγκνόν και οι συνεργάτες της στην Σχολή Δημόσιας Υγείας του Χάρβαρντ διαπίστωσαν ότι όσο περισσότερες μερίδες λαχανικών που περιέχουν καροτενοειδή τρώνε οι προεμμηνοπαυσιακές γυναίκες καθημερινά, τόσο χαμηλότερος ο κίνδυνος να εκδηλώσουν καρκίνο του μαστού. Τα καροτενοειδή είναι φυτικές χρωστικές ουσίες με ισχυρές αντιοξειδωτικές ιδιότητες. Εμπεριέχονται στα καρότα, τα πράσινα φυλλώδη λαχανικά, το λάχανο και σε άλλα τρόφιμα. Οι περισσότεροι παράγοντες κινδύνου εκδήλωσης καρκίνου του μαστού είναι ορμονο-εξαρτώμενοι, για παράδειγμα, η ηλικία στην οποία η γυναίκα ξεκινά να έχει έμμηνο ρύση ή πόσων ετών αποκτά το πρώτο της παιδί. Παράγοντες δηλαδή που δεν μπορούν να τροποποιηθούν. Αλλά η διατροφή είναι τροποποιήσιμος παράγοντας. Οι ερευνητές μελέτησαν την σχέση μεταξύ επιπέδων φρούτων και λαχανικών με υψηλή περιεκτικότητα σε καροτενοειδή στην διατροφή και κινδύνου καρκίνου του μαστού συγκρίνοντας την διατροφή 5.707 γυναικών που είχαν διηθητικό καρκίνο του μαστού και 6.389 υγιών ατόμων. Τα υψηλότερα επίπεδα των καροτενοειδών βιταμίνης Α, β-καροτένης, α-καροτένης και λουτεΐνης/ζεαξανθίνης μείωναν τον κίνδυνο καρκίνου του μαστού μεταξύ των προεμμηνοπαυσιακών γυναικών, αλλά όχι και στις μετεμμηνοπαυσιακές. Η κατανάλωση τουλάχιστον δύο μερίδων λαχανικών με υψηλή περιεκτικότητα σε καροτενοειδή καθημερινά μείωνε τον κίνδυνο κατά 17%. Τα καροτενοειδή έχει διαπιστωθεί ότι παρεμβαίνουν στην σηματοδότηση των οιστρογόνων, γεγονός που κάνεις τους ερευνητές να πιστεύουν ότι μπορεί να εξηγήσει γιατί οι αντικαρκινικές ιδιότητες περιορίζονται μόνο στις προεμμηνοπαυσιακές γυναίκες. Επίσης οι αντιοξειδωτικές ιδιότητες της χρωστικής μπορεί να είναι ένας ακόμη παράγοντας. Υπάρχουν πολύ ισχυρά αντιοξειδωτικά στον οργανισμό και μπορεί να απορροφήσουν πολλά καρκινογόνα συστατικά στα οποία εκτίθενται οι άνθρωποι. ΟΧΙ ΤΣΙΓΑΡΟ

Από uraniace @ Τετάρτη, 4 Νοεμβρίου 2009 2:04 μμ | Permalink | Σχόλια

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ?

Όλοι αισθανόμαστε μερικές φορές μελαγχολικοί, λυπημένοι ή στενοχωρημένοι. Τα συναισθήματα αυτά είναι φυσιολογικό κομμάτι των καλών και άσχημων στιγμών της ζωής. Η πραγματική όμως κατάθλιψη είναι κάτι το διαφορετικό. Τα κύρια συμπτώματα της κατάθλιψης είναι:

- Μειωμένη διάθεση
- Απώλεια ενέργειας και ενδιαφέροντος
- Αίσθημα σωματικής αρρώστιας, κόπωσης και εξάντλησης
- Χαμηλή αυτοσυγκέντρωση και προσοχή
- Διαταραχή στην όρεξη και τον ύπνο
- Επιβράδυνση των σωματικών και ψυχικών λειτουργιών

- Αίσθημα απελπισίας, ενοχής, άγχους, απόγνωσης, ανικανότητας και επερχόμενης οικονομικής ή οικογενειακής καταστροφής

Πολλά σωματικά προβλήματα, όπως η δυσκοιλιότητα, οι κεφαλαλγίες, διαταραχές της περιόδου, διάφορα σωματικά άλγη στην σπονδυλική στήλη και του θώρακα συνοδεύουν συχνά την κατάθλιψη, ώστε πολλοί ασθενείς επικεντρώνονται στα προβλήματα αυτά χωρίς να συνειδητοποιούν ότι έχουν κατάθλιψη.

Η κατάθλιψη προσβάλει 350 εκατομμύρια ανθρώπους κάθε κοινωνικής τάξης, φυλής και μορφωτικού επιπέδου σε όλο τον κόσμο και αποτελεί μία από τις συνηθέστερες ψυχικές διαταραχές της εποχής μας με συνεχώς αυξανόμενους ρυθμούς. Ευθύνεται για την απώλεια του 10% των παραγωγικών ωρών παγκοσμίως. Η μία στις τέσσερις γυναίκες και ο ένας στους οκτώ άνδρες μπορούν να εμφανίσουν κατάθλιψη κατά τη διάρκεια της ζωής τους, δηλ. περίπου το 20% του πληθυσμού, με αυξανόμενους ρυθμούς κατά την τελευταία δεκαετία, εμφανιζόμενης και στο 2% έως 5% των παιδιών και εφήβων.

Σχεδόν οι μισές από όλες τις περιπτώσεις κατάθλιψης δεν αναγνωρίζονται και δεν υποβάλλονται σε θεραπεία ενώ 10% περίπου των καταθλιπτικών ασθενών αυτοκτονούν. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας προβλέπει ότι μέχρι το έτος 2020 η κατάθλιψη θα είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα υγείας στον αναπτυσσόμενο κόσμο προσβάλλοντας πιθανόν περισσότερο από το 25% του πληθυσμού και μέχρι τότε, η βαριά κατάθλιψη θα αποτελεί το δεύτερο σημαντικότερο αίτιο θανάτου και ανικανότητας αν και η κατάθλιψη είναι θεραπεύσιμη.

Φύλο: Οι γυναίκες διατρέχουν διπλάσιο κίνδυνο να εμφανίσουν κατάθλιψη σε σύγκριση με τους άνδρες χωρίς να γνωρίζουμε την αιτία.

Κοινωνική - οικονομική κατάσταση: Τα ποσοστά κατάθλιψης μειώνονται ελαφρά όσο αυξάνεται το εισόδημα και το μορφωτικό επίπεδο. Οι περισσότερο σοβαρές μορφές συσχετίζονται επίσης με την κατώτερη κοινωνική - οικονομική κατάσταση αν και δεν έχει τεκμηριωθεί επαρκώς αν η κατώτερη κοινωνική - οικονομική κατάσταση ευθύνεται για την κατάθλιψη ή η κατάθλιψη οδηγεί στην κατώτερη κοινωνική - οικονομική κατάσταση.

Οικογενειακό ιστορικό: Η κατάθλιψη είναι δύο ή τρεις φορές πιο συχνή σε οικογένειες καταθλιπτικών ασθενών.

Ψυχική κατάσταση: Οι χωρισμένοι ή διαζευγμένοι έχουν τριπλάσιο κίνδυνο να εμφανίσουν κατάθλιψη απ' ότι οι παντρεμένοι. Οι διαζευγμένοι άνδρες φαίνεται πως διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο από τις διαζευγμένες γυναίκες.

Ηλικία: Ο κίνδυνος της κατάθλιψης εθεωρείτο πως αυξάνεται με την ηλικία αλλά πρόσφατες μελέτες δείχνουν σήμερα ότι όλες οι ηλικίες είναι επιρρεπείς για την εμφάνισή της. Η κατάθλιψη φαίνεται να είναι πιο συχνή στους ηλικιωμένους, αν και συχνά δεν ανιχνεύεται και δεν υποβάλλεται σε θεραπεία σε αυτήν την ομάδα ασθενών. Οι εκτιμήσεις αναφέρουν ότι η κατάθλιψη είναι δύο φορές πιο συχνή σε άτομα που υποφέρουν από σωματικές παθήσεις. Η κατάθλιψη των ηλικιωμένων σχετίζεται επίσης με μακρύτερη χρονική διάρκεια και σημαντικότερο κίνδυνο υποτροπής και αυτοκτονίας. Οι ηλικιωμένοι ασθενείς εμφανίζουν περισσότερα σωματικά συμπτώματα, όπως κόπωση, δυσκοιλιότητα και απώλεια βάρους παρά θλίψη. Οι διαταραχές μνήμης είναι επίσης συνηθισμένες και συχνά αποδίδονται εσφαλμένα σε σωματική νόσο, άνοια («ψευδοάνοια») ή την γήρανση.

Παιδιά: Τα τελευταία χρόνια αναγνωρίζεται όλο και περισσότερο πως η κατάθλιψη προσβάλλει συχνά παιδιά και εφήβους, σε ποσοστό 2% έως 5%. Ο ίδιος αριθμός κοριτσιών και αγοριών υποφέρουν από κατάθλιψη ως παιδιά, κατά τη διάρκεια όμως της εφηβείας ο αριθμός των κοριτσιών που παρουσιάζει κατάθλιψη διπλασιάζεται. Τα παιδιά χωρισμένων γονιών, που έχασαν τον ένα γονιό πρόωρα στη ζωή τους και τα παιδιά που υποφέρουν από εγκατάλειψη είναι περισσότερο ευάλωτα στην κατάθλιψη. Η κατάθλιψη κατά την παιδική ηλικία μπορεί να οδηγήσει σε κακή επίδοση στο σχολείο, κακές σχέσεις με τους υπόλοιπους και κατάχρηση ουσιών.

ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑΣ?

Περίπου 2000 άτομα στον κόσμο αυτοκτονούν κάθε μέρα. Η αυτοκτονία ευθύνεται για το 1% όλων των θανάτων, ενώ το 60% των θυμάτων υπέφεραν πριν αυτοκτονήσουν από κατάθλιψη. Περίπου το 10% όλων των καταθλιπτικών ασθενών καταλήγουν στην αυτοκτονία, καθιστώντας την αυτοκτονία κατά 25 φορές περισσότερο συνηθισμένη στους καταθλιπτικούς ασθενείς απ' ότι στο γενικό πληθυσμό. Φαίνεται ότι το ποσοστό θανάτων που συνδέεται με αυτοκτονίες που σχετίζονται με κατάθλιψη είναι μεγαλύτερο εκείνου που συνδέεται με τροχαία ατυχήματα. Το ποσοστό αυτοκτονιών είναι χαμηλότερο στις φτωχότερες χώρες και υψηλότερο στις πλουσιότερες χώρες.

Παράγοντες που συνδέονται με την αυτοκτονία:

- Ηλικία: τα ποσοστά αυτοκτονίας αυξάνονται με την ηλικία. Αν και οι ηλικιωμένοι συνιστούν το 10% του συνολικού πληθυσμού, αποτελούν το 25% των ατόμων που αυτοκτονούν. Παρατηρήθηκε όμως πρόσφατα αύξηση του ποσοστού αυτοκτονιών στους νέους άνδρες, γεγονός που πιθανόν συνδέεται με την κατάχρηση ουσιών, το διαζύγιο και την ανεργία.

- Φύλο: Περισσότεροι άνδρες καταλήγουν σε αυτοκτονία, αν και είναι πιθανότερο οι γυναίκες να προσπαθήσουν να αυτοκτονήσουν. Οι άνδρες χρησιμοποιούν πιο βίαιες μεθόδους (απαγχονισμό, πτώση από ύψος κλπ) από τις γυναίκες (λήψη υπερβολικών δόσεων φαρμάκων κλπ).

- Οικογενειακή κατάσταση: Το ποσοστό αγάμων είναι διπλάσιο από εκείνο των εγγάμων και εκείνο των χωρισμένων και των χήρων είναι τετραπλάσιο.

- Επάγγελμα: οι γιατροί, οι οδοντίατροι, οι αστυνομικοί, οι δικηγόροι και οι ασφαλιστές αποτελούν επαγγέλματα υψηλού κινδύνου. Ωστόσο, τα ποσοστά αυτοκτονιών είναι μεγαλύτερα στους ανέργους.

ΠΟΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΑΙΤΙΕΣ ΤΗΣ ΚΑΤΑΘΛΙΨΗΣ?

Το ακριβές αίτιο της κατάθλιψης παραμένει άγνωστο. Η πιθανότερη εξήγηση είναι πως προκαλείται από τη διαταραχή διαφόρων χημικών διαβιβαστών των ερεθισμάτων στον εγκέφαλο (που ονομάζονται νευροδιαβιβαστές) και κυρίως της νοραδρεναλίνης και της σεροτονίνης.

Γενετικοί παράγοντες

Υπάρχουν αυξανόμενα αποδειχτικά στοιχεία ότι γονίδια καθιστούν τους ανθρώπους περισσότερο ευαίσθητους στην κατάθλιψη. Κάτι που εξηγεί γιατί η κατάθλιψη παρουσιάζεται συχνά σε οικογένειες. Πρόσφατα, ταυτοποιήθηκε ένα γονίδιο που τετραπλασιάζει τον κίνδυνο κατάθλιψης και καθιστά πιο ευάλωτους στη κατάθλιψη των ανθρώπων που το φέρουν. Το γονίδιο κωδικοποιεί μια πρωτεΐνη που συμμετέχει στη μεταφορά σεροτονίνης στον εγκέφαλο. Εκτιμάται ότι μπορεί να συμμετέχουν 30 ακόμη γονίδια στην αιτιολογία της κατάθλιψης.

Εξωτερικοί εκλυτικοί παράγοντες

Σε πολλές περιπτώσεις η ύπαρξη των γονιδίων δεν επαρκεί για να προκαλέσει από μόνη της κατάθλιψη. Αγχωτικές καταστάσεις μπορεί να επιδεινώσουν την ευαισθησία των ατόμων στην κατάθλιψη η οποία μπορεί να πυροδοτηθεί από διάφορους παράγοντες, όπως την ανεργία, την απώλεια ενός αγαπημένου προσώπου, την κοινωνική απομόνωση κλπ. Συνήθως όμως, η κατάθλιψη παρουσιάζεται εντελώς ξαφνικά και χωρίς εμφανή λόγο.

ΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΤΥΠΟΙ ΤΗΣ ΚΑΤΑΘΛΙΨΗΣ?

Στο παρελθόν, διακρινόταν σε δύο τύπους, την αντιδραστική ή εξωγενή κατάθλιψη η οποία εμφανίζεται εξαιτίας κάποιου εμφανούς αιτίου και την ενδογενή κατάθλιψη, που εμφανίζεται χωρίς κάποιο εμφανές αίτιο. Σήμερα, προτιμάται μια ταξινόμηση με βάση τον αριθμό των συμπτωμάτων που παρατηρούνται και το βαθμό στον οποίο παρεμβαίνουν στη ζωή των ασθενών και με την βαρύτητα:

- Η ήπια κατάθλιψη υποχωρεί συχνά από μόνη της. Δεν πρέπει να αγνοηθεί, γιατί μπορεί να εξελιχθεί σε μέσης βαρύτητας κατάθλιψη.

- Η μέσης βαρύτητας κατάθλιψη χαρακτηρίζεται από μειωμένη λειτουργικότητα του ασθενή μέσα στο σπίτι του ή στη δουλειά του.

- Η σοβαρή κατάθλιψη είναι μια σοβαρή νόσος. Προκαλεί σημαντική και έντονη διαταραχή σε όλους τους τομείς λειτουργικότητας και συχνά συσχετίζεται με ιδέες αυτοκτονίας.

Η κατάθλιψη μπορεί να ορισθεί επιπλέον ως μονοπολική ή διπολική. Στην μονοπολική κατάθλιψη, τα άτομα μπορεί να υποφέρουν από επανειλημμένα επεισόδια κατάθλιψης. Ωστόσο, η διάθεσή τους επανέρχεται στο φυσιολογικό στο τέλος ενός επεισοδίου κατάθλιψης. Η διπολική κατάθλιψη, αντίθετα, χαρακτηρίζεται από εναλλασσόμενα διαστήματα κατάθλιψης και μανίας, όπου το άτομο έχει υπερβολική αίσθηση ευεξίας, που μπορεί να το καταστήσει ιδιαίτερα ριψοκίνδυνο. Ο τύπος αυτός αναφέρεται επίσης ως διπολική διαταραχή (μανιοκατάθλιψη).

Η δυσθυμία είναι μια μορφή κατάθλιψης στην οποία τα συμπτώματα είναι παρόμοια αλλά ηπιότερα από εκείνα της μείζονος κατάθλιψης και χαρακτηρίζεται από μεγάλη διάρκεια.

Η ψυχωτική κατάθλιψη χαρακτηρίζεται από ψυχωτικά συμπτώματα όπως παραισθήσεις και ψευδαισθήσεις.

Υπάρχουν πολλά ειδικά σύνδρομα όπως η εποχική κατάθλιψη, που παρατηρείται συνήθως μόνο το χειμώνα, μπορεί να οφείλεται στην απουσία ηλιακής ακτινοβολίας και ανταποκρίνεται σε έκθεση σε τεχνητό φως, η επιλόχεια κατάθλιψη, που παρουσιάζεται σε μητέρες μήνες μετά τον τοκετό και η επιλόχεια ψύχωση, που έχει συμπτώματα παρόμοια με εκείνα της μανιοκατάθλιψης.

ΘΕΡΑΠΕΥΕΤΑΙ Η ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ?

ΝΑΙ! Χωρίς θεραπεία ένα επεισόδιο κατάθλιψης διαρκεί κατά μέσο όρο δέκα μήνες σε νέους ασθενείς (από λίγες μέρες έως πολλά χρόνια) και περίπου 2 χρόνια στους ηλικιωμένους. Η θεραπεία είναι σημαντική όχι μόνο για την υποχώρηση ενός μεμονωμένου επεισοδίου το συντομότερο δυνατό, αλλά και για να προληφθούν μελλοντικά επεισόδια. Πολλοί άνθρωποι που υπέστησαν ένα επεισόδιο κατάθλιψης παρουσιάζουν και άλλα επεισόδια (δηλ. υποτροπές). Ο κίνδυνος υποτροπών αυξάνεται με τον αριθμό και τη σοβαρότητα προηγούμενων επεισοδίων.

Υπάρχουν δύο θεραπείες, η φαρμακευτική με αντικαταθλιπτικά και άλλα φάρμακα, η ψυχοθεραπευτική προσέγγιση και ο συνδυασμός και των δύο. Πολλοί πιστεύουν ότι οι ψυχοθεραπευτικές θεραπείες είναι περισσότερο σημαντικές από τη χρήση αντικαταθλιπτικών, αλλά αγνοείται το γεγονός ότι η κατάθλιψη είναι μια απόλυτα σωματική νόσος.

Ψυχοθεραπευτικές θεραπείες

Οι συνηθέστερες μορφές ψυχοθεραπείας είναι η γνωσιακή θεραπεία της συμπεριφοράς και η διαπροσωπική ψυχοθεραπεία. Η γνωσιακή θεραπεία της συμπεριφοράς είναι μια βραχυχρόνια ψυχοθεραπεία που στοχεύει να βοηθήσει τον καταθλιπτικό να αντικαταστήσει τις αρνητικές του σκέψεις και συμπεριφορές με περισσότερο ρεαλιστικές. Η διαπροσωπική ψυχοθεραπεία επικεντρώνεται περισσότερο στις παρελθούσες και παρούσες σχέσεις και το πώς επηρεάζουν την τωρινή λειτουργικότητα του ατόμου.

Αντικαταθλιπτικά

Οι αντικαταθλιπτικές θεραπείες ξεκίνησαν το 1956, όταν παρατηρήθηκε ότι ένα αντιφυματικό φάρμακο βελτίωνε τη διάθεση. Δύο χρόνια αργότερα, ανακαλύφθηκε το αντικαταθλιπτικό ιμιπραμίνη. Ήταν η πρώτη επιστημονικά αποδεδειγμένη θεραπεία της κατάθλιψης και απέδειξε ότι η κατάθλιψη αντιμετωπίζεται φαρμακευτικά. Σήμερα, υπάρχουν πολλά διαφορετικά αντικαταθλιπτικά. Αποτελούν την αναγνωρισμένη θεραπεία για όλες τις μορφές μέτριας και σοβαρής κατάθλιψης ανεξαρτήτως αιτιολογίας. Περίπου το 80% των ασθενών με κατάθλιψη ανταποκρίνεται στη θεραπεία με αντικαταθλιπτικά, τα οποία είναι αποτελεσματικά, δεν προκαλούν εθισμό και δεν χάνουν την αποτελεσματικότητα τους κατά τη μακροχρόνια χρήση.

Τα αντικαταθλιπτικά δεν δρουν άμεσα. Η βελτίωση της διάθεσης απαιτεί συνήθως τρεις εβδομάδες και περισσότερο, αντίθετα από τα ηρεμιστικά, που έχουν άμεση δράση. Μπορεί αρχικά να παρατηρήσει κανείς βελτίωση στον ύπνο. Η βελτίωση της διάθεσης όμως ακολουθεί αργότερα. Οι παρενέργειες εμφανίζονται συνήθως από την αρχή της θεραπείας, είναι ήπιες και συνήθως υποχωρούν, αλλά αν δεν είναι ανεκτές, θα πρέπει να επικοινωνήσει ο ασθενής με τον γιατρό του. Τα αντικαταθλιπτικά δρουν μόνο σε άτομα που υποφέρουν από κατάθλιψη και δεν φαίνεται να επιδρούν σε άτομα που δεν υποφέρουν από κατάθλιψη. Η δράση τους δεν αυξάνεται όσο αυξάνεται η δόση.

Πώς δρουν τα αντικαταθλιπτικά;

Τα αντικαταθλιπτικά δρουν στον εγκέφαλο αυξάνοντας τα επίπεδα νοραδρεναλίνης ή σεροτονίνης ή και των δύο στην νευρική σύναψη. Για παράδειγμα, τα τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά όπως η αμιτριπτυλίνη, αυξάνουν τα επίπεδα και της νοραδρεναλίνης και της σεροτονίνης στον εγκέφαλο. Ωστόσο, οι ειδικοί αναστολείς επαναπρόσληψης σεροτονίνης (SSRIs) δρουν μόνο ή κυρίως στο σύστημα σεροτονίνης.

Για πόσο καιρό θα πρέπει να γίνεται λήψη αντικαταθλιπτικών;

Τα αντικαταθλιπτικά θα πρέπει να λαμβάνονται για τουλάχιστον 6 μήνες γιατί ο κίνδυνος υποτροπής είναι πολύ μικρότερος αν οι ασθενείς συνεχίσουν τη θεραπεία για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Τι συμβαίνει αν δεν ανταποκριθώ στη θεραπεία;

Πρέπει να γίνει λήψη ικανής δόσης αντικαταθλιπτικού για τουλάχιστον 4 εβδομάδες, πριν υποθέσει κανείς ότι δεν έχει ανταπόκριση. Υπάρχουν μετά εναλλακτικές δυνατότητες σε περίπτωση μη ανταπόκρισης όπως η αύξηση της δόσης, η χορήγηση άλλου αντικαταθλιπτικού ή και συνδυασμού αντικαταθλιπτικών και άλλων φαρμάκων όπως σταθεροποιητικών της διάθεσης, νευροληπτικών κλπ. Αν εξακολουθεί να μην εμφανίζεται ανταπόκριση, μια άλλη επιλογή που μπορεί να εξετάσει ο γιατρός σας είναι η ηλεκτροσπασμοθεραπεία (ΗΣΘ), η οποία είναι μια από τις αποτελεσματικότερες θεραπείες για την κατάθλιψη, ιδιαίτερα σε σοβαρές περιπτώσεις που δεν έχουν ανταποκριθεί σε άλλες θεραπείες ή σε άτομα που δεν μπορούν να λάβουν φάρμακα.

ΠΟΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ ΑΝΤΙΚΑΤΑΘΛΙΠΤΙΚΩΝ?

-Τα τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά, π.χ. η αμιτριπτυλίνη και η κλομιπραμίνη

Τα τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά ( TΚA) πρωτοκυκλοφόρησαν περισσότερο από 40 χρόνια πριν. Θεωρούνται γενικά ως τα αποτελεσματικότερα αντικαταθλιπτικά που υπάρχουν αλλά προκαλούν αρκετές παρενέργειες, επειδή δρουν σε διάφορους άλλους υποδοχείς στον εγκέφαλο όπως στους χολινεργικούς υποδοχείς που σχετίζονται με τις αντιχολινεργικές παρενέργειες, όπως ξηροστομία, θολή όραση, δυσκοιλιότητα, δυσκολίες στην ούρηση, τρόμο, ταχυκαρδία και αρρυθμίες. Η καρδιοτοξικότητα είναι το συνηθέστερο αίτιο θνησιμότητας μετά από λήψη υπερδοσολογίας ΤΚΑ.

-Οι αναστολείς της μονοαμινοξειδάσης (ΜΑΟΙ), π.χ. φενελζίνη

Αναστέλλουν τη λειτουργία ενός ενζύμου που ευθύνεται για τη διάσπαση της νοραδρεναλίνης και της σεροτονίνης στον εγκέφαλο. Δεν κυκλοφορούν στην Ελλάδα εκτός της μοκλοβεμίδης.

-Οι εκλεκτικοί αναστολείς επαναπρόσληψης σεροτονίνης (SSRIs), π.χ. η φλουοξετίνη (SOFELIN 20-60 mg), η φλουβοξαμίνη (DUMYROX 100-300 mg), η σερτραλίνη (ZOLOFT 100-300 mg), η παροξετίνη και η σιταλοπράμη (GALOPRAN 20-60 mg).

Τα αντικαταθλιπτικά αυτά κυκλοφόρησαν στην δεκαετία του ογδόντα, είναι καλύτερα ανεκτά από τα παλαιότερα ΤΚΑ, έχουν λιγότερες αντιχολινεργικές δράσεις και είναι ασφαλέστερα σε περίπτωση υπερδοσολογίας. Χαρακτηρίζονται από παρενέργειες που ονομάζονται σεροτονινεργικές όπως η σεξουαλική δυσλειτουργία (με καθυστερημένη εκσπερμάτωση ή οργασμό), γαστρεντερικές παρενέργειες όπως ήπια δυσφορία, ναυτία, εμετό και διάρροια, διαταραχές του ύπνου ,νευρικότητα, άγχος και διέγερση.

Τα Νοραδρενεργικά και Ειδικά Σεροτονεργικά Αντικαταθλιπτικά (NaSSA) π.χ. μιρταζαπίνη.

Ενισχύει την έκλυση των νευροδιαβιβαστών νοραδρεναλίνη και σεροτονίνη, έχουν δηλαδή διπλή δράση

ΟΧΙ ΤΣΙΓΑΡΟ

Από uraniace @ Τρίτη, 3 Νοεμβρίου 2009 5:50 μμ | Permalink | Σχόλια

Τι είναι η νόσος του Πάρκινσον;

Η νόσος του Πάρκινσον είναι μία αργά εξελισσόμενη, εκφυλιστική νόσος του εγκεφάλου. Προσβάλλει τα νευρικά κύτταρα στις εγκεφαλικές περιοχές που καλούνται βασικά γάγγλια και μέλαινα ουσία. Τα νευρικά κύτταρα στη μέλαινα ουσία παράγουν ντοπαμίνη, ένα νευροδιαβιβαστή που δρα σαν χημικός μεταβιβαστής σε εγκεφαλικά κυκλώματα που είναι σημαντικά για τον καθορισμό και τον έλεγχο των κινήσεων του σώματος. Για λόγους όχι κατανοητούς, τα νευρικά αυτά κύτταρα στη μέλαινα ουσία νεκρώνονται. Έτσι όταν χαθεί το 80% της ντοπαμίνης εμφανίζονται συμπτώματα όπως τρόμος, βραδυκινησία, ακαμψία και αστάθεια στη στάση. Η Νόσος του Πάρκινσον προσβάλλει συνήθως άνδρες και γυναίκες στην ηλικία των 60 χρόνων, μπορεί όμως και νωρίτερα. Η αιτιολογία της νόσου είναι ως επί το πλείστον άγνωστη.Πως Κινείται Το Σώμα Μας

Ο κινητικός φλοιός είναι το σημείο όπου παράγονται τα ερεθίσματα για την κίνηση. Τα βασικά γάγγλια και η παρεγκεφαλίδα είναι υπεύθυνα για να διενεργείται η κίνηση με ομαλό και οργανωμένο τρόπο. Τα βασικά γάγγλια ευθύνονται για την ενεργοποίηση και την αναστολή συγκεκριμένων κινητικών κυκλωμάτων και περιλαμβάνουν το ραβδωτό σώμα, την ωχρά σφαίρα, το υποθαλαμικό πυρήνα και τη μέλαινα ουσία. Αυτά τα σύνολα νεύρων συνδέονται μεταξύ τους με σύνθετα κυκλώματα ανατροφοδότησης και επικοινωνούν επίσης με τον κινητικό φλοιό και το θάλαμο.

Στη Νόσο του Πάρκινσον, λόγω έλλειψης της ντοπαμίνης τα ανατροφοδοτικά αυτά κυκλώματα διακόπτονται. Έτσι ο υπερδραστήριος υποθαλαμικός πυρήνας διεγείρει έντονα την ωχρά σφαίρα προκαλώντας αργή κινητικότητα και δυσκαμψία, ενώ τα υπερδραστήρια κύτταρα στο θάλαμο ή στην ωχρά σφαίρα πυροδοτούνται με έναν ανεξέλεγκτο αλλά και ρυθμικό τρόπο προκαλώντας τρόμο.Ο Ρόλος των Νευροδιαβιβαστών

Η ντοπαμίνη είναι ένας νευροδιαβιβαστής που βρίσκεται στον εγκέφαλο και επιτρέπει τη μεταβίβαση των ηλεκτρικών ώσεων από το ένα νευρικό κύτταρο στο άλλο μέσω ενός μικροσκοπικού χάσματος που καλείται νευρική σύναψη. Η δράση της ντοπαμίνης ανταγωνίζεται τη δράση ενός άλλου νευροδιαβιβαστή που καλείται ακετυλοχολίνη. Στη Νόσο του Πάρκινσον υπάρχει ελάχιστη ντοπαμίνη και πάρα πολύ ακετυλοχολίνη. Υπάρχουν επίσης αυξημένα επίπεδα γλουταμινικού, ενός άλλου νευροδιαβιβαστή.

Το μήνυμα μεταφέρεται στην απόληξη του νευράξονα.
Στον νευράξονα, τα κυστίδια που περιέχουν ντοπαμίνη διεγείρονται ώστε να την απελευθερώσουν στην σύναψη.
Η Ντοπαμίνη μπορεί να διασπαστεί από μια ουσία που καλείται ΜΑΟ-Β. Έτσι "ελευθερώνεται" η σύναψη, για να ετοιμαστεί για το επόμενο μήνυμα.
Μετά την αποστολή του μηνύματος, οι υποδοχείς απελευθερώνουν τη ντοπαμίνη πίσω στη σύναψη, από όπου επαναρροφάται στον νευράξονα.
Η ντοπαμίνη διεγείρει τους υποδοχείς να ανοίξουν, μεταφέροντας το μήνυμα στο επόμενο νευρικό κύτταρο.
Η ντοπαμίνη διαπερνά τη σύναψη για να συνδεθεί με τους ντοπαμινικούς υποδοχείς στο κύτταρο που την προσλαμβάνει.

Χαμηλά Επίπεδα Ντοπαμίνης

Η ισορροπία ντοπαμίνης και ακετυλοχολίνης διασφαλίζει την ομαλή και αρμονική κίνηση. Στην Νόσο του Πάρκινσον, τα νευρικά κύτταρα που παράγουν ντοπαμίνη νεκρώνονται και έτσι δεν υπάρχει διαθέσιμη αρκετή ντοπαμίνη για να συνδεθεί με τους ντοπαμινικούς υποδοχείς στο απαγωγό νεύρο. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα το μήνυμα να μην μεταφέρεται σωστά και να εμφανίζονται προβλήματα στην κίνηση.

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ

Τα συμπτώματα μπορεί να κυμαίνονται ανάλογα με το άτομο, αλλά και τον ρυθμό προόδου της νόσου. Τα συχνότερα συμπτώματα παρατίθενται παρακάτω.

Βραδυκινησία: Αργή κινητικότητα, μειωμένη επιδεξιότητα, ελαττωμένο ανοιγοκλείσιμο βλεφάρων, σιελόρροια, ανέκφραστο προσωπείο.
Τρόμος: Ακούσιος τρόμος (τρεμούλα), περισσότερο έντονος στην ηρεμία, που μειώνεται κατά την εκούσια κίνηση.
Δυσκαμψία ή ακαμψία , προκαλείται από αύξηση του μυϊκού τόνου.
Αστάθεια: αίσθημα αστάθειας, τάση για πτώση.

Άλλα συμπτώματα που μπορεί να εμφανιστούν ή να μην εμφανιστούν:

Ακινησία
Μικρογραφία
Σύρσιμο ποδιών
Αϋπνία
Άκαμπτη στάση
Κατάθλιψη

ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ

Πρόκειται για την πρώτης γραμμής θεραπεία για τους ασθενείς με Νόσο του Πάρκινσον. Υπάρχουν πολλές θεραπευτικές δυνατότητες που μπορούν να χρησιμοποιηθούν είτε μόνες τους, είτε σε συνδυασμό, προκειμένου να ελέγξουν τα συμπτώματα της νόσου.

Αντικατάσταση του ελλείματος ντοπαμίνης στον εγκέφαλο με τη χορήγηση λεβοντόπα.
Η λεβοντόπα εισέρχεται στον εγκέφαλο και μετατρέπεται σε ντοπαμίνη. Η καρβιντόπα ή βενσεραζίδη χρησιμοποιούνται σε συνδυασμό με τη λεβοντόπα ώστε να προληφθεί η διάσπασή της έξω από τον εγκέφαλο, κάτι που μπορεί να προκαλέσει ναυτία ή διαταραχές του καρδιακού ρυθμού (MADOPAR, SINEMET).
Βελτιστοποίηση της προσφοράς της ντοπαμίνηςστον εγκέφαλο μέσω του αποκλεισμού του ενζύμου της COMT στο πεπτικό σύστημα, με τη μεταβολίζει.

Με αυτόν τον τρόπο εξασφαλίζεται μία σταθερή ποσότητα της λεβοντόπα να φτάσει στον εγκέφαλο και να ασκήσει δράση (COMTAN).
Αναστολή του ενζύμου της MAO-B που διασπά τη ντοπαμίνη στον εγκέφαλο (LEGIL 5mg x 2).
Χορήγηση ουσιών που μιμούνται τη ντοπαμίνη, όταν συνδέονται με του ντοπαμινεργικούς υποδοχείς (MIRAPEXIN, PARLODEL κλπ).
Μείωση της δράσης της ακετυλοχολίνης, ούτως ώστε να εξισορροπηθούν τα επίπεδα της ντοπαμίνης και της ακετυλοχολίνης.
Μείωση της υπερβολικής δράσης του γλουταμινικού.

Μετά από κάποιο χρόνο σε φαρμακευτική αγωγή, οι ασθενείς μπορεί να παρατηρήσουν μείωση της δραστικότητας της κάθε θεραπευτικής δόσης προτού ληφθεί η επόμενη (wearing-off φαινόμενο), ή μεγάλες διακυμάνσεις στη δραστικότητα της κάθε δόσης (on-off φαινόμενο). Άλλη ανεπιθύμητη ενέργεια που οι ασθενείς μπορεί να εμφανίσουν με τον χρόνο είναι η υπερκινησία-δυσκινησία, δηλαδή ανεπιθύμητες μυοκλονικές ή ταλαντευτικές κινήσεις του σώματος που τυπικά συμβαίνουν στις μέγιστες δόσεις.

ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ

Όταν η ιατρική αντιμετώπιση αποτύχει λόγω διακυμάνσεων στην ανταπόκριση, ελλείψει αποτελεσματικότητας ή εμφάνισης ανεπιθύμητων ενεργειών, όπως δυσκινησιών , μπορεί να εξεταστούν και τρόποι χειρουργικής αντιμετώπισης της κατάστασης. Αυτοί περιλαμβάνουν την καταστροφή υπερδραστήριων περιοχών του εγκεφάλου ή τον έλεγχό τους με ηλεκτρική διέγερση.

Οι επεμβάσεις αυτές πραγματοποιούνται με τη βοήθεια ενός στερεοτακτικού σκελετού που στερεώνεται στο κρανίο. Η αξονική και η μαγνητική τομογραφία χρησιμοποιούνται για τον καθορισμό της ακριβούς θέσης της επιθυμητής εγκεφαλικής δομής. Στη συνέχεια, μια μικρή τρύπα γίνεται στο κρανίο, μέσω της οποίας ένας ανιχνευτής εισέρχεται στην εγκεφαλική δομή.

Επέμβαση στην Ωχρά Σφαίρα.

Το εσωτερικό τμήμα της εσωτερικής ωχράς κηλίδας (GP) καταστρέφεται με την εισαγωγή ηλεκτρικού ρεύματος υψηλής συχνότητας που το θερμαίνει. Η επέμβαση αυτή είναι χρήσιμη για τον έλεγχο των δυσκινησιών.

Επέμβαση στο θάλαμο (θαλαμοτομή)

Το ίδιο ηλεκτρικό ρεύμα χρησιμοποιείται για την καταστροφή μιας μικρής περιοχής στο θάλαμο. Η επέμβαση αυτή είναι χρήσιμη για τον έλεγχο του τρόμου.

Εν τω βάθει Διέγερση Εγκεφάλου.

Ηλεκτρόδιο εμφυτεύεται στην επιθυμητή περιοχή του εγκεφάλου (ωχρά σφαίρα, θάλαμος), και στη συνέχεια συνδέεται με βηματοδότη εμφυτεύσιμο υποδερματικά, κάτω από την κλείδα. Ο βηματοδότης στέλνει ηλεκτρικά μηνύματα για τον έλεγχο της δραστηριότητας. Η θαλαμική διέγερση ελέγχει τον τρόμο, ενώ η Gpi ή STN διέγερση ελέγχει τη βραδυκινησία.

Οι περισσότεροι άνθρωποι με νόσο του Πάρκινσον απολαμβάνουν μία δραστήρια ζωή και έχουν ένα φυσιολογικό προσδόκιμο επιβίωσης. Μέχρι σήμερα δεν υπάρχει ίαση ή οριστικός τρόπος επιβράδυνσης της εξέλιξης της νόσου. Παρ'; όλα αυτά, η έρευνα συνεχίζεται και νέες θεραπείες αναπτύσσονται σταθερά.

ΟΧΙ ΤΣΙΓΑΡΟ

Από uraniace @ Τρίτη, 3 Νοεμβρίου 2009 2:18 μμ | Permalink | Σχόλια

Τάρτα με τυριά, ελιές και ντομάτα

Εξαίσιες οι τάρτες και ειδικά αυτή είναι τόσο εύκολη και νόστιμη...

Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 180.
Λαδώνουμε καλά μια ταρτιέρα και στρώνουμε ένα φύλλο σφολιάτας.

Λιώνουμε με το πηρούνι 100 γρ φέτα και 100 γρ ανθότυρο. Ανακατεύουμε και προσθέτουμε 100 γρ γραβιέρα τριμμένη. Αφαιρούμε φλούδα και σπόρια από 2 ντομάτες και τις κόβουμε σε κυβάκια. Τις προσθέτουμε στα τυριά.

Χτυπάμε 3 αυγά με 3 κουταλιές γάλα, αλάτι και πιπέρι και τα προσθέτουμε στο μίγμα των τυριών.

Στολίζουμε με 5-6 ελιές χωρίς κουκούτσια κομμένες στη μέση.

Ρίχνουμε το μίγμα πάνω στην σφολιάτα και ψήνουμε στους 180 για 20 λεπτά περίπου - μέχρι να ροδίσει...

Καλή όρεξη!

ΟΧΙ ΤΣΙΓΑΡΟ

Από uraniace @ Τρίτη, 3 Νοεμβρίου 2009 11:54 πμ | Permalink | Σχόλια

ΓΕΜΙΣΤΕΣ ΠΙΠΕΡΙΕΣ ΜΕ ΚΟΤΟΠΟΥΛΟ ΚΑΙ ΛΑΧΑΝΙΚΑ

Υλικά:

6 ΠΙΠΕΡΙΕΣ ΠΟΛΥΧΡΩΜΕΣ

Γέμιση:

2 φιλέτα στήθος κοτόπουλου (ψιλοκομμένα)

4 πιπεριές διάφορα χρώματα

2 μεγάλα κρεμμύδια

1/3 φλιτζ. ελαιόλαδο

½ κιλό φέτα (αν θέλουμε την ανακατεύουμε με ανθότυρο)

3 αυγά

½ ματσάκι μαΐντανό

αλάτι - φρεσκοτριμένο πιπέρι

Εκτέλεση:

Σωτάρουμε στο ελαιόλαδο το ψιλοκομμένο κοτόπουλο και μόλις ροδίσει προσθέτουμε τα κρεμμύδια σε φέτες και τις πιπεριές σε λωρίδες.

Τ΄αφήνουμε να μαραθούν για λίγα λεπτά.

Χτυπάμε τα αυγά σε ένα μπωλ, αλατοπιπερώνουμε και προσθέτουμε το τυρί (θρυματισμένο).

Ρίχνουμε το μείγμα στην γέμιση και ανακατεύουμε πολύ καλά προσθέτοντας τον μαΐντανό.

Στην συνέχεια καθαρίζουμε και βγάζουμε τα σπόρια από τις πιπεριές, τις αλείφουεμ μέσα και έξω με ελαιόλαδο και τις τοποθετούμε στο ταψί.Τις γεμίζουμε και τις ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο, για 30'.

Ελπίζω να σας αρέσει..!!

ΟΧΙ ΤΣΙΓΑΡΟ

Από uraniace @ Τρίτη, 3 Νοεμβρίου 2009 10:02 πμ | Permalink | Σχόλια

ΠΙΤΣΑ ΧΩΡΙΣ ΤΥΡΙ

(ΠΙΤΣΑ ΧΩΡΙΣ ΤΥΡΙ)
gifs nourriture
ΥΛΙΚΑ
ΓΙΑ ΤΟ ΠΡΟΖΥΜΙ
" ½ ΚΟΥΠΑ ΧΛΙΑΡΟ ΝΕΡΟ
" 1 ΚΟΥΤΑΛΑΚΙ ΖΑΧΑΡΗ
" 1 ΚΟΥΤΑΛΑΚΙ ΜΑΓΙΑ ΞΕΡΗ
" 2 ΚΟΥΤΑΛΙΕΣ ΑΛΕΥΡΙ

ΓΙΑ ΤΟ ΖΥΜΑΡΙ
" 3 ½ ΚΟΥΠΕΣ ΑΛΕΥΡΙ ΓΙΑ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΧΡΗΣΕΙΣ
" 1 ΚΟΥΤΑΛΑΚΙ ΑΛΑΤΙ
" 2 ΚΟΥΤΑΛΙΕΣ ΕΛΑΙΟΛΑΔΟ
" ½ ΚΟΥΤΑΛΑΚΙ ΓΛΥΚΑΝΙΣΟ
" 1 ΚΟΥΠΑ ΝΕΡΟ ΧΛΙΑΡΟ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΓΕΜΙΣΗ
" 3 ΜΕΓΑΛΕΣ ΝΤΟΜΑΤΕΣ
" 4 ΜΕΓΑΛΑ ΚΡΕΜΜΥΔΙΑ
" 1 ΚΟΥΤΑΛΙΑ ΡΙΓΑΝΗ
" 4 ΚΟΥΤΑΛΙΕΣ ΕΛΑΙΟΛΑΔΟ
" ΧΟΝΤΡΟ ΑΛΑΤΙ

ΕΚΤΕΛΕΣΗ
Σ'; ΕΝΑ ΜΠΟΛ ΑΝΑΜΙΓΝΥΟΥΜΕ ΟΛΑ ΤΑ ΥΛΙΚΑ ΓΙΑ ΤΟ ΠΡΟΖΥΜΙ ΚΑΙ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΠΕΡΙΠΟΥ 20΄ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΟΥΝ ΦΟΥΣΚΑΛΕΣ ΣΤΗΝ ΕΠΙΦΑΝΕΙΑ ΤΟΥ. ΣΕ ΕΝΑ ΑΛΛΟ ΜΕΓΑΛΟ ΣΚΕΥΟΣ ΑΝΑΚΑΤΕΥΟΥΜΕ ΤΟ ΑΛΕΥΡΙ ΜΕ ΤΑ ΥΠΟΛΟΙΠΑ ΥΛΙΚΑ ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΝΕΡΟ, ΚΑΝΟΥΜΕ ΛΑΚΚΟΥΒΑ ΣΤΗΝ ΜΕΣΗ ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΕΙΝΑΙ ΕΤΟΙΜΟ ΤΟ ΠΡΟΖΥΜΙ ΤΟ ΠΡΟΣΘΕΤΟΥΜΕ, ΒΑΖΟΥΜΕ ΚΑΙ ΤΟ ΝΕΡΟ ΚΑΙ ΖΥΜΩΝΟΥΜΕ ΚΑΛΑ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΕΝΑ ΜΑΛΑΚΟ ΖΥΜΑΡΙ. ΑΦΗΝΟΥΜΕ ΣΚΕΠΑΣΜΕΝΟ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΔΙΠΛΑΣΙΑΣΤΕΙ, ΠΕΡΙΠΟΥ 1 ΩΡΑ. ΤΟ ΞΕΦΟΥΣΚΩΝΟΥΜΕ ΚΑΙ ΤΟ ΣΤΡΩΝΟΥΜΕ ΣΕ ΛΑΔΩΜΕΝΟ ΤΑΨΙ. ΑΦΗΝΟΥΜΕ ΑΛΛΑ 15΄. ΚΟΒΟΥΜΕ ΣΕ ΦΕΤΕΣ ΤΙΣ ΝΤΟΜΑΤΕΣ (½ ΕΚΑΤΟΣΤΟ). ΚΟΒΟΥΜΕ ΤΑ ΚΡΕΜΜΥΔΙΑ ΣΕ ΛΕΠΤΕΣ ΦΕΤΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΤΡΙΒΟΥΜΕ ΜΕ ΜΠΟΛΙΚΟ ΑΛΑΤΙ. ΞΕΠΛΕΝΟΥΜΕ ΚΑΙ ΣΤΡΑΓΓΙΖΟΥΜΕ ΚΑΛΑ. ΣΤΡΩΝΟΥΜΕ ΤΑ ΚΡΕΜΜΥΔΙΑ ΣΤΟ ΖΥΜΑΡΙ. ΑΠΟ ΠΑΝΩ ΣΤΡΩΝΟΥΜΕ ΤΙΣ ΝΤΟΜΑΤΕΣ. ΠΑΣΠΑΛΙΖΟΥΜΕ ΜΕ ΤΗΝ ΡΙΓΑΝΗ ΚΑΙ ΤΟ ΑΛΑΤΙ ΚΑΙ ΡΑΝΤΙΖΟΥΜΕ ΜΕ ΤΟ ΕΛΑΙΟΛΑΔΟ. ΨΗΝΟΥΜΕ ΣΕ ΠΡΟΘΕΡΜΑΣΜΕΝΟ ΦΟΥΡΝΟ ΜΕ ΑΝΤΙΣΤΑΣΕΙΣ ΣΤΟΥΣ 200C ΓΙΑ 1 ΩΡΑ.

Από uraniace @ Τρίτη, 3 Νοεμβρίου 2009 9:16 πμ | Permalink | Σχόλια

ΣΟΥΠΙΤΣΑ Α ΛΑ ΤΣΙ ΤΣΟΥ

2 αβγά
2 κουταλιές τυρί παρμεζάνα φρεσκοτριμμένο
2 κουταλάκια μαϊντανός ψιλοκομμένος
λίγο μοσχοκάρυδο τριμμένο
αλάτι κατά τη γεύση
750 ml ζωμός κοτόπουλου

Εκτέλεση

Κτυπάμε τα αβγά ώστε μόλις να αναμιχθούν. Προσθέτουμε το τυρί, το μαϊντανό, το μοσχοκάρυδο και το αλάτι. Βάζουμε το ζωμό κοτόπουλου να βράσει σε δυνατή φωτιά. Προσθέτουμε το μίγμα του αβγού ανακατεύοντας απαλά και σιγοβράζουμε ανακατεύοντας για 2-3 λεπτά ακόμη. Το μίγμα θα σχηματίσει μικρές νιφάδες μέσα στο ζωμό. Δοκιμάζουμε τη γεύση και σερβίρουμε αμέσως σε μπολ.

ΟΧΙ ΤΣΙΓΑΡΟ

Από uraniace @ Δευτέρα, 2 Νοεμβρίου 2009 8:41 πμ | Permalink | Σχόλια

ΒΑΘΙΑ ΕΝΥΔΑΤΙΚΗ ΜΑΣΚΑ ΜΕ ΑΒΟΚΑΝΤΟ

ΒΑΘΙΑ ΕΝΥΔΑΤΙΚΗ ΜΑΣΚΑ ΜΕ ΑΒΟΚΑΝΤΟ
(Για ξηρά, στεγνά και ευαίσθητα δέρματα)

Υλικά:

· 1/2 ώριμο ξεφλουδισμένο αβοκάντο

· 2 κουταλιές ροδόνερο

· 1 κουταλιά μέλι

· 1 κουταλιά γάλα (πλήρες)

· 1-2 κουταλιές αλεύρι

Τρόπος παρασκευής

Σε μπλέντερ ή μούλτι βάζουμε τα υλικά εκτός από το αλεύρι και τα χτυπάμε μέχρι να γίνουν πάστα. Κατόπιν προσθέτουμε όσο αλεύρι χρειάζεται έτσι ώστε να μπορεί το μείγμα να δουλευτεί, χωρίς να ρέει.

Ιδιότητες

Το αβοκάντο βοηθά να μη στεγνώνει το δέρμα πριν την ώρα του, δίνοντας τα ενυδατικά συστατικά που χρειάζεται η επιδερμίδα. Το μέλι και το ροδόνερο κάνουν το δέρμα μαλακό, ενώ το γάλα δίνει μοναδική λάμψη λόγω των φυσικών υδροξυοξέων που περιέχει.

Τρόπος Χρήσης

Σε καθαρό πρόσωπο απλώνουμε το μείγμα στο λαιμό, στο πρόσωπο και όχι γύρω από τα μάτια. Αφήνουμε 20' και μετά ξεβγάζουμε με χλιαρό νερό. Μπορούμε να εφαρμόζουμε αυτή τη μάσκα 3 φορές την εβδομάδα, σε συνδυασμό με το αντιρυτιδικό λάδι νυκτός που αναφέραμε προηγουμένως.

Συμβουλή

Εάν το δέρμα σας είναι ξηρό με λεπτή επιδερμίδα και ευαίσθητο στο κρύο και στον άνεμο, προσθέστε στο μείγμα 4 σταγόνες αιθέριο έλαιο από τριαντάφυλλο και λίγο σησαμέλαιο.

'Εξτρα συμβουλές: Τα συγκεκριμένα υλικά πολύ σπάνια δημιουργούν αντιδράσεις άσχημες στο δέρμα καλό θα είναι όμως αν έχετε πολύ ευαίσθητο δέρμα να κάνετε μια δοκιμή πρώτα σε μια μικρή περιόχή. Γενικά να ξέρετε οτι υπάρχουν φυσικά συστατικά που δημιουργούν ερεθισμούς σε ευαίσθητα και αντιδραστικά δέρματα. τέτοια είναι οι φράουλες, οι πατάτες, τα πορτοκάλια και γενικά όσα έχουν οξέα ή την τάση να προκαλούν αλλεργίες.

Οι παραπάνω συνταγές είναι από το εξαιρετικό βιβλίο "Μυστικά ομορφιάς 60+1 συνταγές φυσικών καλλυντικών" (εκδόσεις Ψύχαλος) του Κώστα Αλτάνη.
Υγιεινή συνταγή μαγειρικής με αβοκάντο

ΟΧΙ ΤΣΙΓΑΡΟ

Από uraniace @ Κυριακή, 1 Νοεμβρίου 2009 3:03 μμ | Permalink | Σχόλια

ΑΒΟΚΑΝΤΟ ΓΕΜΙΣΤΟ

2 αβοκάντο
2 - 3 φύλλα μαρούλι
100γρ, βραστό κοτόπουλο, ή ψάρι ή γαρίδες
2 - 3 κουταλιές μαγιονέζα
1 κουταλιά της σούπας χυμό λεμόνι
1 φρέσκο κρεμμυδάκι ψιλοκομμένο
1 αβγό βραστό
Αλάτι - πιπέρι

Πως το φτιάχνουμε:

Κόβουμε τα αβοκάντο κατά μήκος, τα ανοίγουμε και αφαιρούμε το κουκούτσι. Ραντίζουμε με λίγες σταγόνες χυμό λεμόνι για να μη μαυρίσουν. Ψιλοκόβουμε τα φύλλα μαρουλιού, το κοτόπουλο ή το ψάρι και τα ανακατεύουμε με τη μαγιονέζα, το χυμό λεμονιού, το φρέσκο κρεμμυδάκι. Αλατοπιπερώνουμε και γεμίζουμε με το μίγμα τα αβοκάντο. Ψιλοκόβουμε το βραστό αυγό και γαρνίρουμε από πάνω¨

ΚΑΛΗ ΜΑΣ ΟΡΕΞΗ

ΟΧΙ ΤΣΙΓΑΡΟ

Από uraniace @ Κυριακή, 1 Νοεμβρίου 2009 12:28 πμ | Permalink | Σχόλια

Κοτόπουλο με Guacamole

Το θρυλικό Guacamole φτιάχνεται εύκολα και γρήγορα και χαρίζει βελούδινη γεύση στο κοτόπουλο. Αρκεί να έχεις αβοκάντο στο ψυγείο σου.

Προετοιμασία: 50 λεπτά
Συνολικός χρόνος: 1 ώρα

Υλικά για 6 μερίδες
4 φιλέτα κοτόπουλο
4 στρογγυλά ψωμάκια, ολικής άλεσης
2 κ.σ. ελαιόλαδο
3 κ.σ. ξίδι μπαλσάμικο
1 κ.σ. δεντρολίβανο, τριμμένο
1 κ.γ. θυμάρι τριμμένο
1 λαδόκολλα
Για το γουακαμόλε
2 αβοκάντο, ώριμα
χυμό από 1 λεμόνι
αλάτι

1. Πλένεις τα φιλέτα του κοτόπουλου και τα βράζεις σε μια κατσαρόλα με νερό, έως ότου ασπρίσουν. Στη συνέχεια, τα βγάζεις από την κατσαρόλα, τα αφήνεις να κρυώσουν και τα κόβεις σε κομματάκια.

2. Προθερμαίνεις το φούρνο στους 180 βαθμούς Κελσίου.

3. Ανακατεύεις σε ένα μπολ λάδι, μπαλσάμικο, αλάτι, δεντρολίβανο και θυμάρι, μέχρι να γίνουν ενιαία.

4. Αλείφεις το μείγμα του μπολ πάνω στα κομμάτια του κοτόπουλου και τα βάζεις σε ένα ταψί στρωμένο με τη λαδόκολλα. Ψήνεις στον προθερμασμένο φούρνο για περίπου 10 λεπτά, έως ότου τα κομμάτια του κοτόπουλου ροδίσουν.

5. Ετοιμάζεις το γουακαμόλε: Με ένα κουτάλι βγάζεις το εσωτερικό από τα αβοκάντο και το πολτοποιείς στο μπλέντερ. Προσθέτεις το χυμό λεμονιού και το αλάτι και τα ανακατεύεις ώστε να ομογενοποιηθούν.

6. Κόβεις τα ψωμάκια στη μέση, απλώνεις στο κάτω μέρος λίγο από το γουακαμόλε και προσθέτεις από πάνω κομματάκια από το κοτόπουλο.

ΟΧΙ ΤΣΙΓΑΡΟ

Από uraniace @ Κυριακή, 1 Νοεμβρίου 2009 8:28 πμ | Permalink | Σχόλια

σπαστική κολίτιδα

02111.gif (26460 bytes)

Σας έχει τύχει ξαφνικά να μη σας χωράει η φούστα σας ή το παντελόνι σας. Αισθάνεστε συχνά την ανάγκη να λύσετε τη ζώνη σας για να ανακουφισθείτε. Υποφέρετε τακτικά από φουσκώματα πρηξίματα και τυμπανισμό της κοιλίας και πολλές φορές έρχονται χωρίς να έχτε φάει κάτι. Αν ναι, τότε πιθανότητα πάσχετε από σπαστική κολίτιδα ή ευερέθιστο έντερο όπως αλλιώς λέγεται η κατάσταση αυτή:

Αν και τα φουσκώματα της κοιλιάς στη συντριπτική τους πλειοψηφία οφείλονται στη σπαστική κολίτιδα εν τούτοις θα πρέπει να ξέρουμε ότι και άλλες καταστάσεις σπανιότερα μπορούν να προκαλέσουν το ίδιο αποτέλεσμα. Οι καταστάσεις αυτές είναι όπως είπαμε σπανιότερες και συνήθως οφείλονται σε κάποια σοβαρή πάθηση. Τέτοιες παθήσεις είναι: Ασκίτης άθροιση δηλ. υγρού μέσα στην κοιλιακή κοιλότητα.

· Ο ασκίτης συνήθως οφείλεται σε διάφορες καρδιοπάθειες που συνοδεύονται από καρδιακή ανεπάρκεια, σε ηπατοπάθειες που εξελίσσονται σε κίρρωση και σε διάφορους ενδοκοιλιακούς όγκους ή σε ενδοκοιλιακές φλεγμονές.

· Ενδοκοιλιακοί όγκοι οι οποίοι εξελίσσονται προοδευτικά προκαλώντας διόγκωση της κοιλιάς είτε λόγω της μάζας των είτε λόγω παραγωγής ασκιτικού υγρού είτε τέλος επειδή προκαλούν απόφραξη του εντέρου με αποτέλεσμα την εγκατάσταση ειλεού.

Οι ανωτέρω καταστάσεις τονίζουμε και πάλι είναι πολύ σπανιότερες της σπαστικής κολίτιδας εξελίσσονται προοδευτικά με καθημερινή επίταση του φουσκώματος της κοιλιάς και απαιτούν έγκαιρη ιατρική αντιμετώπιση.

Αντίθετα η σπαστική κολίτιδα είναι η πιο συχνή πάθηση του πεπτικού συστήματος στο Δυτικό πολιτισμό και ταλαιπωρεί εκατομμύρια ατόμων και ιδιαίτερα γυναίκες.
Η σπαστική κολίτιδα είναι μία καλοήθης πάθηση που όπως και το όνομά της λέει οφείλεται σε σπασμούς και γενικά σε ασυνήθιστες κινήσεις που κάνει το έντερο.
Χαρακτηριστικό σύμπτωμα της σπαστικής κολίτιδας είναι τα ξαφνικά φουσκώματα της κοιλιάς που σχεδόν πάντα συνοδεύονται από πόνους που εντοπίζονται στο αριστερό ή δεξιό κάτω μέρος της κοιλιάς.

Οι πόνοι μπορεί σπανιότερα να εντοπίζονται στο κέντρο ή να πιάνουν όλη της κοιλιά και συχνά ανακουφίζονται με την αποβολή αερίων. Τα συμπτώματα αυτά συνήθως συνοδεύουν και διαταραχές των κενώσεων που παίρνουν τη μορφή της δυσκοιλιότητας ή της διάρροιας ή ακόμη μπορούν να εναλλάσσονται διάρροιες με δυσκοιλιότητα. Επίσης το άτομα μπορεί να αποβάλλει με τα κόπρανα ή και χωρίς κόπρανα βλέννα στις κενώσεις του.

Τι προκαλεί όμως τη σπαστική κολίτιδα; Σήμερα παρά την εκτεταμένη έρευνα που έχει γίνει για την πάθηση αυτή τα ακριβή αίτια που προκαλούν τους σπασμούς του παχέος εντέρου δεν είναι γνωστά. Είναι σίγουρο ότι πρόκειται για λειτουργική διαταραχή και όχι για οργανική βλάβη του εντέρου.

Ο ρόλος του ψυχολογικού και του κοινωνικού stress είναι σημαντικός αφού τα περισσότερα άτομα αναφέρουν ότι οι κρίσεις των επέρχονται σε καταστάσεις ψυχολογικής υπερέντασης. Οι τροφές, σε αντίθεση με αυτό που επιστεύετο παλιά, σήμερα θεωρούνται ότι δεν έχουν αιτιολογική συσχέτιση με τη νόσο για αυτό και δε συνιστώνται οι αυστηρές δίαιτες του παρελθόντος.

Εξαίρεση αποτελούν ορισμένα άτομα τα οποία παρουσιάζουν δυσανεξία στην πέψη του γάλακτος και των γαλακτομικών προϊόντων λόγω ελλείψεων του ενζύμου λακτάση. Τα άτομα αυτά παρουσιάζουν παρόμοια συμπτώματα με αυτά της σπαστικής κολίτιδας και απαιτούν ειδική αντιμετώπιση.

Η διάγνωση της σπαστικής κολίτιδας είναι σχετικά εύκολη και βασίζεται ουσιαστικά στη λήψη του ιστορικού. Ορισμένες βασικές εξετάσεις (ακτινογραφία παχέος εντέρου ή στομάχου, ορθοσκόπηση ή κολονοσκόπηση, υπερηχογράφημα κοιλίας) μπορούν να κριθούν απαραίτητες κυρίως για να αποκλεισθούν άλλες σοβαρότερες παθήσεις.

Θεραπευτικά το ευερέθιστο έντερο θεωρείται χρονία πάθηση και κατά συνέπεια απαιτεί χρονία θεραπεία και φροντίδα. Παρά το γεγονός ότι υπάρχουν διάφορα φάρμακα που μπορούν να χορηγηθούν εν τούτοις συνιστάται να αποφεύγονται τα φάρμακα και να προσπαθεί το άτομα με πρακτικά μέτρα να αντιμετωπίζει την πάθησή του.

Συμβουλές

· Μην ανησυχείτε για την πάθησή σας. Έχετε μία καλοήθη πάθηση οποία ποτέ δεν πρόκειται να εξελιχθεί σε καρκίνο ή άλλη κακή πάθηση

· Αποφεύγετε τροφές που αποδεδειγμένα σας προκαλούν ή σας χειροτερεύουν τα συμπτώματα. Οι τροφές αυτές δεν είναι ίδιες για όλους τους ασθενείς. Μερικές από τις πιο γνωστές ερεθιστικές τροφές είναι το γάλα και τα γαλακτομικά προϊόντα, ο καφές, το τσάι κ.α.

· Αποφεύγετε την υπερβολική κατανάλωση «υγιεινών τροφών» που περιέχουν στάρι ολικής αλέσεως ή σκευάσματα με πίτουρο (τα γνωστά bran).

· Τα φρούτα και τα λαχανικά όχι μόνο δεν απαγορεύονται αλλά συνιστώνται ιδιαίτερα.

· Αποφεύγετε γενικά το stress και προσπαθήστε να χαλαρώνετε.

· Πίνετε άφθονα υγρά αλλά αποφεύγετε τα ανθρακούχα ποτά. Αυτό βοηθά πολύ, ιδιαίτερα αν είστε δυσκοίλιοι.

· Αποφεύγετε να χρησιμοποιείτε εύκολα υπακτικά φάρμακα (δηλ. φάρμακα που βοηθούν την κένωση του εντέρου).

· Μην καπνίζετε διότι η νικοτίνη προκαλεί σπασμό του εντέρου με αποτέλεσμα εντονότερους πόνους και δυσφορία.

Δίαιτα Κολίτιδος
(Σύνδρομο Ευερέθιστου Παχέος Εντέρου)

Dr Δ.Καραγιάννης,
Γαστρεντερολόγος- Ηπατολόγος

Τι επιτρέπεται

1. Αφθονα υγρά σε μορφή ροφημάτων (χαμομήλι, χυμοί φρούτων χωρίς ίνες κ.λπ.).

2. Κρέας, ψάρι, πουλερικά όσο συχνά επιθυμείτε. Πλέον κατάλληλα είναι τα βραστά και τα ψητά σχάρας, που δεν περιέχουν καρυκεύματα και δεν έχουν τσιγαριστεί.

3. Ψωμί, κατά προτίμηση λευκό και φρυγανισμένο.

4. Αμυλώδη και καλά βρασμένες πατάτες.

5. Το γάλα, η φέτα, τα λευκά τυριά και τα γαλακτερά επιτρέπονται μόνο αν γίνονται ανεκτά. Για να το διαπιστώσετε αυτό, πιείτε μία κούπα κρύο γάλα. Αν σας προκαλέσει φούσκωμα, πόνο ή διάρροια, πρέπει να τα αποφεύγετε.

6. Οι βραστές σάλτσες σε μικρή ποσότητα.

7. Βραστά λαχανικά, μόνο αυτά που γίνονται ανεκτά.

8. Φρούτα, σε μέτρια ποσότητα, υπό μορφή κομπόστας ή και ωμά, εάν είναι μαλακά. Στα ωμά φρούτα πρέπει να αποφεύγεται η φλούδα.

9. Αφεψήματα. Η μέντα θα σας κάνει καλό.

Τι απαγορεύεται

1. Ξηροί καρποί και ξηραμένα φρούτα

2. Μαύρο ψωμί -καλαμπόκι

3. Δημητριακά με φλούδα (κολοκυθόσποροι, καλαμπόκι κ.λπ.)

4. Σκληρά λαχανικά, ρίζες (π.χ., λάχανο, αγγούρι, χόρτα, κοτσάνι κουνουπιδιού κ.λπ.)

5. Κρεμμύδι

6. Σκληρά φρούτα ή με σπόρους, όπως σταφύλια, σύκα, φράουλες και εσπεριδοειδή

7. Καφές, τσάι, αλκοόλ

8. Τα υποκατάστατα ζάχαρης (φρουκτόζη, μαλτόζη, Canderel)

9. Τα αναψυκτικά του εμπορίου

ΟΧΙ ΤΣΙΓΑΡΟ 02121.gif (20695 bytes)

Από uraniace @ Σάββατο, 31 Οκτωβρίου 2009 2:42 μμ | Permalink | Σχόλια

Η Κάπαρη

Η Κάπαρη ανήκει στην οικογένεια των Καπαριδών (Capparaceae) και είναι πολύ γνωστή. Είναι τρυφερός, πολυετής θάμνος, που μπορεί να φτάσει το 1μ. ύψος και το 1,5μ. πλάτος. Οι ρίζες της δεν προχωρούν βαθιά στο έδαφος, διακλαδίζονται όμως πολύ. Φυτρώνει σε πετρώδη, παραθαλάσσια ακαλλιέργητα μέρη και σε βράχους που συγκρατούν υγρασία.

Τα πολλά είδη και οι ποικιλίες της είναι εξαπλωμένες σε όλο σχεδόν τον κόσμο, από το Αφγανιστάν και τη Βόρεια Ινδία μέχρι τη Νοτιοδυτική Μεσόγειο και την Αμερική. Στα τέλη της άνοιξης και στις αρχές του καλοκαιριού, η κάπαρη κάνει την εμφάνισή της σε όλα τα ελληνικά νησιά, αλλά συναντάται κατά κύριο λόγο στα διάσπαρτα, ξερά νησιά των Κυκλάδων. Μπορεί κανείς να τις δει παντού να ξεφυτρώνουν από βράχους και τοίχους, να ανθίζουν κατά μήκος του δρόμου, περιμένοντας κάποιον να τις μαζέψει. Μετά τη συλλογή, είναι δυνατόν να δει κανείς να τη στεγνώνουν στις χαμηλές σκεπές παλιών σπιτιών σε νησιά.

Η κάπαρη αποτελεί μία από τις γαστριμαργικές απολαύσεις της Μεσογείου, που συναντάται από την Τουρκία μέχρι την Ισπανία και καταναλώνεται με μεγάλη ευχαρίστηση σε όλες τις χώρες που βρίσκονται στον ενδιάμεσο χώρο. Η ελληνική κάπαρη είναι σχεδόν πάντα αυτή που μεγαλώνει αυτοφυώς στη φύση, ενώ οι ποικιλίες που προέρχονται από άλλες περιοχές της Μεσογείου, δηλαδή την Ισπανία, τη νότια Γαλλία και την Τουρκία, είναι κατά κανόνα προϊόν καλλιέργειας. Όποια και αν είναι η προέλευση της κάπαρης δεν καταναλώνεται ποτέ νωπή.

Η πικάντικη, αψιά (αυτό οφείλεται στην ύπαρξη του σιναπέλαιου που απελευθερώνεται απο τους ιστούς του φυτού) και υπέροχα πικρή γεύση της κάπαρης αναδεικνύεται μόνο αφού γίνει τουρσί, γιατί μόνο κάτω από την επίδραση της άρμης σχηματίζεται το καπρικό οξύ, που της δίνει τη χαρακτηριστική της γεύση.

Η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα στην οποία η διατήρηση της κάπαρης εξασφαλίζεται με διαφορετικό τρόπο, μέσω δηλαδή του στεγνώματός της στον ήλιο μέχρι να σκληρύνει τελείως και να αποκτήσει ένα ελαφρώς ξανθό χρώμα. Η κάπαρη που έχει υποστεί τέτοια επεξεργασία αποτελεί σπεσιαλιτέ της Σαντορίνης. Όταν πρόκειται να καταναλωθεί, τη μουσκεύουν και τη συνδυάζουν κατά κανόνα με μια σάλτσα ντομάτας, ως συνοδευτικό της φάβας.

Η κάπαρη συλλέγεται σε διάφορα στάδια της ανάπτυξής της. Το πλέον αγαπητό τμήμα του φυτού είναι τα μπουμπούκια, τα οποία πρέπει να συλλεχθούν πριν αρχίσουν να ανοίγουν. Η εργασία που απαιτείται είναι κοπιαστική, αφού η συγκομιδή πρέπει να γίνει με γρήγορους ρυθμούς, συνήθως κατά τη διάρκεια της ημέρας την εποχή της ανθοφορίας, γιατί τα μπουμπούκια ανθίζουν γρήγορα.

Ποιότητα

Η ποιότητα κρίνεται συνήθως από το μέγεθος: όσο πιο μικρά τα στελέχη, τόσο το καλύτερο. Δεν αποτελεί λοιπόν έκπληξη το γεγονός ότι η μικροσκοπική γαλλική κάπαρη, που δεν έχει όμοιά της, είναι από τις πιο αγαπητές της Μεσογείου.

Στην Ελλάδα, ωστόσο, δεν γεύονται μόνο τα μπουμπούκια. Οι Έλληνες αρέσκονται και στα φύλλα του φυτού, τα οποία βράζουν, όπως άλλωστε κάνουν και με άλλα είδη χόρτων, και τα περιχύνουν με λάδι και ξύδι ή χυμό λεμονιού ή ακόμα τα κάνουν τουρσί και τα σερβίρουν πάλι ως σαλατικό, στο οποίο συχνά προσθέτουν ντομάτες, ελαιόλαδο και κατσικίσια τυριά από τα νησιά.

Εκτιμούν ακόμα τον καρπό της κάπαρης, που προκύπτει μετά την ολοκλήρωση της ανθοφορίας. Ο καρπός αυτός είναι μακρόστενος και παχύς και θυμίζει κάπως σταφύλι, ενώ η υφή του είναι τραχιά και ελαφρώς ινώδης. Τουρσί γίνονται και οι καρποί. Η κάπαρη θεωρείται ορεκτικό και διουρητικό βότανο. Με την κάπαρη αρωματίζεται το λάδι, ξίδι ή βούτυρο, προστίθεται σε τυριά, γαρνιτούρες ή γίνονται τουρσιά και πίκλες.

Οι Έλληνες χρησιμοποιούμε την κάππαρη για να γαρνίρουμε σαλάτες, από μια κλασική χωριάτικη μέχρι κρητικούς ντάκους. Η μεγαλύτερη ποικιλία εδεσμάτων που περιλαμβάνουν κάπαρη συναντάται αναμφίβολα στις Κυκλάδες.

Οι μικροί καρποί μαγειρεύονται με ψάρι και κυρίως παστό μπακαλιάρο, φτιάχνονται ακόμα με κροκέτες, χρησιμοποιούνται ως καρύκευμα στη μελιτζανοσαλάτα, ενώ είναι δυνατόν να τους βράσουν για να τους σερβίρουν συνήθως με φάβα, φαγητό που αποτελεί τοπική σπεσιαλιτέ της Σαντορίνης.

Στην κάπαρη, επίσης, αποδόθηκαν θεραπευτικές ιδιότητες. Ο φλοιός της ρίζας χρησιμοποιείται στη θεραπεία διαφόρων παθήσεων όπως αρθρίτιδες, ρευματισμοί, πονόδοντοι και σε παθήσεις του δέρματος. Στην αρχαιότητα πίστευαν ότι το φυτό έχει θεραπευτικές αλλά και μαγικές ιδιότητες. Ο αρχαίος γιατρός Διοσκουρίδης συνιστούσε τα φύλλα και τη ρίζα του φυτού για να εξαφανίζονται τα πρηξίματα. Στη φαρμακευτική χρησιμοποιείται σε περιπτώσεις αδυναμίας, ως διεγερτικό της κυκλοφορίας και των αναπνευστικών λειτουργιών. Δίνεται στις έγκυες πριν από τη γέννα για να προκαλέσει συσπάσεις στη μήτρα. Σταματά τη διάρροια και τους σπασμούς στο στομάχι και το έντερο, ενώ χρησιμοποιείται και κατά της ανικανότητας. Τέλος, χρησιμοποιείται στα τσιμπήματα από σφήκες και στα δαγκώματα φιδιών.

ΟΧΙ ΤΣΙΓΑΡΟ

Από uraniace @ Σάββατο, 31 Οκτωβρίου 2009 9:46 πμ | Permalink | Σχόλια

Κεφτεδάκια φυτικής πρωτεΐνης ψημένα στο φούρνο

Κεφτεδάκια φυτικής πρωτεΐνης ψημένα στο φούρνο

5 κολοκυθάκια μεγάλου μεγέθους

2 φλυτζάνια τσαγιού, βρασμένα όσπρια ( ρεβύθια, φακές ή άλλο όσπριο της αρεσκείας μας)

1 μεγάλο κρεμμύδι

5 σκελίδες σκόρδο

2 ντομάτες

3 κουταλιές σούπας ρίγανη

1 κουταλιά σούπας αλάτι

Νιφάδες βρώμης όσο πάρει

1 φλιτζάνι καφέ, σόγια σώς

1 κουταλάκι γλυκού βούτυρο φρέσκο

Λαδόκολα κατάλληλη για ψήσιμο για το ταψί

Ελαιόλαδο για λαδόνουμε τα κεφτεδάκια πριν τα βάλουμε στη λαδόκολλα

Τρόπος παρασκευής:

Τρίβουμε τα κολοκύθια, το κρεμμύδι τα σκόρδα και τη ντομάτα στον τρίφτη.

Προσθέτουμε τη ρίγανη και το αλάτι και τα ανακατεύουμε. Μετά ρίχνουμε τη σόγια σώς.

Προσθέτουμε σιγά - σιγά τις νιφάδες βρώμης για να απορροφήσουν τα υγρά.

Στο τέλος προσθέτουμε το βούτυρο.

Όταν η ζύμη είναι έτοιμη τη βάζουμε στο ψυγείο

να δέση και τη χρησιμοποιούμε την άλλη ημέρα.

Βάζουμε στο ταψί την ειδική λαδόκολλα που δεν κολλάει.

Βάζουμε λίγο λάδι σε ένα βαθύ πιάτο

Πλάθουμε τη ζύμη σε κεφτεδάκια τα βουτάμε στο λάδι και τα τοποθετούμε στο ταψί.

Τα ψήνουμε στους 150 βαθμούς για 45 λεπτά έως μία ώρα.

Αν στο ψήσιμο μας απλώσουν σημαίνει ότι θα πρέπει να προσθέσουμε λίγο περισσότερη βρώμη

την επόμενη φορά.

Τα σερβίρουμε μαζί με λαχανικά, ζυμαρικά, όσπρια, σκέτα, με σάλτα ντομάτας

ή λαδολέμονο ανάλογα το υπόλοιπα φαγητά.

Για παράδειγμα αν τα σερβίρουμε με βρασμένα λαχανικά ή όσπρια

μπορούμε να τα βουτήξουμε για λίγο μέσα σε λαδολέμονο.

Αν τα φάμε με μακαρόνια μπορούμε να τα σερβίρουμε μέσα σε σάλτσα ντομάτας.

Καλή επιτυχία, καλή όρεξη.

Σημείωση: στη συνταγή αυτή μπορούμε να προσθέσουμε ό,τι λαχανικό και μυρωδικό μας αρέσει.

ΟΧΙ ΤΣΙΓΑΡΟ

Από uraniace @ Παρασκευή, 30 Οκτωβρίου 2009 7:31 πμ | Permalink | Σχόλια

Ασέξουαλ πανσέξουαλ μπαϊσέξουαλ

Των Κατερίνας Καραγιάννη (ψυχολόγος, msc Health Psychology, συνεργάτης Ελληνικού Σεξολογικού Ινστιτούτου) Ζήση Παπαθανασίου (επ. καθηγητής Γυναικολογίας, διευθυντής Ελληνικού Σεξολογικού Ινστιτούτου).

Η νέα πραγματικότητα δείχνει να οδηγεί τους ανθρώπους στην επιλογή ακραίων θέσεων στη σεξουαλική τους ζωή. Η πανσεξουαλικότητα'; από τη μια πλευρά και η 'ασεξουαλικότητα' από την άλλη. Ανάμεσα στην ετεροφυλοφιλία, την ομοφυλοφιλία και την αμφιφυλοφιλία φαίνεται να προστίθεται μια ακόμα τάση, αυτή της αφυλοφιλίας';.

Μέχρι πριν από μερικά χρόνια το σεξ ήταν παγιδευμένο σε ταμπού και προκαταλήψεις. Η άγνοια, ο φόβος, οι ενοχές εμπόδιζαν την αναζήτηση της σεξουαλικής έκφρασης και της ηδονής. Η σεξουαλική απελευθέρωση οδήγησε τον σύγχρονο άνθρωπο σε μια διαρκή αναζήτηση για την ανακάλυψη όλο και περισσότερων, διαφορετικών και μεγαλύτερων απολαύσεων. Παράλληλα, νέοι όροι μπήκαν στη καθημερινότητά μας για να κατατάξουν κοινωνικές και σεξουαλικές τάσεις και συμπεριφορές, που είναι απόρροια των αλλαγών της κοινωνίας.

Ο όρος bysexual'; - αμφιφυλόφιλος'; στην ελληνική επιστημονική ορολογία -υποδηλώνει άτομα τα οποία ελκύονται ερωτικά από άτομα του ίδιου αλλά και του αντίθετου φύλου. Η αντίληψη αυτή διχάζει τους σεξολόγους υπό τη έννοια ότι άλλοι μεν θεωρούν ότι πρόκειται για ιδιαίτερη κατηγορία ανάμεσα στους ετεροφυλόφιλους και τους ομοφυλόφιλους, οι περισσότεροι όμως υποστηρίζουν ότι οι αμφιφυλόφιλοι είναι ουσιαστικά ομοφυλόφιλοι με ενδιαφέρον για σεξουαλική επαφή με το αντίθετο φύλο κυρίως για κοινωνικούς λόγους.

Σχεδόν ταυτόσημη και πιο διευρυμένη έννοια φαίνεται να έχει ο όρος πανσέξουαλ', που μπορεί να μην έχει ενταχθεί στην επιστημονική ορολογία, χρησιμοποιείται όμως πολύ συχνά τα τελευταία χρόνια για να χαρακτηρίσει άτομα που είναι διατεθειμένα να εμπλακούν σε οποιαδήποτε σεξουαλική δραστηριότητα, χωρίς ιδιαίτερους κοινωνικούς φραγμούς.

Ο όρος μετροσέξουαλ';, αδόκιμος επιστημονικά, υποδηλώνει κατά μία δημοσιογραφική έννοια τον άντρα της σύγχρονης κοινωνίας που δανείζεται γυναικεία γνωρίσματα και συμπεριφορές, δεν έχει συγκεκριμένες σεξουαλικές προτιμήσεις αλλά ακολουθεί φανατικά τις επιταγές της μόδας, τόσο στην εμφάνισή του, όσο και στη σεξουαλική του ζωή.

';Ασέξουαλ'; - ασεξουαλικό χαρακτηρίζεται το άτομο που αποστασιοποιείται και απέχει από τη σεξουαλικότητα, ακινητοποιημένο και αδύνατο να αντιδράσει ή να ενταχθεί στο ερωτικό παιχνίδι με τους σύγχρονους κανόνες.

Τα μηνύματα

Τα ερωτικά μηνύματα στα οποία βρισκόμαστε εκτεθειμένοι καθημερινά οδηγούν στη σταδιακή απευαισθητοποίηση στους συνήθεις ερωτικούς ερεθισμούς, με αποτέλεσμα τη μείωση της σεξουαλικής διέγερσης και την αναζήτηση όλο και πιο έντονων ερεθισμάτων για την επίτευξη διέγερσης.

Το γεγονός ότι έχει χαθεί η απόλαυση της διεκδίκησης και της κατάκτησης αφού οι σεξουαλικές μας επιθυμίες πραγματοποιούνται εύκολα και γρήγορα πια, χωρίς κόπο και δυσκολίες, μας κάνει να θέλουμε να πάμε ένα βήμα πιο πέρα αναζητώντας μεγαλύτερες προκλήσεις και ικανοποιώντας ερωτικές επιθυμίες και φαντασιώσεις που είναι πιο δύσκολο να πραγματοποιήσουμε.

Τόσο το σεξ σε περίεργα μέρη όσο και το ομαδικό σεξ είναι μέσα στα πλαίσια εκπλήρωσης των φαντασιώσεών μας. Ο πειραματισμός προκαλεί ερωτική διέγερση, δίνει τη δυνατότητα για ανανέωση και βοηθάει να εμπλουτιστεί το ερωτικό παιχνίδι. Η ανθρώπινη φύση επιθυμεί και γοητεύεται από το απαγορευμένο καθώς και από κάθε τι που προκαλεί περιέργεια, που δίνει τη δυνατότητα για νέες εμπειρίες και δυνατότερες συγκινήσεις, που προσθέτει ποικιλία στη σεξουαλική ζωή.

Στη σημερινή κοινωνία τα όρια της υγιούς σεξουαλικής συμπεριφοράς αλλάζουν επηρεαζόμενα από κοινωνικές συμπεριφορές, αλλά και από ηθικούς και ιατρικούς κανόνες. Παράλληλα, το κοινωνικό πλαίσιο στη σεξουαλική ζωή και οι σταθερές αντιλήψεις τείνουν να εξαλειφθούν, γεγονός που δυσκολεύει την ανάπτυξη μιας ξεκάθαρης στάσης ζωής απέναντι στη σεξουαλικότητα.

Οι ιδιαίτερες προτιμήσεις στο σεξ δεν θεωρούνται απαγορευμένες ή κατακριτέες και τα πρότυπα που προβάλλονται συνήθως προωθούν οριακές σεξουαλικές συμπεριφορές. Η αμφιφυλοφιλία δείχνει να εξαπλώνεται και οι όροι bysexual';, metrosexual';, υπανσεξουαλ';, δημιουργήθηκαν για να αποδώσουν σύγχρονους ρόλους και προσανατολισμούς που δεν σχετίζονται με βιολογικούς ή γενετικούς παράγοντες.

Κοινωνικά πρότυπα

Τα κοινωνικά πρότυπα σε σχέση με το ρόλο του κάθε φύλου έχουν αλλάξει και τα όρια γίνονται ολοένα και πιο δυσδιάκριτα, με αποτέλεσμα να μην υπάρχουν πια ξεκάθαροι στόχοι για το τι ζητάμε από τον σύντροφό μας.

Ο ρόλος της γυναίκας δεν περιορίζεται πια σε αυτόν της μητέρας και συζύγου, αλλά οι γυναίκες κυνηγούν παράλληλα την καριέρα τους αναλαμβάνοντας δυναμικούς ρόλους και συμμετέχοντας ενεργά στην κοινωνική και οικονομική πραγματικότητα. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να γίνονται όλο και πιο ανεξάρτητες, γεγονός που οδηγεί τον άντρα σε θέση επαναπροσδιορισμού του ρόλου του.

Παράλληλα, η γυναίκα διεκδικεί πια τη σεξουαλική της ικανοποίηση με μαχητικότητα Ο άντρας αφού βλέπει τον παραδοσιακό ρόλο του κατακτητή - κουβαλητή να κλονίζεται και τις γυναίκες να εξελίσσονται και να πετυχαίνουν σε όλα τα επίπεδα προσπαθεί να βρει πεδίο συνύπαρξης.

Αυτό εξηγεί σε κάποιο βαθμό την τάση που θέλει τους άντρες σήμερα να προσεγγίζουν τη γυναικεία τους πλευρά σε ότι αφορά την εμφάνισή τους και γενικά τον τρόπο ζωής τους. Ανταγωνίζονται έτσι τις γυναίκες, όχι στην εξουσία, αλλά στην εμφάνιση και το στυλ και ο ναρκισσισμός αποτελεί γι αυτούς βασική στρατηγική επιβίωσης.

Φυσικά, αυτές οι αλλαγές ρόλων δεν αφήνουν ανεπηρέαστη τη σεξουαλική ζωή, αφού πολλοί είναι αυτοί που δεν μπορούν να προσδιορίσουν πια τη σεξουαλική τους ταυτότητα αλλά ούτε και να αποφασίσουν αν τους ελκύουν περισσότερο άντρες ή γυναίκες!

Ακάλυπτοι

Το σύγχρονο αυτό μοντέλο ερωτικής ζωής, φαίνεται πως αφήνει ακάλυπτους πολλούς ανθρώπους. Είναι αυξημένο το ποσοστό των ανθρώπων που είναι δυσαρεστημένοι από τη σεξουαλική τους ζωή και αρκετά μεγάλο το ποσοστό που έρχεται αντιμέτωπο με σεξουαλικές δυσλειτουργίες. Παράλληλα, η ερωτική επιθυμία φαίνεται πως όλο και μειώνεται τόσο στους άντρες όσο και στις γυναίκες και ο δρόμος προς την ασεξουαλικότητα αποκτά όλο και περισσότερους οπαδούς.

Η σεξουαλική αποχή μοιάζει να γίνεται, συνειδητή ή ασυνείδητη επιλογή αφού τα νέα πρότυπα σεξουαλικής συμπεριφοράς, έρχονται συχνά σε σύγκρουση με τα ήθη και τις αξίες ανθρώπων που έχουν μεγαλώσει με πιο συντηρητικές αρχές.

Η ασεξουαλικότητα αποτελεί γι αυτούς ένα τρόπο αντίστασης στην πανσεξουαλικότητα των καιρών μας. Παράλληλα, τα υψηλά κριτήρια για την επιλογή συντρόφου, που υπάρχουν στις μέρες μας, δημιουργούν ανασφάλεια, σε πολλούς ανθρώπους, ως προς τις επιδόσεις και τις ικανότητές τους, προκαλώντας τους αισθήματα ανεπάρκειας και κάνοντάς τους να βιώνουν τον φόβο της απόρριψης.

Ο αποπροσανατολισμός αυτός οδηγεί μια μερίδα ανθρώπων στο να αποστασιοποιούνται σεξουαλικά αφού τελικά γι αυτούς το σεξ χάνει την έννοια της απόλαυσης. Πολλοί όμως αντιμετωπίζουν τη σεξουαλική επαφή με φόβο για έναν ακόμη λόγο. Η εξάπλωση των σεξουαλικά μεταδιδόμενων νοσημάτων αλλά και του AIDS, τους κάνουν να νιώθουν πως με την ερωτική επαφή, θέτουν σε κίνδυνο την υγεία τους ή ακόμα και τη ζωή τους.

Η σεξουαλική αποχή αποτελεί γι αυτούς έναν τρόπο διασφάλισης της υγείας τους. Τέλος, ο επαγγελματικός ανταγωνισμός είναι ένας ακόμα παράγοντας που οδηγεί στη σεξουαλική αποχή.

Το έντονο επαγγελματικό άγχος και η συνεχής ενασχόληση με τη δουλειά έχουν σαν αποτέλεσμα να αφήνουν πολλοί νέοι άνθρωποι την προσωπική τους ζωή στο περιθώριο, αφού δεν υπάρχει ούτε χρόνος αλλά ούτε και διάθεση να επενδύσουν σε μια σχέση.

Αυτό που μπορούμε να συμπεράνουμε είναι πως τα ανθρώπινα ένστικτα καταπιέζονται αφόρητα και μόνο η προσωπική ενδοσκόπηση για την αναζήτηση των πραγματικών μας επιθυμιών αλλά και η συζήτηση με κάποιον ειδικό μπορούν να βγάλουν από το σεξουαλικό αδιέξοδο.

ΟΧΙ ΤΣΙΓΑΡΟ

Από uraniace @ Πέμπτη, 29 Οκτωβρίου 2009 6:15 μμ | Permalink | Σχόλια

Μαγειρέματα - Συνταγές

http://www.elais.gr/cooking/articles/2716

ΟΧΙ ΤΣΙΓΑΡΟ

Από uraniace @ Πέμπτη, 29 Οκτωβρίου 2009 3:11 μμ | Permalink | Σχόλια

Το μπρόκολο περιέχει

Το μπρόκολο περιέχει ουσίες που μπορούν να εξουδετερώνουν τα μικρόβια που προκαλούν έλκος στο στομάχι και τα οποία παράλληλα αυξάνουν δραματικά τον κίνδυνο εκδήλωσης καρκίνου στο στομάχι.

Το μπρόκολο είναι δυνατόν να προσφέρει ουσιαστικά στην πρόληψη και καταπολέμηση του έλκους και του καρκίνου του στομαχιού.

Οι μολύνσεις στο στομάχι με το ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού (H.Pylori) είναι πολύ συχνές. Σε μερικές αναπτυσσόμενες χώρες το ποσοστό προσβολής του πληθυσμού από το μικρόβιο αυτό ανέρχεται μέχρι το 90%.

Το ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού μολύνει τη βλεννογόνο του στομαχιού και μπορεί να επιβιώσει μέσα σε όξινο περιβάλλον. Εντοπίζεται έξω και μέσα από τα κύτταρα της βλεννογόνου.

Επειδή τα βακτηρίδια επιβιώνουν μέσα στα κύτταρα της βλεννογόνου του στομάχου αντιστέκονται στις αντιβιώσεις. Επιπρόσθετα γίνονται δεξαμενές μετάδοσης της μόλυνσης.

Το ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού θεωρείται ως η κυριότερη αιτία πρόκλησης έλκους του πεπτικού συστήματος και καρκίνου του στομαχιού.

Η καταπολέμηση του γίνεται με ένα συνδυασμό ισχυρών αντιβιοτικών. Δυστυχώς υπάρχει σε 20% των περιπτώσεων ανθεκτικότητα του μικροοργανισμού στα αντιβιοτικά.

Επίσης τα αντιβιοτικά αυτά είναι πολύ ακριβά και δυσεύρετα σε πολλές χώρες του κόσμου όπου υπάρχει μεγάλο ποσοστό προσβολής του πληθυσμού από το μικρόβιο.

Με τον τρόπο αυτό το πρόβλημα διαιωνίζεται, πλήττοντας σοβαρά τις αναπτυσσόμενες χώρες αλλά ταυτόχρονα μεταφέρεται και στον υπόλοιπο κόσμο με σοβαρές αλυσιδωτές συνέπειες.

Σε μια πρόσφατη έρευνα που έγινε από Αμερικανούς και Γάλλους ερευνητές, τεκμηριώθηκαν σε εργαστηριακό επίπεδο, τα ακόλουθα πολύ σημαντικά ευρήματα που αφορούν το μπρόκολο:
Το μπρόκολο περιέχει την ουσία σουλφοραφάνη, η οποία σκοτώνει το ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού

Η σουλφοραφάνη είναι ικανή ακόμη να σκοτώνει και τα βακτηρίδια τα οποία είναι ανθεκτικά στα αντιβιοτικά

Η σουλφοραφάνη θανατώνει τόσο τα βακτηρίδια που βρίσκονται έξω από τα κύτταρα όσο και αυτά που βρίσκονται μέσα στα κύτταρα

Η σουλφοραφάνη έχει αντικαρκινικές ιδιότητες και μπορεί να συμβάλλει στην πρόληψη εναντίον του καρκίνου

Οι ποσότητες της σουλφοραφάνης που περιέχονται μέσα στο μπρόκολο είναι αρκετές για να επιτευχθούν τα πιο πάνω ευεργετικά αποτελέσματα. Ορισμένες ποικιλίες μπρόκολων όπως και οι βλαστοί του φυτού είναι πλουσιότεροι σε σουλφοραφάνη.

Αναμφίβολα τα νέα αυτά στοιχεία είναι ελπιδοφόρα.

Το γεγονός ότι η διατροφή μπορεί να παίξει καθοριστικό ρόλο στην πρόληψη και καταπολέμηση ασθενειών όπως το έλκος του πεπτικού συστήματος και ο καρκίνος μπορεί να έχει τεράστιες προεκτάσεις στην υγεία των ανθρώπων παγκοσμίως.

Να σημειώσουμε ότι αναφέρονται και άλλα τρόφιμα που περιέχουν ουσίες ικανές να καταπολεμούν το βακτηρίδιο του πυλωρού όπως το μέλι, το σκόρδο και ορισμένα μπαχαρικά.

Εκείνο που είναι όμως τώρα απαραίτητο για να θεμελιωθούν τελεσίδικα τα συμπεράσματα αυτά, είναι να γίνουν κλινικές έρευνες που να αποδεικνύουν εμπράκτως σε ασθενείς, ότι το μπρόκολο εξουδετερώνει το ελικοβακτηρίδιο μέσα στο όξινο περιβάλλον του στομαχιού και ότι ταυτόχρονα μειώνει τη συχνότητα του έλκους και του καρκίνου του στομαχιού.

Συμπερασματικά θα τονίσουμε ότι οι εργαστηριακές βασικές έρευνες έχουν δώσει πολύτιμες πληροφορίες που μετά την αξιολόγησή τους σε κλινικό επίπεδο, είναι δυνατόν να θεμελιώσουν ένα τρόπο προστασίας και καταπολέμησης από ασθένειες με μεγάλη νοσηρότητα και θνησιμότητα

ΟΧΙ ΤΣΙΓΑΡΟ

Από uraniace @ Πέμπτη, 29 Οκτωβρίου 2009 10:01 πμ | Permalink | Σχόλια

Τρώμε πέντε κιλά συντηρητικά τον χρόνο

από το ΒΗΜΑ - ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ ΜΠΙΤΣΙΚΑ

Τρώμε πέντε κιλά συντηρητικά τον χρόνο

Μια εντυπωσιακή μελέτη που ολοκληρώθηκε τον Μάιο ερευνά τον αριθμό των προσθετικών της κατηγορίας Ε τα οποία περιέχονται σε τρόφιμα

Τι κρύβεται σε μπισκότα, κέικ, σοκολάτες, παγωτά, γαριδάκια και αναψυκτικά

Εκαστος εξ ημών καταναλώνει εν αγνοία του πέντε κιλά συντηρητικές ουσίες ετησίως μέσω των βιομηχανοποιημένων τροφίμων. Την ίδια στιγμή χημικές ουσίες που προστίθενται για να βελτιώσουν τη γεύση, την όψη, την υφή, την οσμή ή για να βοηθήσουν στην επί μακρότερο χρόνο συντήρηση των τροφίμων αποτελούν τα πιο αμφιλεγόμενα συστατικά τους ως προς τις επιπτώσεις στην υγεία.

Σήμερα «Το Βήμα» παρουσιάζει μια εντυπωσιακή μελέτη που ολοκληρώθηκε μόλις τον Μάιο του 2002 με τίτλο «Ερευνα του αριθμού των προσθετικών/συντηρητικών της κατηγορίας Ε που περιέχονται σε τρόφιμα των σουπερμάρκετ: μπισκότα-κέικ, σοκολάτες, παγωτά, γαριδάκια (και άλλα σνακς), αναψυκτικά. Αξιολόγηση των επιπτώσεων στην υγεία». Πραγματοποιήθηκε υπό την επίβλεψη της επίκουρης καθηγήτριας Μικροβιολογίας στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων κυρίας Χρυσάνθης Παπαδοπούλου από τριτοετείς φοιτητές της Ιατρικής Σχολής (κ. Δ. Γιώτης και κυρίες Κατερίνα Κοφινά, Ζωή Λιάμπα, Βασιλική Μούκα, Ελένη Μπόμπορη) στο πλαίσιο του μαθήματος Μικροβιολογίας και Υγιεινής των Τροφίμων. Πρόκειται να δημοσιευθεί σε ιατρικό περιοδικό και να ανακοινωθεί σε επιστημονικό συνέδριο.

Τα προϊόντα που εξετάστηκαν είναι ήδη πολύ δημοφιλή και μέσω διαφημιστικής εκστρατείας και εξαιτίας του σημερινού τρόπου ζωής κερδίζουν ολοένα και περισσότερο έδαφος στην καθημερινή διατροφή, κυρίως των νέων και των παιδιών. Κυκλοφορούν ευρέως στην ελληνική αγορά και είναι από γνωστές ελληνικές και ξένες εταιρείες. Η έρευνα έδειξε ότι κρύβουν ενδεχόμενους κινδύνους από τον μεγάλο αριθμό προσθετικών ουσιών Ε που περιέχουν, ορισμένες εκ των οποίων ενοχοποιούνται για βλάβες κυρίως σε παιδιά (υπερκινητικότητα, αλλεργίες, κεφαλαλγίες, ταχυσφυγμία, ναυτία, έλκη εντέρου) ή συνδέονται ακόμη και με καρκινογένεση. Για την αξιολόγηση των επιπτώσεων στην υγεία από τα συστατικά που περιέχουν αυτά τα τρόφιμα ελήφθησαν υπόψη πρόσφατα επιστημονικά δεδομένα και εξελίξεις στον χώρο των τροφίμων.

Η έρευνα έγινε σε προϊόντα τα οποία ο καταναλωτής προμηθεύεται από τα σουπερμάρκετ. Τα στοιχεία της έρευνας δεν είναι καθόλου αισιόδοξα για το τι τελικά τρώμε καθώς οι επιπτώσεις στην υγεία εξαιτίας ουσιών που περιέχονται σε ορισμένα βιομηχανοποιημένα τρόφιμα είναι αρκετές

Στο ρεπορτάζ που ακολουθεί θεωρήσαμε σκόπιμο να μην αναφερθούν τα ονόματα των εταιρειών αφού αυτές χρησιμοποιούν νόμιμα συστατικά της ελληνικής και της διεθνούς νομοθεσίας που αναφέρονται στον Κώδικα Τροφίμων και Ποτών. Αλλωστε στόχος της έρευνας, όπως τονίζει στο «Βήμα» η κυρία Παπαδοπούλου, είναι «να ευαισθητοποιηθεί το κοινό ώστε να μη γίνεται ασυλλόγιστα η κατανάλωση βιομηχανοποιημένων τροφίμων με Ε, ιδιαιτέρως από παιδιά, αφού οι επιπτώσεις στην υγεία μπορεί να είναι μακροπρόθεσμες, πόσο μάλλον όταν τα προϊόντα αυτά καταναλώνονται παιδιόθεν και μακροχρονίως». Επίσης είναι μια πρόκληση για τις βιομηχανίες τροφίμων να λαμβάνουν υπόψη τους τις μελέτες για τους κινδύνους των διαφόρων Ε αφού συνεχώς νέα επιστημονικά δεδομένα έρχονται στο φως. «Οταν κάποιες ουσίες ενοχοποιούνται, μια ευαισθητοποιημένη βιομηχανία θα πρέπει να μην περιμένει να αλλάξει η νομοθεσία αλλά να σταματά να τις χρησιμοποιεί» επισημαίνει η κυρία Παπαδοπούλου.

Οσον αφορά τα μπισκότα και τα κέικ, στην ελληνική αγορά μεγάλη ποικιλία προϊόντων καλύπτεται από εγχώριες εταιρείες οι οποίες δεν χρησιμοποιούν σε μεγάλο βαθμό τα θεωρούμενα ως επικίνδυνα Ε - όπως Ε430 στεατικό πολυοξυαιθυλένιο, Ε 440Α πηκτίνη, Ε 503 (όξινο) ανθρακικό νάτριο - που πρέπει να αποφεύγονται, σύμφωνα με τους συντάκτες της μελέτης. Αντιθέτως, οι ξένες εταιρείες χρησιμοποιούν κατά κόρον τα πιο επικίνδυνα Ε, όπως Ε270 γαλακτικό οξύ, Ε440 πηκτίνη, Ε211 βενζοϊκό νάτριο και Ε320 βουτυροϋδροξυανισόλη.

Το κιτρικό οξύ Ε330 περιέχεται σε ορισμένα ξένα και ελληνικά προϊόντα μπισκότων και σε καραμέλες. Ως τώρα εθεωρείτο μια ουσία τελείως ακίνδυνη για τη δημόσια υγεία, η οποία χρησιμοποιείτο αφειδώς από τις εταιρείες-παραγωγούς με την έγκριση του Παγκοσμίου Οργανισμού Υγείας. «Σε πρόσφατες επιστημονικές έρευνες όμως βρέθηκε ότι σχετίζεται με καρκινογένεση και γι'; αυτό έχει απαγορευθεί η κατανάλωσή του από τα υπουργεία Υγείας ορισμένων χωρών (ΗΠΑ, Γαλλία, Ρωσία και Αγγλία)» επισημαίνεται στη μελέτη.

Επιπλέον τα κρουασάν, τα οποία είναι πολύ αγαπητά στα παιδιά, είναι ιδιαίτερα επιβαρημένα. Σε κρουασάν κατεγράφησαν τα θεωρούμενα ως επικίνδυνα προσθετικά Ε202 σορβικό κάλιο, Ε282 προπιονικό ασβέστιο, Ε471 μονο- και διγλυκερίδια λιπαρών οξέων και Ε472Β γαλακτικοί εστέρες. Ετοιμα κέικ, που είναι κυρίως εισαγόμενα, περιέχουν Ε που συνδέονται με καρκινογένεση - π.χ., περιέχουν Ε262 οξικό νάτριο και Ε503 (όξινο) ανθρακικό νάτριο. Ακόμη οι έτοιμες τούρτες και τα κέικ περιέχουν σημαντικό αριθμό Ε ουσιών, εκ των οποίων τέσσερις συνδέονται με καρκινογένεση: Ε150, Ε407, Ε420 και Ε132. Σύμφωνα με την έρευνα, προτείνεται ο περιορισμός της κατανάλωσης τέτοιων βιομηχανοποιημένων τροφίμων αφού η χρήση ορισμένων Ε σε αυτά μπορεί να προκαλέσει πληθώρα παρενεργειών, που κυμαίνονται από ναυτία ως οξεία κρίση άσθματος, αναφυλακτικές αντιδράσεις, αιματολογικές διαταραχές και ενδομήτριο θάνατο, με την έντασή τους να μεγιστοποιείται στα παιδιά, στις εγκύους και στα ευαίσθητα άτομα.

Από τη διερεύνηση σχετικά με τα προσθετικά τροφίμων Ε τα οποία περιέχονται στις σοκολάτες διαπιστώθηκε ότι όλες οι εταιρείες αποφεύγουν συστηματικά να αναφέρουν τα Ε που περιέχονται σε αυτές χρησιμοποιώντας τους γενικούς και αόριστους όρους «χρώματα» και «αρώματα». Πάντως η έρευνα κατέληξε στα εξής συμπεράσματα:

* Οι περισσότερες σοκολάτες που περιέχουν κάποιο σιρόπι ή καραμέλα είναι περισσότερο επιβαρημένες από τις αντίστοιχες απλές σοκολάτες. Π.χ., σοκολάτες με πορτοκάλι ή κεράσι ή καραμέλα, γκοφρέτες με καραμελόχρωμα κτλ. βρέθηκε ότι περιέχουν ουσίες που ενοχοποιούνται για βλαπτικές δράσεις στον ανθρώπινο οργανισμό. Οπως η κοχενίλη Ε120 που έχει απαγορευθεί στις ΗΠΑ, το Ε503 που θεωρείται ερεθιστική ουσία για τους βλεννογόνους και μπορεί να προκαλέσει απώλεια ασβεστίου και μαγνησίου, η σορβιτόλη Ε420, η καραγένη Ε407 που πρόσφατα έχει συσχετισθεί με καρκινογένεση, το καραμελόχρωμα Ε150 (μείωση των λευκών αιμοσφαιρίων, καταστροφή της βιταμίνης Β6, πιθανές βλάβες στα γονίδια, επιβράδυνση της ανάπτυξης, υπερπλασία εντέρου και νεφρών) κ.ά.

* Στην πλειονότητά τους οι σοκολάτες-γκοφρέτες που ερευνήθηκαν είναι αρκετά ασφαλείς για κατανάλωση, τουλάχιστον όσον αφορά την πιθανότητα καρκινογένεσης ή την εμφάνιση άλλων σημαντικών βραχυπρόθεσμων ή μακροπρόθεσμων οργανικών βλαβών, στις οποίες όμως δεν συμπεριλαμβάνονται η υπερχοληστεριναιμία, ο διαβήτης, η υπέρταση και άλλες διαταραχές που σχετίζονται με τα λιπαρά και τη ζάχαρη που περιέχονται σε αυτές.

Τα παγωτά σε γενικές γραμμές είναι προϊόντα στα οποία χρησιμοποιούνται προσθετικά δύο κυρίως ομάδων: γαλακτωματοποιητές - σταθεροποιητές και χρωστικές ουσίες. Μόνο σε πιο μεμονωμένες περιπτώσεις χρησιμοποιούνται διογκωτικές ύλες (όπου υπάρχει μπισκότο) και γλυκαντικές ύλες (κυρίως στα προϊόντα διαίτης). Οι περισσότεροι γαλακτωματοποιητές - σταθεροποιητές είναι σχετικά αβλαβείς ουσίες. Εξαίρεση αποτελεί η Ε466, η οποία σχετίζεται με καρκινογενέσεις. Οσον αφορά τις χρωστικές, τις διογκωτικές και τις γλυκαντικές ύλες, εκφράζονται περισσότερες ανησυχίες και περιορισμοί για τη χρήση τους. Ολες οι προσθετικές ουσίες χρησιμοποιούνται νομίμως. Επιφυλάξεις εκφράζονται για τις καραγενάνες και διερευνάται το κατά πόσο δεν μεταπίπτουν σε υποβαθμισμένα καρκινογόνα παράγωγα στο σώμα (η σύνθεσή τους στο εργαστήριο έχει απαγορευθεί).

Τα περισσότερα παγωτά χαρακτηρίζονται από τις εταιρείες τους «παγωτά ειδικού τύπου». Στα χαρακτηριζόμενα «παγωτά γλυκίσματα», στα προϊόντα που δεν έχουν τη χαρακτηριστική μορφή και υφή παγωτού, όπως και στα παγωτά διαίτης, έχουν βρεθεί τα πιο ύποπτα προσθετικά.

Τα γαριδάκια και τα συναφή σνακς, τα οποία είναι ιδιαίτερα δημοφιλή στα μικρά παιδιά, «κάθε άλλο παρά αθώα και ακίνδυνα θα μπορούσαν να χαρακτηρισθούν», όπως σημειώνεται στην έρευνα. Και αυτό γιατί περιέχουν έναν μεγάλο αριθμό προσθετικών ουσιών Ε, «ορισμένες εκ των οποίων θεωρούνται άκρως επικίνδυνες για την υγεία». Μάλιστα τα γαριδάκια-πατατάκια (chips) με διάφορες γεύσεις περιέχουν κάποιες Ε των οποίων η χρήση έχει απαγορευθεί σε ορισμένες χώρες, όπως Ε612, Ε627, Ε631 και Ε635. Οι ουσίες αυτές και ειδικότερα η Ε612 (MSG), που χρησιμοποιούνται ως ενισχυτικές της γεύσης, μπορεί να προκαλέσουν από εξανθήματα ως και σοβαρές βλάβες του νευρικού συστήματος. Επίσης οι χρωστικές Ε150Α, E150C, Ε160Β και E160C που περιέχονται κυρίως σε δύο συσκευασίες τσιπς και σνακς από όσες ελέγχθησαν είναι υπεύθυνες για βλάβες που αφορούν ακόμη και το ανθρώπινο γονιδίωμα.

Ετσι στη μελέτη σημειώνεται ότι «περισσότερο επικίνδυνες είναι οι σύνθετες και όχι οι "φυσικές" γεύσεις αφού οι προσθετικές ουσίες που χρησιμοποιούνται για την προσθήκη γεύσης είναι επικίνδυνες για την υγεία των καταναλωτών».

Στα αναψυκτικά χρησιμοποιούνται κυρίως δύο συντηρητικά: το σορβικό κάλιο και το βενζοϊκό νάτριο. «Το πρώτο είναι σχετικά ακίνδυνο ενώ το δεύτερο ευθύνεται για νευροτοξικές βλάβες και επομένως θα πρέπει να αποφεύγεται η χρήση των αναψυκτικών στα οποία περιέχεται» επισημαίνεται στην έρευνα. Επίσης τα αναψυκτικά με διάφορες γεύσεις, π.χ. μανταρίνι, καθώς και τα ισοτονικά ποτά περιέχουν διάφορες ουσίες Ε, όπως Ε412 και Ε544, που χρησιμοποιούνται ως σταθεροποιητές, και Ε150Α και Ε160Α, που χρησιμοποιούνται ως χρωστικές, που έχουν χαρακτηρισθεί επιβλαβείς για την υγεία. Ετσι τα ισοτονικά ποτά που υπόσχονται ότι δίνουν ευεξία στον οργανισμό είναι πολύ ύποπτα αφού περιέχουν διεγερτικές ουσίες όπως η ταυρίνη και η καφεΐνη οι οποίες σχετίζονται με διαταραχές της ομαλής λειτουργίας του οργανισμού. Παράλληλα ιδιαίτερα ανησυχητικό είναι το γεγονός ότι τα αναψυκτικά τύπου Light περιέχουν γλυκαντικές ουσίες, όπως Ε950, Ε951 και Ε952, που έχουν συσχετισθεί με καρκινογενέσεις και γι'; αυτόν τον λόγο έχει απαγορευθεί η χρήση τους στις ΗΠΑ και στην Αγγλία.

Επίσης στα αναψυκτικά εταιρειών που κυριαρχούν στην ελληνική αγορά περιέχονται προσθετικές ουσίες Ε (με διαφοροποιήσεις ακόμη και στα προϊόντα της ίδιας εταιρείας) που περιέχουν ως μέσο οξίνισης το φωσφορικό οξύ, που είναι σχετικά ακίνδυνο, το κιτρικό οξύ (Ε330) και το μηλικό οξύ (Ε296), το οποίο έχει βρεθεί ότι προκαλεί βλάβες στην υγεία των μικρών παιδιών.

Πάντως οι χυμοί είναι καλά «προστατευμένοι» από τις ίδιες τις εταιρείες-παραγωγούς, μια και η χρήση συντηρητικών έχει περιοριστεί στο ελάχιστο - σε έναν πολύ μικρό αριθμό χυμών -, ενώ η νέα γενιά χυμών είναι απαλλαγμένη από συντηρητικά, όπως διακηρύσσουν οι ίδιες οι εταιρείες.

Πάντως κάτι που προβλημάτισε κατά την έρευνα είναι ότι τόσο στα αναψυκτικά όσο και στους χυμούς οι αρωματικές ουσίες δεν αναγράφονταν ονομαστικά στις συσκευασίες ενώ οι γλυκαντικές ουσίες αναγράφονταν σε ορισμένα μόνο προϊόντα.

Οι επιπτώσεις των ουσιών στην υγεία
Παρουσιάζονται ορισμένες ουσίες οι οποίες περιέχονται σε τρόφιμα (μπισκότα, καραμέλες, κέικ, σοκολάτες, κρουασάν, γαριδάκια, τσιπς και άλλα σνακς, παγωτά, αναψυκτικά) της ελληνικής αγοράς και κατεγράφησαν από την ομάδα των μελετητών σε συσχέτιση με τις επιπτώσεις τους στην υγεία.

Ε102 (ταρτραζίνη) Ασθμα, ερύθημα, υπερκινητικότητα. Πιθανή σύνδεση με καρκινογένεση στα πειραματόζωα. Η HACSG (Hyperactive Children';s Support Group) συνιστά να αποφεύγεται. Συγχυτικές καταστάσεις, αϋπνίες σε παιδιά, επέμβαση στα πεπτικά ένζυμα. Απαγορεύεται σε Νορβηγία και Φινλανδία. Περιορισμένη χρήση σε Σουηδία και Γερμανία.

Ε120 (κοχενίλη) Δυσανεξία στα τρόφιμα. Η HACSG συνιστά να αποφεύγεται ιδιαίτερα από άτομα υπερκινητικά, ασθματικά και από όσους πάσχουν από ρινίτιδα, κνίδωση ή έχουν ευαισθησία στην ασπιρίνη. Εχει απαγορευθεί στις ΗΠΑ.

Ε124 (ερυθρό κοχενίλης Α) Καρκινογένεση σε ζώα, άσχημες αντιδράσεις από ασθματικούς και αλλεργικούς στην ασπιρίνη. Ερύθημα, υπερκινητικότητα. Απαγορεύεται σε Καναδά, ΗΠΑ και Νορβηγία. Περιορισμένη χρήση στη Σουηδία.

Ε122 (αζορουμπίνη), Ε132 (καρμίνη), Ε133 (λαμπρό κυανούν - FCF) Ασθμα, ερύθημα, υπερκινητικότητα. Πιθανή σύνδεση με καρκινογένεση στα πειραματόζωα.

Ε150 (καραμελόχρωμα) Μείωση των λευκών αιμοσφαιρίων. Καταστροφή της VitB6. Πιθανές βλάβες στα γονίδια. Υπερπλασία εντέρου και νεφρών. Η HACSG συνιστά να αποφεύγεται.

Ε160 (ανάτο ή μπιξίνη/νορμπιξίνη) Στον οργανισμό μετατρέπεται σε βιταμίνη Α. Να αποφεύγεται γιατί προκαλεί υπερκινητικότητα, ερύθημα, κνίδωση, διάχυτο αγγειονευρωτικό οίδημα και σχετίζεται με την πρόκληση άσθματος.

Ε211 (βενζοϊκό νάτριο) Ασθμα, ερύθημα, υπερκινητικότητα. Υποπτο για νευροτοξικότητα.

Ε212 (βενζοϊκό κάλιο) Ασθμα, ερύθημα, υπερκινητικότητα, νευρολογικές διαταραχές.

Ε262 (οξικό νάτριο) Συσχέτιση με καρκινογένεση.

Ε296 (μηλικό οξύ) Πρέπει να αποφεύγεται η κατανάλωσή του από βρέφη και μικρά παιδιά.

Ε320 (βουτυροϋδροξυανισόλη) Υπερκινητικότητα, ερύθημα, δυσανεξία, όγκοι στα πειραματόζωα, επίδραση στα οιστρογόνα. Απαγορεύεται στη διατροφή των νηπίων. Απαγορευμένο στην Ιαπωνία.

Ε407 (καραγενάνη) Ελκη εντερικού σωλήνα. Βλάβες εμβρύου στα πειραματόζωα. Σχετικά ασφαλής σε μικρές ποσότητες. Πρόσφατα συσχετίστηκε με καρκινογένεση.

Ε430 (στεατικό πολυοξυαιθυλένιο) Πιθανή επαγωγή καρκίνου. Πρέπει να αποφεύγεται.

Ε503 (όξινο ανθρακικό αμμώνιο) Ερεθιστικό για τους βλεννογόνους, πιθανή απώλεια ασβεστίου και μαγνησίου.

Ε541 (όξινο φωσφορικό νάτριο) Πρέπει να αποφεύγεται. Απαγορεύεται στην Αυστραλία. Κίνδυνος για βρέφη, ηλικιωμένους και ανθρώπους με προβλήματα στους νεφρούς ή στην καρδιά. Πιθανή σύνδεση με οστεοπόρωση και με νόσο Αλτσχάιμερ.

Ε414 (αραβικό κόμμι) Πιθανό αλλεργιογόνο - μπορεί να προκαλέσει άσθμα και ερεθισμό του δέρματος. Καταπραΰνει ερεθισμούς των βλεννογόνων.

Ε420 (σορβιτόλη και σιρόπι σορβιτόλης) Καθαρτικές δράσεις, πιθανές γαστρικές διαταραχές. Οχι σε τροφές νηπίων και παιδιών. Δεν συνιστάται σε διαβητικούς.

Ε422 (γλυκερόλη) Σε μεγάλες ποσότητες προκαλεί κεφαλαλγία, δίψα, ναυτία και υψηλά επίπεδα σακχάρου στο αίμα. Προστατεύει από βλάβες στο DNA που επάγονται από ραδιενέργεια και UV.

Ε440 (πηκτίνη) Μεγάλες ποσότητες μπορούν να προκαλέσουν προσωρινό μετεωρισμό ή δυσπεψία.

Ε466 (καρβοξυμεθυλικό κυτταρινικό νάτριο) Το Εθνικό Ινστιτούτο της Αμερικής για τον καρκίνο δηλώνει ότι πρέπει να απαγορευθεί ως προσθετικό τροφίμων.

Ε950 (ακετοσουλφαμικό κάλιο) Εχει συσχετισθεί με καρκινογένεση σε ανθρώπους και πειραματόζωα και με βλάβες του νευρικού συστήματος. Απαγορεύεται η χρήση του στις ΗΠΑ και στη Βρετανία.

Ε951 (ασπαρτάμη) Εχει συσχετισθεί με καρκινογένεση σε ανθρώπους και πειραματόζωα και με βλάβες του νευρικού συστήματος. Επίσης άτομα αλλεργικά σε αυτήν εμφανίζουν πονοκέφαλο και βλάβες στον εγκέφαλο. Απαγορεύεται η χρήση του στις ΗΠΑ και στη Βρετανία.

Ε110 (κιτρινοπορτοκαλί S) Ασθμα, ερύθημα, υπερκινητικότητα, κνίδωση, ρινίτιδα, ρινική συμφόρηση, αλλεργίες, υπερευαισθησία, όγκοι νεφρού, χρωμοσωμικές ανωμαλίες, υπογάστριος πόνος, ναυτία και εμετός, δυσπεψία, αυξημένες περιπτώσεις όγκων σε ζώα. Απαγορευμένο στη Νορβηγία.

E150C (εναμμώνιο καραμελόχρωμα) Μείωση των λευκών αιμοσφαιρίων, καταστροφή της Vit Β6, πιθανές βλάβες στα γονίδια, επιβράδυνση της ανάπτυξης, υπερπλασία του εντέρου και των νεφρών. Η HACSG (Hyperactive Children';s Support Group) συνιστά να αποφεύγεται καθώς μπορεί να προκαλέσει υπερκινητικότητα.

E160C (εκχύλισμα πάπρικας) Να αποφεύγεται. Εχει απαγορευθεί σε ορισμένες χώρες.

Ε300 (ασκορβικό οξύ) Σε μεγάλες δόσεις προκαλεί διάβρωση των δοντιών, εμετούς, διάρροιες, ναυτία, πέτρες στα νεφρά (αν η ημερήσια δόση ξεπερνά τα 10 gr).

Ε612 (γλουταμινικό μονονάτριο - MSG) Πάρα πολύ τοξικό. Μπορεί να καταστρέψει το νευρικό σύστημα με αποτέλεσμα ασθένειες όπως Χάντινγκτον, Αλτσχάιμερ και Πάρκινσον. Υψηλός κίνδυνος για εγκύους, παιδιά, ηλικιωμένους, ασθματικούς, υπογλυκαιμικούς και καρδιοπαθείς.

Ε627 (γουανυλικό δινάτριο) και Ε631 (ινοσινικό δινάτριο) Ποδάγρα. Δεν επιτρέπεται σε φαγητά για νεογνά και μικρά παιδιά.

Ε211 (βενζοϊκό νάτριο) Ασθμα, ερύθημα, υπερκινητικότητα. Υποπτο για νευροτοξικές βλάβες.

Ε375 (νιασίνη VitB3) Ημερήσια δόση μεγαλύτερη του 1 mg προκαλεί ηπατική βλάβη, διαβήτη, γαστρίτιδα, βλάβη στους οφθαλμούς και αυξάνει τα επίπεδα του ουρικού οξέος στο αίμα.

Ε950 (ακετοσουλφαμικό κάλιο) Εχει συσχετισθεί με καρκινογένεση σε ανθρώπους και πειραματόζωα και με βλάβες του νευρικού συστήματος. Απαγορεύεται η χρήση του στις ΗΠΑ και στη Βρετανία.

Ε952 (κυκλαμικό οξύ) Εχει συσχετισθεί με καρκινογένεση σε ανθρώπους και πειραματόζωα και με βλάβες του νευρικού συστήματος. Συσχετίζεται επίσης με ημικρανίες και καρκινογόνες βλάβες στους όρχεις ποντικών και στα έμβρυά τους. Απαγορεύεται η χρήση του στις ΗΠΑ και στη Βρετανία.

Καφεΐνη Τοξική σε υψηλές δόσεις. Σχετίζεται με υπέρταση, εμετούς, ημικρανίες, διάρροιες, αϋπνίες, τρέμουλο χεριών, συχνοουρία, αλλά βοηθάει στην παροχή ασβεστίου στον οργανισμό.

Υδροχλωρική κινίνη Ημικρανίες, ναυτία, εμβοές των ώτων, θολωμένη όραση. Το FDA (Food and Drug Administration) συνιστά περιορισμό των δόσεων.

Ταυρίνη Διάρροιες και πεπτικά έλκη λόγω υπερβολικής κατανάλωσης. Οι διαβητικοί και οι υπογλυκαιμικοί ασθενείς θα πρέπει να τη χρησιμοποιούν κάτω από ιατρική επιτήρηση καθώς έχει βρεθεί ότι περιορίζει τη δραστικότητα της ινσουλίνης.

ΟΙ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ
Παρουσιάζονται οι κωδικοί αριθμοί Ε για κάθε κατηγορία προσθετικών/συντηρητικών ουσιών

Χρωστικές ουσίες Ε100-180

Συντηρητικές ουσίες Ε200-297

Αντιοξειδωτικές ουσίες Ε300-321

Ομοιογενοποιητές, σταθεροποιητές, πηκτικές ουσίες Ε322-495

Βοηθητικές ουσίες επεξεργασίας Ε500-585

Ουσίες ενισχυτικές της γεύσης Ε620-640

Παράγοντες που βελτιώνουν την εξωτερική όψη (glazing agents) Ε900-948

Αέρια συσκευασίας Ε941-948

Γλυκαντικές ουσίες Ε 950-967

Διάφορες άλλες προσθετικές ουσίες Ε999-1518

ΟΧΙ ΤΣΙΓΑΡΟ

Από uraniace @ Τετάρτη, 28 Οκτωβρίου 2009 4:03 μμ | Permalink | Σχόλια

ΟΙ ΠΙΟ ΣΥΝΗΘΙΣΜΕΝΕΣ ΑΣΘΕΝΕΙΕΣ ΜΕ ΤΙΣ ΤΡΟΦΕΣ

ΟΙ ΠΙΟ ΣΥΝΗΘΙΣΜΕΝΕΣ ΑΣΘΕΝΕΙΕΣ
ΜΕ ΤΙΣ ΤΡΟΦΕΣ ΠΟΥ ΕΝΔΕΙΚΝΥΝΤΑΙ
ΚΑΙ ΠΡΟΤΕΙΝΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΑΥΤΕΣ

Άγχος: βερίκοκο, βρώμη, παντζάρι, λάχανο, μαρούλι,
μαντζουράνα, ρίγανη, ροδάκινο, μαϊντανός, σόγια.

Αεροφαγία: φρέσκο γλυκάνισο, μάραθο (φινόκιο), λεμόνι,
μαντζουράνα, μέντα, ρίγανη.

Αιμορραγία: πορτοκάλι, καρότο, λεμόνι, πρόπολη.

Αιμορροΐδες: παντζάρι, κάστανο, λάχανο, χαιρέφυλλο,
κρεμμύδι, πεπόνι, πατάτα, πράσο, φασκόμηλο, ταραξάκο, γιαούρτι.

Ακμή: καρότο, λάχανο, μαρούλι, μαγιά μπίρας, τομάτα, γογγύλι, ταραξάκο, γιαούρτι.

Αμυγδαλίτιδα: σκόρδο, λάχανο, καρότο, κρεμμύδι, σύκο, λεμόνι, μέλι, πρόπολη, γογγύλι, δεντρολίβανο, φασκόμηλο, σέλινο, θυμάρι, γιαούρτι.

Αναιμία: σκόρδο, βερίκοκο, πορτοκάλι, παντζάρι, καρότο, κάστανο, λάχανο, ραδίκι, νεροκάρδαμο, φύτρα, σιτάρι, μαγιά μπίρας, λεμόνι, μήλο, καρύδι, ελιά, πρόπολη, πράσο, μαϊντανός, δαμάσκηνο, σπανάκι, ταραξάκο, σταφύλι.

Ανορεξία: σκόρδο, βερίκοκο, πορτοκάλι, ραδίκι, νεροκάρδαμο, μάραθο (φινόκιο), κέδρος, λεμόνι, μοσχοκάρυδο, ρίγανη, βασιλικός πολτός, πρόπολη, γκρέιπ φρουτ, μαϊντανός, μαυροράπανο, φασκόμηλο, σέλινο.

Απασβέστωση: (βλέπε Αφαλάτωση).

Αρθρίτιδα και Αρθροπάθεια: σκόρδο, σπαράγγι, αγκινάρα, λάχανο, αγγούρι, ραδίκι, κρεμμύδι, κεράσι, φράουλα, λεμόνι, μήλο, τομάτα, γκρέιπ φρουτ, πράσο, μαυροράπανο, ραπάνι, σταφύλι.

Αρτηριακή υπέρταση: σκόρδο, φράουλα, λεμόνι, μαντζουράνα, μήλο, ελιά, ρύζι, σίκαλη, σόγια, σταφύλι.

Αρτηριοσκλήρυνση: σκόρδο, αγκινάρα, καρότο, λάχανο, κρεμμύδι, κεράσι, φράουλα, σιτάρι, μαγιά μπίρας, μήλο, καρύδι, τομάτα, πράσο, δαμάσκηνο, σίκαλη, σόγια.

Αρτηριακή υπόταση: βρώμη, κριθάρι, βασιλικός πολτός, πρόπολη, δενδρολίβανο, φασκόμηλο, θυμάρι.

Αφαλάτωση (έλλειψη μεταλλικών αλάτων): πορτοκάλι, σπαράγγι, παντζάρι, καρότο, λάχανο, κεράσι, φράουλα, σιτάρι, φύτρα, μαγιά μπίρας, λεμόνι, αμύγδαλο, μήλο, κριθάρι, πρόπολη, μαυροράπανο, σέλινο, σταφύλι, γιαούρτι.

Αϋπνία: βερίκοκο, βρώμη, βασιλικός, λάχανο, μαρούλι, μαντζουράνα, μήλο, ρίγανη, ροδάκινο, κολοκύθα

Βήχας: σκόρδο, φρέσκο γλυκάνισο, βασιλικός, καρότο, λάχανο, κρεμμύδι, σύκο, μαρούλι, αμύγδαλο, μέλι, ρίγανη, κουκουνάρι, πρόπολη, μαυροράπανο, γογγύλι, φασκόμηλο, σέλινο, θυμάρι.

Βρογχίτιδα: σκόρδο, καρότο, λάχανο, χαιρέφυλλο, κρεμμύδι, νεροκάρδαμο, σύκο, φύτρα, μαρούλι, μήλο, μέντα, μέλι, ρίγανη, κριθάρι, κουκουνάρι, μαυροράπανο, δεντρολίβανο, φασκόμηλο, θρούμπι, θυμάρι.

Γαστρίτιδα: καρότο, λάχανο, μάραθο (φινόκιο), σύκο, μαρούλι, λεμόνι, πιπεριά, μέλι, πατάτα, φασκόμηλο, γιαούρτι, κολοκύθι.

Γήρας: σκόρδο, βερίκοκο, πορτοκάλι, καρότο, κάστανο, λάχανο, κεράσι, κρεμμύδι, σύκο, φύτρα, λεμόνι, μήλο, φουντούκι, βασιλικός πολτός, πρόπολη, γκρέιπ φρουτ, σίκαλη, σόγια, γιαούρτι.

Γρίπη: σκόρδο, πορτοκάλι, κανέλλα, λάχανο, κρεμμύδι, φύτρα, λεμόνι, μέντα, μέλι, κουκουνάρι, δεντρολίβανο, φασκόμηλο, θυμάρι, γιαούρτι.

Δερματίτιδα: πορτοκάλι, σπαράγγι, καρότο, λάχανο, χαιρέφυλλο, αγγούρι, νεροκάρδαμο, φράουλα, μαγιά μπίρας, λεμόνι, αμύγδαλο, καρύδι, ελιά, πρόπολη, μαυροραπανο, ρύζι, φασκόμηλο, ταραξάκο, σταφύλι, γιαούρτι.

Διαβήτης: σπαράγγι, βρώμη, αγκινάρα, λάχανο, ρεβίθι, ραδίκι, νεροκάρδαμο, φασόλι, κέδρος, μαγιά μπίρας, μήλο, φουντούκι, ελιά, ρύζι, φασκόμηλο.

Διάρροια: σκόρδο, βερίκοκο, κανέλλα, καρότο, κάστανο, λάχανο, γαρύφαλλο, μαγιά μπίρας, λεμόνι, μήλο, μέντα, μοσχοκάρυδο, πρόπολη, ρύζι, δεντρολίβανο, φασκόμηλο, θρούμπι, γιαούρτι.

Δυσκοιλιότητα: βερίκοκο, πορτοκάλι, καρότο, λάχανο, χαιρέφυλλο, ραδίκι, κεράσι, κρεμμύδι, σύκο, φράουλα, σιτάρι, μαρούλι, μαγιά μπίρας, αμύγδαλο, μήλο, μελιτζάνα, πεπόνι, ελιά, πατάτα, ροδάκινο, πρόπολη, τομάτα, πράσο, δαμάσκηνο, ρύζι, σίκαλη, ταραξάκο, σταφύλι, γιαούρτι, κολοκύθα, κολοκυθάκι.

Δυσμηνόρροια: φρέσκο γλυκάνισο, λάχανο, μαρούλι, μέντα, μαϊντανός, δεντρολίβανο, φασκόμηλο.

Δυσπεψία: σκόρδο, δάφνη, φρέσκο γλυκάνισο, βασιλικός, κανέλλα, γαρύφαλλο, ραδίκι, κρεμμύδι, μάραθο (φινόκιο), κέδρος, μαγιά μπίρας, λεμόνι, μελιτζάνα, μέντα, μοσχοκάρυδο, κόκκινη πιπεριά, γκρέιπ φρουτ, μαϊντανός, μαυροράπανο, δεντρολίβανο, φασκόμηλο, θρούμπι, σέλινο, ταραξάκο, θυμάρι, γιαούρτι, κολοκύθα.

' Έκζεμα: (βλέπε Δερματίτιδα).

' Έλκος στομάχου και δωδεκαδάκτυλου: καρότο, λάχανο, λεμόνι, μήλο, πατάτα, μυζήθρα, φασκόμηλο, γιαούρτι.

Εμετός: γλυκάνισο, μάραθο, μελισσόχορτο, μέντα.

Εντερικά παράσιτα: σκόρδο, κανέλλα, καρότο, λάχανο, ρεβίθι, γαρύφαλλο, κρεμμύδι, νεροκάρδαμο, μάραθο (φινόκιο), λεμόνι, μήλο, μέντα, φουντούκι, καρύδι, πράσο, μαϊντανός, θρούμπι, θυμάρι, σπόροι κολοκύθας.

Εντερικές σήψεις (αέρια): (βλέπε Ζυμώσεις του εντέρου).

Εντερίτιδα: (βλέπε Κολίτιδα).

Ευθραυστότητα των τριχοειδών: πορτοκάλι, λάχανο, μαυροσίταρο, λεμόνι, πιπεριά, κόκκινη πιπεριά, γκρέιπ φρουτ, μαϊντανός.

Ζυμώσεις του εντέρου: σκόρδο, φρέσκο γλυκάνισο, βασιλικός, κανέλλα, καρότο, γαρύφαλλο, κεράσι, κρεμμύδι, μάραθο, μαρούλι, μέντα, κόκκινη πιπεριά, πρόπολη, μαϊντανός, μαυροράπανο, φασκόμηλο, θρούμπι, ταραξάκο, θυμάρι, γιαούρτι.

Ημικρανία: (βλέπε Πονοκέφαλος).

Ηπατική ανεπάρκεια: πορτοκάλι, σπαράγγι, αγκινάρα, καρότο, λάχανο, χαιρέφυλλο, ραδίκι, κεράσι, νεροκάρδαμο, φράουλα, μαρούλι, μαγιά μπίρας, λεμόνι, μήλο, μελιτζάνα, μέντα, καρύδι, ελιά, κριθάρι, πρόπολη, γκρέιπ φρουτ, μαϊντανός, δαμάσκηνο, μαυροράπανο, ρύζι, δεντρολίβανο, φασκόμηλο, σέλινο, ταραξάκο, θυμάρι, σταφύλι.

Ιγμορίτιδα: σκόρδο, λάχανο, λεμόνι, μέντα, πρόπολη, κουκουνάρι, θυμάρι, γιαούρτι.

Ίκτερος: (βλέπε Ηπατική ανεπάρκεια).

Ισχιαλγία: (βλέπε Αρθρίτιδα και Αρθροπάθεια).

Καρδιακό έμφραγμα: σκόρδο, καρότο, λάχανο, μήλο, σίκαλη, σόγια γιαούρτι.

Καρκίνος: σκόρδο, παντζάρι, καρότο, λάχανο, χαιρέφυλλο, κρεμμύδι, νεροκάρδαμο, φύτρα, μήλο, πρόπολη, μαϊντανός, σέλινο.

Κίρρωση του ήπατος: κρεμμύδι, λάχανο, κέδρος, πρόπολη, δεντρολίβανο.

Κιρσοί: σκόρδο, λάχανο, λεμόνι, ταραξάκο.

Κοκίτης: σκόρδο, βασιλικός, λάχανο, μαρούλι, ρίγανη, μαυροράπανο, δεντρολίβανο, θυμάρι.

Κολικοί του ήπατος: (βλέπε Πέτρες της χολής).

Κολίτιδα: σκόρδο, βασιλικός, κανέλλα, καρότο, αγκινάρα, λάχανο, ραδίκι, κρεμμύδι, μαγιά μπίρας, μήλο, μέντα, μέλι, κριθάρι, τομάτα, ρύζι, δεντρολίβανο, ταραξάκο, θυμάρι, σταφύλι, γιαούρτι, κολοκύθα, κολοκυθάκι.

Κόπωση: (βλέπε Υπερκόπωση).

Κρυολόγημα: (βλέπε Βρογχίτιδα και Γρίπη).

Κυστίτιδα: σκόρδο, καρότο, λάχανο, κρεμμύδι, μάραθο (φινόκιο), κέδρος, κριθάρι, πράσο, γογγύλι, θυμάρι, γιαούρτι.

Λαρυγγίτιδα: σκόρδο, λάχανο, χαιρέφυλλο, κρεμμύδι, σύκο, λεμόνι, μέλι, φασκόμηλο, σέλινο (σέλερι).

Λοιμώδη νοσήματα: (βλέπε Πυρετός).

Μετεωρισμός: σκόρδο, φρέσκο γλυκάνισο, βασιλικός, κανέλλα, γαρύφαλλο, κρεμμύδι, μάραθο (φινόκιο), μαρούλι, λεμόνι, μαντζουράνα, μέντα, μοσχοκάρυδο, ρίγανη, κόκκινη πιπεριά, μαϊντανός, δεντρολίβανο, φασκόμηλο, θρούμπι, θυμάρι, γιαούρτι.

Νευρωτική κατάθλιψη: βερίκοκο, κανέλλα, λάχανο, μήλο, μέντα, μοσχοκάρυδο, πρόπολη, βασιλικός πολτός, δαμάσκηνο, δεντρολίβανο, φασκόμηλο, σέλινο, θυμάρι.

Νεφρική ανεπάρκεια: σκόρδο, φρέσκο γλυκάνισο, αγκινάρα, λάχανο, χαιρέφυλλο, ραδίκι, κεράσι, κρεμμύδι, νεροκάρδαμο, μάραθο (φινόκιο), μήλο, πεπόνι, κριθάρι, αχλάδι, γκρέιπ φρουτ, ροδάκινο, πράσο, μαϊντανός, γογγύλι, ρύζι, φασκόμηλο, ταραξάκο, κολοκυθάκι.

Όγκοι: (βλέπε Καρκίνος).

Οίδημα: σκόρδο, λάχανο, χαιρέφυλλο, κρεμμύδι, μαϊντανός, γογγύλι, σταφύλι.

Οξύτητα στομάχου: λεμόνι, μέντα.

Ολιγουρία: (βλέπε Νεφρική ανεπάρκεια).

Οστεοπόρωση: (βλέπε Αφαλάτωση).

Ουλίτιδα: πορτοκάλι, καρότο, λάχανο, κρεμμύδι, σύκο, λεμόνι, σέλινο (σέλερι).

Παχυσαρκία: κεράσι, κρεμμύδι, φράουλα, μαρούλι, λεμόνι, μήλο, πατάτα, γκρέιπ φρουτ, πράσο, μαϊντανός, γογγύλι, ρύζι, σέλινο (σέλερι), ταραξάκο.

Πέτρες ουροδόχου κύστης (ουρολιθίαση): σκόρδο, βρώμη, καρότο, λάχανο, κεράσι, νεροκάρδαμο, μάραθο (φινόκιο), φράουλα, λεμόνι, μήλο, πράσο, μαϊντανός, μαυροράπανο, γογγύλι, ραπάνι, σέλινο, ταραξάκο.

Πέτρες χολής( χολολιθίαση): αγκινάρα, καρότο, κεράσι, κρεμμύδι, φράουλα, λεμόνι, μήλο, μελιτζάνα, καρύδι, ελιά, μαυροράπανο, ραπάνι, δεντρολίβανο, ταραξάκο, σταφύλι.

Ποδάγρα: σκόρδο, σπαράγγι, βασιλικός, αγκινάρα, καρότο, λάχανο, χαιρέφυλλο, ραδίκι, κεράσι, μάραθο, φράουλα, κέδρος, μαρούλι, λεμόνι, πεπόνι, ελιά. αχλάδι, τομάτα, πράσο, μαϊντανός, δαμάσκηνο, μαυροράπανο, γογγύλι. δεντρολίβανο, ταραξάκο, σταφύλι.

Πονοκέφαλος: βασιλικός, λάχανο, κεράσι, μάραθο (φινόκιο), λεμόνι, μαντζουράνα, μήλο, μέντα, μαυροράπανο, δεντρολίβανο.

Πυρετός: σκόρδο, πορτοκάλι, κανέλλα, καρότο, λάχανο, αγγούρι, γαρύφαλλο, κρεμμύδι, φύτρα, λεμόνι, μέντα, μήλο, μέλι, κριθάρι, γκρέιπ φρουτ, μαϊντανός, θυμάρι, σταφύλι.

Ραχιτισμός: σκόρδο, βερίκοκο, καρότο, λάχανο, κρεμμύδι, τυρί, σιτάρι, φύτρα, μαγιά μπίρας, καρύδι, ελιά, κουκουνάρι, πρόπολη, μαϊντανός, μαυροράπανο, φασκόμηλο, σπανάκι, γιαούρτι.

Ρευματισμοί: (βλέπε Αρθρίτιδα και Αρθροπάθεια).

Σαλμονέλωοη (προσβολή από σαλμονέλα): σκόρδο, κανέλλα, καρότο, κρεμμύδι, μαγιά μπίρας, μέντα, ρύζι, δεντρολίβανο, φασκόμηλο, θυμάρι, γιαούρτι.

Σκορβούτο: πορτοκάλι, καρότο, λάχανο, χαιρέφυλλο, κρεμμύδι, νεροκάρδαμο, φύτρα, λεμόνι, πατάτα, πρόπολη, μαυροράπανο, ραπάνι, ταραξάκο.

Σμηγματόρροια: λάχανο, λεμόνι, μαυροράπανο, δεντρολίβανο.

Στηθάγχη: σκόρδο, αγκινάρα, καρότο, λάχανο, μαγιά μπίρας, μήλο, καρύδι, σίκαλη, σόγια, γιαούρτι.

Στοματίτιδα: (βλέπε Ουλίτιδα).

Ταινία: (βλέπε Εντερικά παράσιτα).

Ταχυπαλμίες: φρέσκο γλυκάνισο, μαρούλι, αμύγδαλο, μέντα, δενδρολίβανο.

Τραχίτιδα: (βλέπε Βήχας).

Υπεργλυκαιμία: (βλέπε Διαβήτης).

Υπερθυρεοειδισμός: καλαμπόκι.

Υπερκόπωση: σκόρδο, βερίκοκο, πορτοκάλι, σπαράγγι, βρώμη, κανέλλα, καρότο, κάστανο, λάχανο, γαρύφαλλο (μπαχαρικό), ραδίκι, κρεμμύδι, νεροκάρδαμο, φασόλι, σύκο, φράουλα, σιτάρι, φύτρα, κέδρος, μαυροσίταρο, λεμόνι, μαντζουράνα, αμύγδαλο, μήλο, μέντα, μέλι, κεχρί, μοσχοκάρυδο, βασιλικός πολτός, κουκουνάρι, πρόπολη, μαϊντανός, δαμάσκηνο, ρύζι, δεντρολίβανο, φασκόμηλο, θρούμπι, σέλινο (σέλερι), ταραξάκο, θυμάρι, σταφύλι.

Υπερουρικαιμία: (βλέπε Ποδάγρα).

Υπερχοληστερηναιμία: σκόρδο, αγκινάρα, ρεβίθι, λεμόνι, καλαμπόκι, μήλο, μελιτζάνα, καρύδι, σόγια, ταραξάκο, γιαούρτι.

Φαρυγγίτιδα: σκόρδο, λάχανο, κρεμμύδι, λεμόνι, μέλι, πρόπολη.

Φλεβίτιδα: λάχανο, λεμόνι.

Χειλικός έρπης: λεμόνι.

Χιονίστρες: καρότο, λάχανο, χαιρέφυλλο, κρεμμύδι, λεμόνι, σέλινο (σέλερι).

ΟΧΙ ΤΣΙΓΑΡΟ

Από uraniace @ Τετάρτη, 28 Οκτωβρίου 2009 1:22 μμ | Permalink | Σχόλια

Τα μελιτζανάκια τουρσί

Τα μελιτζανάκια τουρσί είναι ένα από τα πιο γευστικά τουρσιά της Ελληνικής κουζίνας. Τα ελληνικά τουρσιά τρώγονται ως ορεκτικά, αλλά κυρίως κατά τις ημέρες της σαρακοστής 40 ημέρες πριν την Κυριακή του Πάσχα και ειδικά κατά την καθαρή Δευτέρα. Τα μελιτζανάκια τουρσί είναι μια εξαιρετική λιχουδιά για την φασολάδα ή τις φακές. Συστατικά: Για να κάνουμε ένα μεγάλο βάζο ή μπολ με μελιτζανάκια θα χρειαστείτε περίπου 20-30 μικρές μελιτζάνες, 1 σκόρδο, 3-4 καρότα, 2 ματσάκι σέλινο, ελαιόλαδο και το ξίδι.

Μέθοδος: Κόβουμε το επάνω μέρος της μελιτζάνας, να κοπεί από την κορυφή προς τα κάτω σχεδόν μέχρι τα μισά, καθαρίστε το σέλινο και τα καρότα και βάλτε τα όλα μαζί να βράσουν σε μια κατσαρόλα μέχρι να μαλακώσουν. Βγάλτε τα απο την κατσαρόλα και περάστε τα απο ένα σουρωτήρι. Κόφτε τα καρότα και το σκόρδο σε μικρά κομμάτια και αναμείξτε τα σε ένα πλαστικό μπολ. Γεμίστε τα μελιτζανάκια με το μείγμα, αφού γεμίσετε το κάθε μελιτζανάκι δέστε το σφιχτά με ένα μικρό και λεπτό κοτσάνι απο σέλινο. Τοποθετήστε το ένα μετά το άλλο τα μελιτζάκια στο βάζο ή το μπολ. Αφού τελειώσετε προσθέστε ξύδι και λάδι (πιο πολύ ξύδι από λάδι) μέχρι να φτάση στην επιφάνεια του βάζου. Κλείστε το βάζο ή το μπολ για μια εβδομάδα. Μετά από μια εβδομάδα, το τουρσί θα είναι έτοιμο.

ΟΧΙ ΤΣΙΓΑΡΟ

Από uraniace @ Τετάρτη, 28 Οκτωβρίου 2009 10:30 πμ | Permalink | Σχόλια

Η Aλόη βέρα

Η Aλόη βέρα συχνά αποκαλείται «Θαυματουργό Φυτό», «Φυτό των Εγκαυμάτων», «Φυσικό Γιατρικό» καθώς και πολλά άλλα ονόματα, που έχουν αντέξει στο πέρασμα των 400 χρόνων.

Ο Τζωρτζ Έμπερς , το 1862, ήταν ο πρώτος που ανακάλυψε την αρχαία καταγωγή της Αλόης, σε ένα πάπυρο του 3500 π.Χ.

Η Αλόη Βέρα είναι χυμώδης και μοιάζει αρκετά με Η Aλόη βέρα αλλά στην πραγματικότητα ανήκει στην οικογένεια των κρινοειδών και συγγενεύει με το κρεμμύδι, το σκόρδο και το σπαράγγι. Όταν είναι ώριμη, το εσωτερικό ζελέ συλλέγεται, σταθεροποιείται, συσκευάζεται και δημιουργείται έτσι ένα προϊόν που είναι όσο πιο κοντά γίνεται στο ζελέ του φυτού.

Το ζελέ που βρίσκεται στο εσωτερικό του φύλλου μπορεί να ωφελήσει τους ανθρώπους ως πόσιμος χυμός, με πολλά θρεπτικά συστατικά ενώ μπορεί ακόμα να συνδυαστεί και με άλλα συστατικά για κρέμες και λοσιόν που χρησιμοποιούνται τοπικά, θρέφουν το δέρμα και βελτιώνουν την ποιότητα του.

ΟΧΙ ΤΣΙΓΑΡΟ

Από uraniace @ Τετάρτη, 28 Οκτωβρίου 2009 8:19 πμ | Permalink | Σχόλια

Ορισμένες ημέρες του μήνα, οι περισσότερες γυναίκες

Ορισμένες ημέρες του μήνα, οι περισσότερες γυναίκες αισθάνονται ένα ανεξήγητο εκνευρισμό, η διάθεση τους αλλάζει (κατάθλιψη-κλάμα), καθώς και η όρεξη με μια τάση να τρώνε περισσότερο με αποτέλεσμα να παρατηρούν ότι το σώμα τους έχει πρηστεί και να μη χωράνε στα ρούχα τους. Τότε πιθανότατα αντιμετωπίζουν το σύνδρομο προεμμηνορρυσιακής τάσης (ΠΕΣ), το οποίο παρατηρείται, με διαφορετική ένταση, στις περισσότερες από τις γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας.

Εάν λοιπόν ταλαιπωρείστε από προβλήματα τόσο πριν όσο και κατά τη διάρκεια της εμμήνου ρύσεως, υπάρχουν τροφές που επηρεάζουν τα οιστρογόνα και την προγεστερόνη (κύριες γυναικείες ορμόνες) και μπορούν να σας ανακουφίσουν.

Το ασβέστιο περιορίζει τις μεταπτώσεις στη διάθεση: Ένα επιπλέον ποτήρι γάλα ή ένα επιπλέον γιαούρτι την ημέρα, που διπλασιάζει την συνηθισμένη πρόσληψη ασβεστίου, φαίνεται να ανακουφίζει από τις συναισθηματικές διαταραχές και τις ενοχλήσεις πριν ή και κατά τα διάρκεια της περιόδου.

Μαγγάνιο, το μυστικό για την αυξημένη ροή: Για την αποφυγή της απώλειας υπερβολικής ποσότητας αίματος, συνίσταται η κατανάλωση περισσότερων τροφών πλούσιων σε μαγγάνιο, όπως είναι ο ανανάς, τα λαχανικά, τα δημητριακά ολικής άλεσης, οι ξηροί καρποί καθώς και το τσάι.

Επαρκής κατανάλωση λίπους: Μεγάλη απειλή για την εμμηνόρροια, αλλά και γενικά για την αναπαραγωγική λειτουργία, αποτελεί η έλλειψη λίπους, τόσο από τη διατροφή, όσο και από το σώμα. Γυναίκες με πολύ χαμηλή LDL - χοληστερόλη, χορτοφάγοι ή αθλήτριες που γυμνάζονται εξαντλητικά, έχει παρατηρηθεί ότι εμφανίζουν άστατο κύκλο. Αυτό συμβαίνει γιατί ή παραγωγή οιστρογόνων επηρεάζεται και από τον λιπώδη ιστό. Συνεπώς, πρέπει να καταναλώνεται ποσότητα λίπους ικανή να διατηρεί σε φυσιολογικά επίπεδα τα αποθέματα λίπους και χοληστερόλης του οργανισμού. Ιδανικότερη πρόταση, φυσικά το ελαιόλαδο!

Αυξημένη κατανάλωση υδατανθράκων: Ευρήματα πρόσφατων ερευνών συγκλίνουν στην άποψη ότι όντως οι υδατάνθρακες, συμπεριλαμβανομένων της ζάχαρης και της σοκολάτας, βοηθούν στην υποχώρηση των συμπτωμάτων της περιόδου, όπως θυμός, κατάθλιψη, νευρικότητα, αίσθημα κόπωσης κτλ. Η κατανάλωση μικρών ποσοτήτων αμυλούχων υδατανθράκων (πατάτες, ρύζι, ψωμί κτλ), κάθε 3-4 ώρες κατά τη διάρκεια της εμμηνόρροιας, βοηθά να διατηρούνται σταθερά τα επίπεδα του σακχάρου του αίματος, οπότε ο οργανισμός βρίσκεται σε εγρήγορση. Αντίθετα, όταν παραλειφθούν γεύματα για πολύ μεγάλα διαστήματα, συνεπάγεται μεγάλες αυξομειώσεις του σακχάρου του αίματος, υπερέκκριση αδρεναλίνης και κατ' επέκταση εμπόδιση της αξιοποίησης της γυναικείας ορμόνης προγεστερόνης. Η επιθυμία λοιπόν για ένα γλυκό λίγο πριν ή κατά τη διάρκεια της περιόδου, είναι ενδεχομένως μία προσπάθεια του οργανισμού να αυξήσει το σάκχαρο αίματος, επαναφέροντας την προγεστερόνη σε φυσιολογικά επίπεδα, γεγονός που ανακουφίζει τα συμπτώματα. Επιπλέον, θεωρείται ότι οι υδατάνθρακες παράγουν μεγαλύτερες ποσότητες σεροτονίνης (νευροδιαβιβαστική ουσία), που βελτιώνει τη διάθεση.

Καφεΐνη, ίσως η ένοχη: Εάν τα συμπτώματα του προεμμηνορροικού συνδρόμου είναι έντονα, δοκιμάστε να διακόψετε για 2-3 μήνες τη λήψη καφεινούχων ροφημάτων. Πρέπει να σημειωθεί ότι δεν παρουσιάζουν όλες οι γυναίκες την ίδια ευαισθησία στην καφεΐνη, ωστόσο έρευνες έχουν δείξει ότι υπέρμετρη κατανάλωση της, ενδέχεται να επιδεινώνει τα συμπτώματα.

Τέλος η ελάττωση της ποσότητας αλατιού που καταναλώνετε μπορεί να βοηθήσει στη μείωση του μετεωρισμού της κοιλίας και του οιδήματος των άκρων.

Διατηρήστε θετική στάση και περιορίστε τους πόνους της περιόδου με μία σωστή διατροφή!!

ΟΧΙ ΤΣΙΓΑΡΟ

Από uraniace @ Τρίτη, 27 Οκτωβρίου 2009 4:44 μμ | Permalink | Σχόλια

Η χωριάτικη σαλάτα στο μικροσκόπιο

Τι πρέπει να περιέχει η ...; ιδανική χωριάτικη; Ποια συστατικά της σαλάτας έχουν αντικαρκινική δράση; Πόσες θερμίδες μας δίνει και πώς θα τις περιορίσουμε; «Σήμα κατατεθέν» της ελληνικής κουζίνας, η χωριάτικη σαλάτα είναι ένα χορταστικό, εύγευστο και πλήρες γεύμα.

Η διατροφή που έχει επικρατήσει να ονομάζεται μεσογειακή θεωρείται από όλους τους ειδικούς ως μια από τις πλέον «ισορροπημένες, ενώ η ελληνική κουζίνα, με βασικούς πρωταγωνιστές τα φρέσκα λαχανικά και το ελαιόλαδο, θεωρείται εξαιρετικά υγιεινή. Τα περισσότερα παραδοσιακά ελληνικά πιάτα, παρά τις αναπόφευκτες αλλαγές στη διατροφή που ο σύγχρονος τρόπος ζωής μας επιβάλλει, εξακολουθούν να αποτελούν πρώτη επιλογή τόσο για εμάς όσο και για τους ξένους που έρχονται στην Ελλάδα. Ένα από τα πιάτα αυτά είναι η χωριάτικη σαλάτα. Τα χαμηλά λιπαρά, η υψηλή διατροφική της αξία και το γεγονός ότι μπορεί, μαζί με λίγο ψωμί, να αποτελέσει ένα χορταστικό, εύγευστο και πλήρες γεύμα (περιέχει πρωτεΐνες, υδατάνθρακες, φυτικές ίνες) της δίνουν πρώτη θέση στο τραπέζι μας.

Τι περιέχει συνήθως και τι μας προσφέρει
Φρέσκιας ντομάτες, αγγούρι, πράσινη πιπεριά, ξερά κρεμμύδια, ελιές, φέτα και φυσικά ελαιόλαδο είναι τα βασικά συστατικά της χωριάτικης σαλάτας μαζί με το αλάτι, τη ρίγανη και την κάππαρη, η οποία συνηθίζεται σε αρκετά ελληνικά νησία.

Ντομάτα: Οι ντομάτες, ειδικά τώρα το καλοκαίρι που είναι η εποχή τους και μπορούμε εύκολα να βρούμε φρέσκιες, είναι μια πολύ αγαπημένη και δροσερή τροφή. Μια μέτρια ντομάτα δίνει περίπου 40 θερμίδες και είναι ένα από τα λαχανικά που θεωρείται πως έχουν αντικαρκινική δράση, η οποία οφείλεται στο λυκοπένιο που περιέχει. Το λυκοπένιο είναι ένα κροτινοειδές (προβατιμίνη Α) που έχει αποδεδειγμένα αντιοξειδωτική δράση. Μπορούμε εύκολα να καταλάβουμε αν είναι θερμοκηπίου, αρκεί να μυρίσουμε το κοτσάνι της: οι φρέσκιες ντομάτες έχουν μια χαρακτηριστική μυρωδιά στο κοτσάνι, η οποία συνήθως λείπει από τις ντομάτες θερμοκηπίου.
Συμβουλή: Προτιμήστε να την ξεφλουδίσετε για να τη βάλετε στη σαλάτα, καθώς ανήκει στα λαχανικά που δεν χάνουν τη θρεπτική τους αξία αν ξεφλουδιστούν.

Φέτα: Κατέχει μια από τις πρώτες θέσεις στην ελληνική κουζίνα, καθώς θεωρείται «εθνικό μας τυρί, αν και δεν έχει κατοχυρωθεί ως «προϊόν ονομασίας προέλευσης (το λευκό τυρί της Δανίας διεκδικεί την ίδια ονομασία). Η παραδοσιακή φέτα φτιάχνεται από κατσικίσιο ή πρόβειο γάλα, αν και πλέον χρησιμοποιείται και αγελαδινό για την παρασκευή της. Αν και εξαιρετικά νόστιμη, πρέπει να καταναλώνεται με μέτρο, αφού δίνει αρκετές θερμίδες (240 θερμίδες ανά 100 γρ.) και έχει αυξημένο ζωικό λίπος και χοληστερίνη. Η φέτα είναι πλούσια σε ασβέστιο, έχει αυξημένη υγρασία σε σχέση με τα κίτρινα τυριά, που είναι αφυδατωμένα, και παράλληλα λιγότερα λιπαρά. Συμβουλή: Αν έχετε αρκετά μεγάλη ποσότητα η οποία δεν πρόκειται να καταναλωθεί άμεσα, φυλάξτε τη μέσα σε άλμη (αλατόνερο) ή γάλα και νερό.

Ελαιόλαδο: Σίγουρα το καλύτερο λάδι που μπορούμε να εμπιστευτούμε για την καθημερινή μας διατροφή. Είναι πλούσιο σε βιταμίνη Ε, με πιθανή αντικαρκινική δράση, και περιορίζει τις συνέπειες που μπορεί να έχουν τα υπόλοιπα λίπη στον οργανισμό, αν χρησιμοποιείται συχνά. Αν και εξαιρετικά ωφέλιμο, το ελαιόλαδο δεν παύει να έχει πολλές θερμίδες (μια κουταλιά της σούπας δίνει περίπου 135 θερμίδες). Σε μια κανονική σαλάτα για τέσσερα άτομα 3 κουταλιές της σούπας είναι αρκετές.
Συμβουλή: Προτιμήστε το βιολογικό ελαιόλαδο, δηλαδή αυτό που παράγεται χωρίς χημικά ή άλλες επεξεργασίες.

Ελιές: Αν και πρόκειται για τον καρπό από τον οποίο προέρχεται το λάδι, η διατροφική τους αξία δεν είναι ίδια. Η ελιά είναι τροφή πολύ πλούσια σε ασβέστιο και σε φώσφορο, ενώ είναι χαρακτηριστικό πως έχει τριακόσιες φορές περισσότερη βιταμίνη Α από το λάδι. Η θερμιδική τους αξία δεν είναι αμελητέα: οι 5 ελιές δίνουν περίπου 45 θερμίδες.
Συμβουλή: Οι ελιές έχουν συνήθως πολύ αλάτι και μπορεί να ανεβάσουν την πίεση. Προτιμήστε να τις ξαλμυρίσετε πριν τις φάτε ή επιλέξτε ελιές που έχουν συντηρηθεί με αλάτισμα και όχι με άλμη. Αν σας αρέσουν οι θρούμπες, οι οποίες συντηρούνται με χοντρό αλάτι, να τις ξεπλύνετε πριν τις χρησιμοποιήσετε.

Πράσινη πιπεριά: Η πιπεριά έχει ελάχιστες θερμίδες (μια μέτρια πιπεριά δίνει 19 θερμίδες), είναι όμως από τα πιο πλούσια σε βιταμίνη C λαχανικά και περιέχει πολλά αντιοξειδτικά στοιχεία. Είναι αυτονόητο για την πιπεριά, όπως και για όλα τα λαχανικά που τρώγονται ωμά, πως πρέπει να πλυθεί πολύ καλά πριν μπει στη σαλάτα. Επίσης, θα πρέπει να αποφύγουμε κάθε επαφή των χεριών με τα μάτια όταν την καθαρίζουμε, αφού η καψιτίνη που περιέχει η πεπεριά είναι μια ουσία εξαιρετικά ερεθιστική για τον οργανισμό.
Συμβουλή: Όταν αγοράζετε πιπεριές, δώστε προσοχή στο δέρμα τους: πρέπει να είναι λείο και να έχει ομοιόμορφο χρώμα.

Κρεμμύδι: Ένα μέτριο κρεμμύδι δίνει 60 θερμίδες, ανήκει - όπως και το σκόρδο - στα λαχανικά που είναι γνωστά κυρίως για την αντισηπτική τους δράση, ενώ διάφορες μελέτες τα τελευταία χρόνια αναφέρονται και στην προστασία που είναι πιθανό να προσφέρει στον οργανισμό μας από τον καρκίνο. Όμως είναι γεγονός πως, ανεξάρτητα από το τι προσφέρει στον οργανισμό, μπορεί να το αποφεύγετε λόγω της έντονης μυρωδιάς και γεύσης του, ιδιαίτερα όταν είναι ωμό. Σε αυτή τη περίπτωση μπορείτε να επωφεληθείτε από αυτό χωρίς να το φάτε: κόψτε το μέσα στη σαλάτα και, αφού περιμένετε λίγο μέχρι να αφήσει τα θρεπτικά του συστατικά, βρέχετε το ψωμί σας στο λάδι.
Συμβουλή: Καθαρίστε τα κρεμμύδια μέσα στο νεροχύτη, πάνω από μια μικρή λεκάνη με νερό και όσο γίνεται πιο μακριά από τα μάτια σας, για να μην σας πιάσουν τα ...; κλάματα.

Αγγούρι: Το βασικότερο συστατικό του αγγουριού είναι το νερό, γι'; αυτό και είναι αρκετά φτωχό σε διατροφική αξία σε σχέση με άλλα λαχανικά. Τρώγεται όμως πολύ ευχάριστα το καλοκαίρι, κυρίως λόγω της ντελικάτης και δροσερής του γεύσης. Ένα μέτριο αγγούρι δίνει 32 θερμίδες, ενώ δεν περιέχει καθόλου χοληστερίνη και λίπος. Όταν διαλέγεται αγγούρια για τη σαλάτα προτιμήστε αυτά που έχουν ανοιχτό πράσινο χρώμα και είναι σκληρά στην υφή. Μπορούν να διατηρηθούν χωρίς πρόβλημα στο ψυγείο για 2 εβδομάδες.
Συμβουλή: Βάλτε το στη σαλάτα χωρίς να το ξεφλουδίσετε, αφού φυσικά το πλύνετε πολύ καλά. Αν η φλούδα αφαιρεθεί, η διατροφική αξία του πέφτει σχεδόν στον μηδέν, καθώς όση βιταμίνη Α, C και φυτικές ίνες περιέχει βρίσκονται εκεί.

Μυστικό νοστιμιάς για τη χωριάτικη
Όπως όλα τα φαγητά, έτσι και η σαλάτα έχει την τέχνη της, αν και δεν χρειάζεται μαγείρεμα. Κόβετε όλα τα υλικά και αφού προσθέσετε λάδι, ρίγανη και κάππαρη (αν υπάρχει), πριν τη σερβίρετε, βάζετε τη σαλάτα για λίγο στο ψυγείο. Έτσι θα παραμείνει δροσερή, ενώ παράλληλα τα λαχανικά θα αφήσουν το άρωμα τους στο λάδι δίνοντάς του εξαιρετική γεύση. επειδή η χωριάτικη σαλάτα περιέχει αρκετά αλμυρό υλικό (φέτα, ελιές, κάππαρη), αλλά και λαχανικά με έντονη και ιδιαίτερη γεύση (κρεμμύδι, πιπεριά), καλά θα είναι να βάλετε ελάχιστο αλάτι.

ΟΧΙ ΤΣΙΓΑΡΟ

Από uraniace @ Τρίτη, 27 Οκτωβρίου 2009 1:50 μμ | Permalink | Σχόλια

Μινεστρόνε

Πατάτες, κρεμμύδια, καρότα, σέλινο, φασόλια χάντρες, αρακά, κολοκυθάκια, φασολάκια, λίγα φύλλα σπανάκι, ντομάτα, βασιλικό, μαϊντανό , σκόρδο.
Όλα αυτά κομμένα σε μικρά κομματάκια και ανάλογα με την ποσότητα που θέλουμε να φτιάξουμε. Η αλήθεια είναι ότι τα περισσότερα από αυτά τα έχω στην κατάψυξη και τα χρησιμοποιώ όταν τα χρειάζομαι.
λιγο κοτοπουλο
νερό

αλάτι
πιπέρι
λιγα κοφτα μακαρονακια
Σε κατσαρόλα ρίχνουμε λίγο ψιλοκομμένο το κοτοπουλο. Τα τσιγαρίζω πολυ λιγο με μια κουταλιά λάδι και μετά ρίχνω τα λαχανικά. Τα τσιγαρίζω όλα μαζί για άλλο ένα λεπτό και μετά ρίχνω νερό , αλάτι,πιπέρι. Βράζουμε μέχρι να μαλακώσουν τα λαχανικά και μετά ρίχνουμε το κοφτο μακαρονακι και το αφήνουμε να γίνει.

ΟΧΙ ΤΣΙΓΑΡΟ

Από uraniace @ Τρίτη, 27 Οκτωβρίου 2009 10:46 πμ | Permalink | Σχόλια

Τροφές που προκαλούν αϋπνίες

Τροφές που προκαλούν αϋπνίες

-Αλκοόλ: ευθύνεται για διαταραχές του ύπνου και όταν ο οργανισμός λαμβάνει μεγάλες ποσότητες αλκοόλης δυσκολεύεται να την απορροφήσει, προκαλώντας την έκκριση της ορμόνης «ινσουλίνη» για να τον διευκολύνει. Η ινσουλίνη προκαλεί υπερδιέγερση. Η απορρόφηση, επίσης, σημαντικής ποσότητας αλκοόλης απαιτεί περίπου 8 ώρες ύπνου, τις οποίες στερεί από την ξεκούραση του οργανισμού.
-Αλάτι: εχθρός του καλού ύπνου, καθώς προκαλεί κατακράτηση υγρών και παρενοχλεί στην καλή χαλάρωση των μυών. Προσοχή στο αλάτι που περιέχεται στα αλλαντικά, στις κονσέρβες, στα καπνιστά, στο τουρσί, στα έτοιμα φαγητά
-Φουντούκια και καρύδια: έχουν υψηλή περιεκτικότητα φυτικών πρωτεϊνών που απαιτούν ειδικά πεπτικά ένζυμα, δηλαδή μεγάλες ποσότητες λιποδιαλυτών βιταμινών και λιπαρών οξέων (ιδιαίτερα το λινολεικό οξύ) και έρχονται σε αντίθεση με την χημική διαδικασία της χαλάρωσης που οδηγεί στον ύπνο. Η πρόσληψη ξηρών καρπών αυτού του τύπου οδηγεί σε σωματική και διανοητική διέγερση. Επίσης ο συγκεκριμένος συνδυασμός φυτικών πρωτεΐνών και η μεγάλη ποσότητα λιπαρών οξέων θέτει σε υπερλειτουργία τη χολή, που τη νύχτα θα πρέπει να χαλαρώσει.
-Σκληρά τυριά: οι πρωτεΐνες και τα λίπη, οι λιποδιαλυτές βιταμίνες και το πολύ ασβέστιο προκαλούν μια χαμηλότερη απορρόφηση μαγνησίου και ψευδαργύρου. Πρόκειται για ιχνοστοιχεία που απορροφούνται σε πολύ μικρές ποσότητες, αλλά που έχουν μια σημαντική λειτουργία στις χημικές και ορμονικές αντιδράσεις του νευρικού συστήματος. Αρκεί μια χαμηλότερη πρόσληψη μαγνησίου για να μας κάνει να νιώσουμε υπερένταση. Στην ιδιαίτερη σύσταση των σκληρών τυριών οφείλεται και η μικρότερη απορρόφηση του μαγγανίου και κοβαλτίου, ιχνοστοιχεία πολύτιμα για τον ύπνο και τη χαλάρωση των μυών
-Κύβοι λαχανικών: περιέχουν τo γλουταμινικό νάτριο που σε συνδυασμό με το αλάτι, προκαλεί κατακράτηση υγρών και δυσκολεύει τη μεταφορά (ανταλλαγή) των ιχνοστοιχείων στα κύτταρα, που ρυθμίζουν τον ύπνο
- Bιταμίνες : αν δημιουργηθεί στον οργανισμό έλλειψη βιταμινών B, C, A, E παρατηρούνται δυσλειτουργίες στο νευρικό σύστημα ,στην σωστή αναπλήρωση μυϊκών κυττάρων κτλ, με άμεση επίπτωση στον ύπνο.
-Άλλες διεγερτικές τροφές είναι: μουστάρδα, κάρυ και γενικά πικάντικα φαγητά, σοκολάτα, καφές και ποτά που περιέχουν καφεΐνη, και γενικότερα οτιδήποτε διεγείρει το έντερο και το νευρικό σύστημα

ΟΧΙ ΤΣΙΦΓΑΡΟ

Από uraniace @ Τρίτη, 27 Οκτωβρίου 2009 7:20 πμ | Permalink | Σχόλια

Τροφές για ηρεμία στον ύπνο

.

Τροφές για ηρεμία στον ύπνο
- Ροδάκινο: περιέχει φώσφορο και νιασίνη, είναι κατάλληλο για όσους βρίσκονται σε υπερένταση και αν τρώγεται το βράδυ ευνοεί τον ύπνο ιδιαίτερα εκείνων που νιώθουν εξάντληση.
-Βερίκοκο: έχει καλή περιεκτικότητα καλίου, βρωμίου και βιταμινών της συμπλέγματος Β. Παρουσιάζει σημαντική διατροφική και διαιτητική αξία και είναι το κατεξοχήν ηρεμιστικό φρούτο. Ενδείκνυται για καταστάσεις έντασης, αϋπνίας και ψυχοσωματικών ασθενειών, στις αναρρώσεις, στις περιπτώσεις όπου χρειάζεται αύξηση των αλκαλικών και κατά την περίοδο της ανάπτυξης. Βοηθάει και σαν ξηρό φρούτο.
-Βρώμη: δημητριακό που δυναμώνει το νευρικό σύστημα, λόγω της υψηλής περιεκτικότητας μεταλλικών αλάτων και βιταμινών, καθώς και πολύτιμων ιχνοστοιχείων, όπως το κοβάλτιο και ο ψευδάργυρος. Η βρώμη δεν θεωρείται ηρεμιστική, γιατί τονώνει το νευρικό σύστημα, αλλά είναι η ιδανική τροφή για το άτομο το όποιου δεν μπορεί να κοιμηθεί ή βρίσκεται σε υπερένταση εξαιτίας έντονης πνευματικής δραστηριότητας. Επίσης ενδείκνυται για τους αθλητές, τους μαθητές και για όλους εκείνους που έχουν ανάγκη συγκέντρωσης.
-Λάχανο: περιέχει μεταλλικά άλατα (π.χ. κάλιο), βιταμίνες και είναι πλούσιο σε φολικό οξύ, μια σημαντική ουσία κατά των αιμορραγιών και χρήσιμη για τη χαλάρωση του νευρικού συστήματος και για την καλή του λειτουργία. Έχει ιδιότητες καθαρτικές, διουρητικές και αντιοξειδωτικές και ενδείκνυται για τη θεραπεία γαστροεντερικών ενοχλήσεων. Ενδείκνυται ιδιαίτερα για άτομα που αντιμετωπίζουν προβλήματα αϋπνίας και ενδείκνυται για τη θεραπεία ερεθισμών της αναπνευστικής οδού. Το λάχανο μπορεί να θεωρηθεί ως καθαρτικό-ηρεμιστικό.
-Μήλο: περιέχει μια καλή ποσότητα απλών σακχάρων, πηκτίνη, μεταλλικά άλατα, μηλικό και κιτρικό οξύ. Έχει αντιοξειδωτική δράση, διουρητική, αντιδιαρροϊκη και ηρεμιστική, αυτή η τελευταία ιδιότητα του το καθιστά εξαιρετικό φρούτο για το βράδυ. Το πιο «ηρεμιστικό» μήλο είναι της ποικιλίας Stayman, που διακρίνονται από το σφαιρικό σχήμα τους, την τραγανότητα τους και την ελαφρώς ξινή γεύση τους. Είναι μήλα πλούσια σε ταρταρικό οξύ, μαγνήσιο και ψευδάργυρο. Ένα μήλο είναι κατάλληλο για άτομα αγχώδη που δυσκολεύονται να κοιμηθούν και για άτομα με προβλήματα δυσπεψίας.
- Επίσης το ελαιόλαδο, τα πλήρη δημητριακά, καθώς και τροφές πλούσιες σε βιταμίνη Α μας βοηθούν να κοιμόμαστε πιο εύκολα και πιο ξεκούραστα.

ΟΧΙ ΤΣΙΓΑΡΟ

Από uraniace @ Δευτέρα, 26 Οκτωβρίου 2009 1:45 μμ | Permalink | Σχόλια

Ρευματοειδή αρθρίτιδα

Περισσότερες γυναίκες παρά άνδρες έχουν ρευματοειδή αρθρίτιδα - τα δύο τρίτα των ασθενών είναι γυναίκες. Ο μέσος όρος ηλικίας προσβολής από τη νόσο είναι γύρω στα 55, αλλά μπορεί να προσβάλλει το ίδιο ηλικιωμένους και νέους ανθρώπους.
�
Τι προκαλεί τη ρευματοειδή αρθρίτιδα;

Η αιτία της ρευματοειδούς αρθρίτιδας είναι ασαφής, αλλά είναι πιθανό να συμβάλλουν αρκετοί παράγοντες στην εκδήλωση της παθολογικής κατάστασης. Εάν έχετε έναν στενό συγγενή με κάποιο ρευματικό νόσημα, είστε πιο ευάλωτος. Πρόσφατα ερευνητικά ευρήματα υποδηλώνουν ότι η ρευματοειδής αρθρίτιδα πιθανώς αναπτύσσεται ως ένα αποτέλεσμα της δράσης ενός μικροοργανισμού, ενός βακτηριδίου ή ιού, το οποίο έρχεται σε επαφή με το ανοσοποιητικό σύστημα και προκαλεί μία αντίδραση σε ανθρώπους με συγκεκριμένους τύπους γενετικής προδιάθεσης.

Ποια είναι τα συμπτώματα της ρευματοειδούς αρθρίτιδας;

Για τους περισσότερους ασθενείς, τα πρώτα σημάδια της πάθησης είναι η δυσκαμψία, η ευαισθησία και ο πόνος στα χέρια και/ή στα πόδια. Μία ή περισσότερες αρθρώσεις διογκώνονται και παρουσιάζουν κάθε σημείο της φλεγμονής. Μερικές φορές η φλεγμονή αρχίζει σε μία μεγάλη άρθρωση όπως είναι το γόνατο, ο ώμος ή ο αστράγαλος. Ωστόσο, μερικές φορές, η έναρξη της νόσου είναι πιο οξεία. Κόπωση, απώλεια όρεξης, απώλεια βάρους και πυρετός, όλα είναι συμπτώματα τα οποία μπορεί να προηγηθούν της φλεγμονής οποιασδήποτε άρθρωσης και στη συνέχεια να αποδειχθούν πρώιμα συμπτώματα της νόσου.

Πώς γίνεται η διάγνωση;

Ο γιατρός αξιολογεί το πώς περιγράφει ο ασθενής τα προβλήματά του, σε συνδυασμό με τα ευρήματα της κλινικής εξέτασης των μεγάλων και μικρών αρθρώσεων. Το επόμενο βήμα είναι η λήψη δειγμάτων αίματος και πιθανώς ακτινογραφιών. Οι εξετάσεις αίματος συχνά μπορούν να δείξουν την παρουσία ρευματοειδούς παράγοντα, ενός αντισώματος που στοχεύει τα ίδια τα αντισώματα του ασθενή, και ο οποίος βρίσκεται συχνά σε υψηλά επίπεδα σε ασθενείς με ρευματοειδή αρθρίτιδα.

Αυτό το αντίσωμα μπορεί να βρεθεί στο 75% περίπου των ασθενών, ενισχύοντας έντονα τη διάγνωση. Πιο σύγχρονες μέθοδοι εξέτασης (αντισώματα αντι-CCP) έχουν βελτιώσει περαιτέρω τη διαγνωστική αξιοπιστία.

Πώς θεραπεύεται η ρευματοειδής αρθρίτιδα;

Η φαρμακευτική αγωγή για την ανακούφιση της δυσκαμψίας και του πόνου, όπως είναι η παρακεταμόλη και τα ΜΣΑΦ (μη στεροειδή αντι-φλεγμονώδη φάρμακα), χρησιμοποιείται σε ένα πρώιμο στάδιο θεραπευτικής αγωγής. Τα ΜΣΑΦ περιλαμβάνουν μία ποικιλία φαρμάκων στα οποία συμπεριλαμβάνονται η ιμπουπροφένη, η ναπροξένη, η δικλοφενάκη και η κετοπροφένη. Σε ασθενείς με ιστορικό έλκους στομάχου μπορεί να συνταγογραφηθούν άλλα, νεότερα φάρμακα, τα οποία ελαχιστοποιούν τον κίνδυνο γαστρικών παρενεργειών.

Εάν η φαρμακευτική αγωγή αυτού του είδους αποδειχθεί ανεπαρκής, οι ιατροί μπορεί να συνταγογραφήσουν φάρμακα τα οποία έχουν μία μακροπρόθεσμη, πιο δυνατή επίδραση στη φλεγμονή και στις προσβληθείσες αρθρώσεις. Μία μακροπρόθεσμη θεραπευτική αγωγή φαρμάκου που χρησιμοποιείται συχνά για τη ρευματοειδή αρθρίτιδα είναι το κυτταροστατικό φάρμακο μεθοτρεξάτη, η οποία χορηγείται με δισκία ή ένεση.

Υπάρχει επίσης ένας αριθμός άλλων, παλαιότερων φαρμάκων με μακροπρόθεσμη επίδραση, όπως η σαλαζοπυρίνη και τα ανθελονοσιακά φάρμακα. Η τοπική θεραπευτική αγωγή με ενέσεις κορτιζόνης στις φλεγμαίνουσες αρθρώσεις αποτελεί μία σημαντική μορφή θεραπευτικής αγωγής για αρκετά ρευματικά νοσήματα. Νέα βιολογικά φάρμακα για τη θεραπεία της φλεγμονής των αρθρώσεων έχουν αποδειχθεί αποτελεσματικά κατά της ρευματοειδούς αρθρίτιδας.

Τι επιφυλάσσει το μέλλον για τους ασθενείς που πάσχουν από ρευματοειδή αρθρίτιδα;

Χάρη σε νεότερες θεραπείες, όλο και λιγότεροι ασθενείς υποφέρουν από σοβαρή καταστροφή των αρθρώσεων των χεριών και ποδιών. Νέες μέθοδοι οι οποίες απλοποιούν τη διάγνωση, βελτιώνουν την πιθανότητα των ασθενών να λάβουν κατάλληλη θεραπευτική αγωγή εγκαίρως. Μέσα από πολλή δουλειά και μεγάλες επενδύσεις, οι μεγάλες πρόοδοι της ρευματολογικής έρευνας έχουν επιφέρει σημαντικά οφέλη για τους ρευματικούς ασθενείς τα τελευταία χρόνια.

Υπάρχουν άφθονες ενδείξεις, οι οποίες υποδηλώνουν ότι η θεραπευτική αγωγή με φάρμακα μπορεί να γίνει πιο συγκεκριμένη και αποτελεσματική, αλλά πάντα χρειάζεται να συνδυαστεί με άλλα μέτρα. Αυτές συμπεριλαμβάνουν εκπαίδευση και γνώση σχετικά με την παθολογική κατάσταση και το σώμα, τακτική σωματική δραστηριότητα, άσκηση διαφόρων ειδών και βοηθήματα για συγκεκριμένες καθημερινές δραστηριότητες. Αυτή η βοήθεια παρέχεται από ιατρούς οι οποίοι συνεργάζονται με εξειδικευμένες ρευματολογικές ομάδες (φυσικοθεραπευτή, εργοθεραπευτή, νοσοκόμα, σύμβουλο/ψυχολόγο και μερικές φορές έναν ορθοπεδικό χειρουργό) σε ρευματολογικές μονάδες και νοσοκομεία σε όλη την Ελλάδα.

Εφόσον η ρευματοειδής αρθρίτιδα από μόνη της μπορεί να προσβάλλει δυσμενώς τα αιμοφόρα αγγεία, είναι σημαντικό για τους ασθενείς να διατηρήσουν έναν υγιή τρόπο ζωής, όσον αφορά τη δίαιτα, το βάρος και το κάπνισμα. Το κάπνισμα είναι ένας κύριος παράγοντας για την έναρξη της ρευματοειδούς αρθρίτιδας και αυξάνει τον κίνδυνο του ασθενή να αναπτύξει μία πιο σοβαρή μορφή της παθολογικής κατάστασης.

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τη νόσο και τη θεραπευτική αντιμετώπισή της παρακαλούμε να απευθύνεστε στον προσωπικό σας ιατρό, καθώς κάθε ασθενής είναι μία ξεχωριστή περίπτωση και η θεραπευτική αντιμετώπιση που θα ακολουθηθεί εξαρτάται από πολλούς παράγοντες, που μόνον ο θεράπων ιατρός είναι σε θέση να γνωρίζει και να αξιολογεί.

Πηγές: www.energitikotita.gr

ΟΧΙ ΤΣΙΓΑΡΟ

Από uraniace @ Δευτέρα, 26 Οκτωβρίου 2009 11:10 πμ | Permalink | Σχόλια

Η σωστή χρήση της κορτιζόνης δεν αποφέρει προβλήματα

Η σωστή χρήση της κορτιζόνης δεν αποφέρει προβλήματα.

Αν πάρεις κορτιζόνη στη δοσολογία που θα σου πει ο γιατρός σου και για όσο καιρό σου πει δεν θα πάθεις τίποτα
πρέπει να ξέρεις όμως ότι σαν όλα τα φάρμακα η συχνή δόση προκαλεί προβλήματα αλλά
Για όσο καιρό θα παίρνεις κορτιζόνη να τρως το φαγητό σου χωρίς αλάτι
Το αλάτι κάνει κατακράτηση υγρών στο σώμα και μπορεί να πάρεις πολλά κιλά.

Επίσης δεν πρέπει να καταναλώνεις γλυκά, η κορτιζόνη ανεβάζει το ζάχαρο στον οργανισμό. για το καφεδάκι σου μπορείς να χρησιμοποιείς ζαχαρίνες η φρουκτόζη!!!

ΟΧΙ ΤΣΙΓΑΡΟ

Από uraniace @ Δευτέρα, 26 Οκτωβρίου 2009 8:44 πμ | Permalink | Σχόλια

Διατροφή και ημικρανία

Η ημικρανία είναι μία κλινικά αναγνωρισμένη κατάσταση, η οποία πλήττει το 8-20% του πληθυσμού, προκαλώντας χρόνιους και δυνατούς πόνους, με αποτέλεσμα να επηρεάζεται η ζωή των ανθρώπων αλλά και να χάνονται πολλές ημέρες από την εργασία. Πολλοί άνθρωποι που πλήττονται από αυτή την πολύ οδυνηρή μορφή πονοκέφαλου, ισχυρίζονται ότι οι κρίσεις ημικρανίας τους σχετίζονται με την κατανάλωση συγκεκριμένων τροφών όπως πολύ ώριμα τυριά, αλκοολούχα ποτά (και ιδιαίτερα το κόκκινο κρασί), τουρσιά και άλλα μαριναρισμένα λαχανικά και ψάρια, αλλά και φρούτα όπως η μπανάνα και το αβοκάντο. Η ικανότητα του οργανισμού να μπορεί να αδρανοποιεί τις αμίνες που βρίσκονται σε κάποιες τροφές, μπορεί να εξηγεί γιατί κάποιοι άνθρωποι πλήττονται και άλλοι όχι.

Οι αμίνες είναι αζωτούχες ενώσεις οι οποίες βρίσκονται σε όλη την τροφική αλυσίδα, τόσο σε ζωικούς όσο και σε φυτικούς οργανισμούς, αλλά και βακτήρια, σχετίζονται δε με τις χαρακτηριστικές γεύσεις και τα αρώματα των τροφών.

Η ισταμίνη, η φενυλεθυλαμίνη και η τυραμίνη είναι τρεις από τις αμίνες που έχουν συσχετιστεί με τις ημικρανίες. Φαίνεται ότι μερικοί άνθρωποι δεν μπορούν να μεταβολίσουν τις αμίνες σε ικανοποιητικό βαθμό, με αποτέλεσμα να παραμένουν στον οργανισμό, να περνάνε στο αίμα και να προκαλούν ημικρανίες.

Η συσχέτιση των αμινών με τις ημικρανίες αναγνωρίστηκε, για πρώτη φορά, στους ασθενείς με φυματίωση οι οποίοι λάμβαναν φάρμακα με αναστολείς της μονοάμινης οξειδάσης (ΜΑΟ), ένα ένζυμο που συμβάλλει στο μεταβολισμό των αμινών.

Η πρόσληψη των συγκεκριμένων αναστολέων είχε σαν αποτέλεσμα να μην 'αποτοξινώνεται' ο οργανισμός από τις αμίνες, οι οποίες περνούσαν στην κυκλοφορία, αυξάνοντας τη συγκέντρωση αμινών στο αίμα. Οι συγκεκριμένοι ασθενείς δήλωσαν ότι είχαν ημικρανίες μετά από την κατανάλωση κάποιων τροφών.

Αλλοι παράγοντες που σχετίζονται με τις ημικρανίες είναι η κληρονομικότητα, το στρες, αλλά και οι ορμονικές αλλαγές (κατάσταση που πιθανόν να εξηγεί το γιατί οι γυναίκες υποφέρουν περισσότερο).

Επιπλέον οι αλλαγές στις συνήθειες του ύπνου ή η έλλειψη αυτού, η παράλειψη γευμάτων και οι εξαντλητικές δίαιτες ανήκουν στους παράγοντες που σχετίζονται με την εμφάνιση ημικρανίας.

Είναι πολύ πιθανόν οι ημικρανίες να οφείλονται σε κάποια κληρονομική κατάσταση που να σχετίζεται με την έλλειψη της μονοάμινης οξειδάσης (ΜΑΟ).

Πάντως για όσους θέλουν κατανοήσουν καλύτερα το που οφείλονται οι ημικρανίες τους, θα πρέπει να κρατάνε ένα ημερολόγιο για μία χρονική περίοδο κάποιων μηνών. Αυτό θα βοηθήσει στην αναγνώριση κάποιων συνηθειών διατροφικών ή μη, οι οποίες σχετίζονται με τις κρίσεις ημικρανίας.

Παράλληλα ένα υγιεινό και ισορροπημένο διαιτολόγιο, η συστηματική σωματική άσκηση αλλά και η διαχείριση του στρες μπορεί και να αποτρέπουν την εμφάνιση ημικρανίας.

http://www.ygeia.com.cy/cgi/ygeia.exe?-A=445&-V=ygeia&-w=&

ΟΧΙ ΤΣΙΓΑΡΟ

Από uraniace @ Δευτέρα, 26 Οκτωβρίου 2009 6:57 πμ | Permalink | Σχόλια

τα άτομα με σακχαρώδη διαβήτη

Πολλοί είναι αυτοί που νομίζουν ότι τα άτομα με σακχαρώδη διαβήτη πρέπει να ακολουθούν ειδική δίαιτα. Αντιθέτως, κάτι τέτοιο δεν είναι απαραίτητο. Αυτό που χρειάζονται είναι απλά να τρώνε φυσικά, πειθαρχώντας στους κανόνες της υγιεινής διατροφής, όπως άλλωστε πρέπει να κάνουμε όλοι μας. Είναι επομένως πιο εύκολο για όλη την οικογένεια, να προσπαθήσει να αλλάξει τις ανθυγιεινές ενδεχομένως συνήθειες του παρελθόντος και να υιοθετήσει τις διατροφικές συνήθειες που συνιστώνται στο διαβήτη. Εμείς θα σας δώσουμε μερικές χρήσιμες συμβουλές για να το πετύχετε.

Για τους νεοδιαγνωσθέντες, μια λογική δίαιτα και η διατήρηση ενός υγιεινού τρόπου ζωής, είναι οι δύο βασικοί άξονες που θα τους βοηθήσουν στην επίτευξη αποτελεσματικής ρύθμισης του διαβήτη. Η υγιεινή διατροφή είναι θεμελιώδης, ανεξάρτητα από τη θεραπεία που μπορεί να τη συνοδεύει, είτε πρόκειται για αντιδιαβητικά δισκία ή τη χορήγηση ινσουλίνης, και χωρίς φυσικά να παίζει ρόλο η ηλικία.

Τα διαιτολόγια που δίνονται στα άτομα με διαβήτη δεν είναι τόσο περιοριστικά όσο αρχικά φαίνονται με μια γρήγορη ματιά. Η διατροφή θα πρέπει να βασίζεται σε φαγητά με μικρή περιεκτικότητα σε ζάχαρη, λιπαρά και αλάτι, να περιέχει φρούτα και λαχανικά σε καθημερινή βάση, καθώς και τροφές πλούσιες σε φυτικές ίνες όπως το ψωμί, τις πατάτες, τα ζυμαρικά και το ρύζι. Τέλος, καλό θα ήταν να προσθέσετε και λίγο κρασάκι στο μενού σας. Δεν χρειάζεται να ψάξετε για ειδικά διαιτητικά φαγητά για διαβητικούς.

Μήπως τα παραπάνω σας είναι ήδη γνωστά;

Όπως καταλαβαίνετε, είναι οι ίδιες λίγο έως πολύ κοινές οδηγίες και συμβουλές, που δίνονται από τους ειδικούς όταν τους ρωτάνε για ένα υγιεινό πρόγραμμα διατροφής. Συνεπώς, η άποψη πως τα άτομα με διαβήτη θα πρέπει να τρώνε διαφορετικά από την υπόλοιπη οικογένεια πρόκειται για ένα μύθο.

Επομένως, πώς μπορεί η οικογένεια να ακολουθήσει τη διατροφή ενός ατόμου με διαβήτη;

Αυτό θα μπορούσε να είναι μια πρόκληση για όλη την οικογένεια, αν μέχρι τώρα δεν είχε δοθεί η απαραίτητη σημασία στη σύσταση του κοινού διαιτολογίου. Σε μια τέτοια περίπτωση τα πράγματα ίσως να είναι πιο δύσκολα. Σε κανένα δεν του αρέσει να του λένε τι πρέπει να κάνει και κάθε αλλαγή είναι δύσκολη αν η απόφαση δεν έχει ληφθεί από κοινού. Η υποστήριξη του στενού περιβάλλοντος και των φίλων βοηθάει σημαντικά σε περιπτώσεις σαν και αυτήν.

Οι αλλαγές στις διατροφικές σας συνήθειες θα είναι πλέον εμφανείς στις κοινωνικές εκδηλώσεις όπως τα πάρτι γενεθλίων ή οι βραδινές έξοδοι σε κάποιο εστιατόριο. Εσείς όμως θα πρέπει να είστε πάντα ρεαλιστές - το να φάτε κάτι γλυκό ή με πολλά λιπαρά σε μια ειδική περίσταση δεν πρόκειται να έχει σημαντική επίπτωση στην υγεία σας, αν κατά κανόνα είστε συνεπείς με τη διατροφή σας.

Συμβουλές για όλη την οικογένεια

Απορρίψτε την ιδέα ότι η υγιεινή διατροφή είναι βαρετή, άνοστη και γεμάτη περιορισμούς. Αντιθέτως, θα ανακαλύψετε μια νέα και ενδιαφέρουσα λίστα γεύσεων και φαγητών για το πιάτο σας
Μη βάζετε εξωπραγματικά χρονικά περιθώρια για την πλήρη αλλαγή του μενού σας, μικρές απλές αλλαγές είναι περισσότερο εφικτές και ρεαλιστικές
Μη σκέπτεστε διαρκώς όλα τα «απαγορευμένα» φαγητά. Έτσι θα τα θέλετε περισσότερο
Μη το κάνετε θέμα ότι σας έχουν βάλει σε «ειδική δίαιτα». Καταλάβετε ότι είναι ο πιο υγιεινός τρόπος διατροφής για τον καθένα
Να θυμάστε - απολαύστε το φαγητό που έχετε!
Ξεκινήστε με μικρές απλές αλλαγές ...;

	Αντί για...	Δοκιμάστε
ΠΡΩΪΝΟ	Ψημένο ψωμί και βούτυρο	Δημητριακά ολικής αλέσεως ή δημητριακά με φρούτα. Ψωμί ολικής αλέσεως με μαρμελάδα χωρίς ζάχαρη ή χαμηλών λιπαρών
Ορεκτικά	Σοκολάτα, κριτσίνια	Απλά μπισκότα, βουτήματα, κέικ, γιαούρτι με χαμηλά λιπαρά, λίγα φρούτα
Κυρίως γεύμα	Καλοψημένο ψάρι ή πίτσα και πατάτες τηγανητές	Ψημένο στα κάρβουνα, ή στον ατμό ψάρι με βραστές πατάτες και σαλάτα ή βραστά λαχανικά
Επιδόρπιο	Γλυκό (πχ μηλόπιτα)	Ψητά μήλα με σταφύλια μαζί με γιαούρτι χαμηλών λιπαρών

http://www.diabetes-in-greece.gr/WebSite/Content/Living-With-Diabetes/Living-with-Type-1/Family-advice.aspx

ΟΧΙ ΤΣΙΓΑΡΟ Photobucket - Video and Image Hosting

Από uraniace @ Κυριακή, 25 Οκτωβρίου 2009 3:43 μμ | Permalink | Σχόλια

Μια από τις ερωτήσεις σας Παχαίνουν οι σούπες

Μια από τις ερωτήσεις σας ...;Παχαίνουν οι σούπες

Το είπα και το ξανά λέω δεν υπάρχει φαγητό που παχαίνει, απλά είναι η ποσότητα του φαγητού που θα φάτε που σας προσθέτει περιττά κιλά. Οι σούπες μπορεί να είναι χαμηλές σε θερμίδες και λίπος και να βοηθήσουν στην απώλεια βάρους, αφού είναι πολύ χορταστικές. Είναι τα υλικά που θα χρησιμοποιήστε που θα κάνει όλη την διάφορα. Οι σούπες που γίνονται με κρέας, κρέμες, τυριά και αυγά έχουν πολύ περισσότερες θερμίδες και λίπος από τις σούπες που γίνονται με ντομάτα και λαχανικά για αυτό όταν κάνετε δίαιτα δεν θα τρώτε τέτοιες σούπες!!!!!

ΟΧΙ ΤΣΙΓΑΡΟ boop029320

Από uraniace @ Κυριακή, 25 Οκτωβρίου 2009 3:06 μμ | Permalink | Σχόλια

Η Σκορδαλιά

Η Σκορδαλιά είναι από τα καλύτερα ελληνικά ορεκτικά και πάει κυρίως με μπακαλιάρο και παντζάρια. Είναι ένας μεζές από τους καλύτερους για ρετσίνα. Φυσικά αφήνει και το όχι και τόσο γοητευτικό της άρωμα που μπορείτε όμως να το καταπολεμήσετε με τσίχλες χλωροφύλλης εάν έχετε κάποια σημαντική συνάντηση την άλλη μέρα.

Συστατικά:

1 κιλό πατάτες

2 -3 κεφάλια σκόρδου (όσο πιο πολλά τόσο πιο πικάντικη)

Χυμό από 3 λεμόνια

1 κουταλάκι αλάτι

1/3 κουταλάκι του τσαγιού πιπέρι, η ανάλογα πόσο καυτερή την θέλετε

1 φλιτζάνι του τσαγιού ελαιόλαδο

Μέθοδος:

Τρίβετε το σκόρδο. Ξεφλουδίζετε και μαγειρεύετε τις πατάτες. Όταν βράσουν οι πατάτες βάλτε τις στο μίξερ η καλύτερα σε μια λεκάνη και διαλύστε της, προσθέστε το σκόρδο με μισό ποτήρι νερό και το αλάτι με το πιπέρι. Προσθέτετε το ελαιόλαδο και το χυμό λεμονιού. Συνεχίστε το ανακάτεμα μέχρι η πολτός να γίνει είναι παχύρρευστος.

http://www.in2greece.com/greekfood/?cat=10

ΟΧΙ ΤΣΙΓΑΡΟ

Από uraniace @ Κυριακή, 25 Οκτωβρίου 2009 12:47 πμ | Permalink | Σχόλια

Η μελιτζάνα

Η μελιτζάνα αναπτύχθηκε στην Ινδία και πρωτοκαλλιεργήθηκε στην Κίνα τον 5ο αιώνα πΧ. Στην Ευρώπη ήρθε τον 14ο αιώνα και πιο συγκεκριμένα στην Ιταλία, από όπου γρήγορα εξαπλώθηκε σε ολόκληρη την ήπειρο. Εξ';αιτίας της πικρής γεύσης της άργησε να χρησιμοποιηθεί στη μαγειρική και μέχρι τον18ο αιώνα τη χρησιμοποιούσαν ως διακοσμητικό. Με την ανάπτυξη όμως ποικιλιών με λιγότερη πικράδα, η μελιτζάνα σύντομα βρήκε το ρόλο της στην μαγειρική και σήμερα αποτελεί ένα από τα χαρακτηριστικότερα λαχανικά του καλοκαιριού.

Αντιοξειδωτική δράση - καρδιοπροστατευτικός ρόλος

Όπως προαναφέρθηκε, η αντιοξειδωτική δράση της επικεντρώνεται σε μία ανθοκυανίνη, την nasunin. Πειράματα σε ζώα έδειξαν ότι η ουσία αυτή προστατεύει τα εγκεφαλικά κύτταρα από την οξειδωτική δράση των ελευθέρων ριζών. Είναι γνωστό ότι οι ελεύθερες ρίζες υπάρχουν και δημιουργούνται από διάφορες αιτίες (άγχος, τροφή, υπεριώδης ακτινοβολία, μόλυνση ατμόσφαιρας κα) στο σώμα μας. Μπορούν και επιτίθενται είτε στην κυταρρική μεμβράνη των κυτάρρων (και πιο συγκεκριμένα στο λιπιδικό τους τμήμα) είτε στον πυρήνα αλλάζοντας το γενετικό τους υλικό. Έτσι γίνεται φανερό ότι οποιαδήποτε ουσία που εμποδίζει την καταστροφική δράση των ελευθέρων ριζών αποτελεί ουσιαστικά έναν τύπο 'ασπίδας' του οργανισμού μας. Στα πλαίσια λοιπόν αυτά και η μελιτζάνα ανήκει στην κατηγορία εκείνη των τροφών που πρέπει να καταναλώνονται σε αφθονία καθώς προάγει τον αμυντικό μηχανισμό του σώματός μας κατά της επικίνδυνης δράσης των ελευθέρων ριζών.

Παράλληλα, πειράματα επίσης σε ζώα έδειξαν ότι η κατανάλωση χυμού μελιτζάνας μειώνει τα επίπεδα χοληστερόλης στο αίμα. Μάλιστα βρέθηκε ότι η υποχοληστερολαμική αυτή δράση δεν οφείλεται μόνο στην nasunin, αλλά και σε άλλες ουσίες (κυρίως τερπένια), αλλά και στην καλή περιεκτικότητά της σε διαιτητικέ ίνες, που βρίσκονται στο λαχανικό αυτό. Συνεκτιμώντας και την αντιοξειδωτική της δράση, παράλληλα με την υποχοληστερολαιμική, στοιχειοθετούμε τον καρδιοπροστατευτικό ρόλο της μελιτζάνας που πολλοί επιστήμονες διατείνονται σήμερα.

Εγκεφαλικές λειτουργίες

Η μελιτζάνα είναι ένα τρόφιμο που προάγει την καλή λειτουργία του εγκεφάλου μας. Εμποδίζει την υπεροξείδωση των λιπών (από τις ελεύθερες ρίζες) των εγκεφαλικών κυττάρων, προασπίζοντας την ακεραιότητα και τη λειτουργική δομή τους. Παράλληλα αποτελεί καλή πηγή για ενός ιχνοστοιχείου που φαίνεται να προάγει την καλή λειτουργία του εγκεφάλου (στο μαγνήσιο αποδίδονται εν μέρει και οι αυξημένες ανάγκες ατόμων με στρες πχ μαθητών σε περίοδο εξετάσεων για σοκολάτα). Έτσι μία μερίδα μελιτζανοσαλάτα περιέχει 25 περίπου mg μαγνησίου, δηλαδή το 10% των ημερήσιων αναγκών μας. Τέλος, η μελιτζάνα είναι καλή πηγή βιταμινών συμπλέγματος Β και κυρίως θειαμίνης, νιασίνης, φυλλικού και πυριδοξίνης, βιταμινών που η έλλειψή τους σχετίζεται με διαταραχές του κεντρικού νευρικού συστήματος και συνεπώς και του εγκεφάλου.

Γράφει: Παπαλαζάρου Αναστάσιος,

ΟΧΙ ΤΣΙΓΑΡΟ